Lewici - Polski Serwis Naukowy

Lewici – potomkowie Lewiego (jednego z dwunastu synów Jakuba), a ściślej jego trzech synów: Gerszona, Kehata i Merariego. Od nich pochodzą trzy "rody" lewickie: Gerszonici, Kehatyci i Meraryci.

Wyróżnienie

Po wyjściu z niewoli egipskiej Bóg wybrał ich (w miejsce pierworodnych Izraela) jako swą szczególną własność, i kazał ich wyświęcić do służby w Namiocie Spotkania, przy czym tylko niektórzy spośród nich (Aaron i jego synowie) zostali przeznaczeni do służby kapłańskiej. Wśród lewitów można było zatem wyróżnić kapłanów - potomków Lewiego i Aarona oraz pozostałych Lewitów, pochodzących wprawdzie od Lewiego, ale nie od Aarona.

Nowy Testament (gr. Καινή Διαθήκη, Kainē Diathēkē) - druga, po Starym Testamencie, część Biblii chrześcijańskiej, powstała na przestrzeni 51-96 r. n.e.; stanowi zbiór 27 ksiąg, przedstawiających wydarzenia z życia Jezusa i wczesnego Kościoła oraz pouczenia skierowane do wspólnot chrześcijańskich, tradycyjnie datowanych na drugą połowę I wieku; niektórzy bibliści datują część ksiąg również na pierwszą połowę II wieku; główne źródło chrześcijańskiej doktryny i etyki. Niektóre wyznania używają jako nazwy Nowego Testamentu określenia Chrześcijańskie Pisma Greckie.

Księga Kapłańska [Kpł], Trzecia Księga Mojżeszowa [3 Mojż], (hebr. ויקרא (Wajikra) - "zawołał" - od pierwszych słów księgi, gr. Λευιτικόν Leuitikon z Septuaginty, w nawiązaniu do Lewitów) to trzecia księga Pisma Św. (przed nią jest Księga Wyjścia) i Pięcioksięgu, a tym samym Starego Testamentu.

Po zdobyciu Kanaanu nie otrzymali własnej ziemi do zamieszkania, lecz pozostałe plemiona wydzieliły dla nich 48 miast (9 od pokoleń Judy i Symeona, 3 od Neftalego i po 4 z terenów pozostałych 9 plemion Izraela), wraz z pastwiskami do wypasu trzód. Otrzymywali regularnie dziesięcinę z płodów i bydła, a także część z każdej ofiary, przynoszonej przez Izraelitów do Świątyni Jerozolimskiej. Lewici, nie będący kapłanami, dziesiątą część otrzymywanej darowizny przekazywali kapłanom.

Mojżesz (łac. Moyses, hebr. מֹשֶׁה Mosze, arab. موسى, Musa) – postać biblijna, przywódca Izraelitów w okresie ich wyjścia z Egiptu i wędrówki do Ziemi Obiecanej. Żył prawdopodobnie w XIII-XII wieku p.n.e. (według Biblii 120 lat). Syn Amrama i Jokebed, brat Aarona i Miriam.

Samarytanie (Szomronim, Szamerim; hebr. שומרונים , arab. سامريون , sami często określają się mianem Bene Israel, Żydzi nadali im miano Kutim) - niewielka semicka grupa etniczno-religijna, której religia - samarytanizm zbliżona jest do judaizmu i przez niektórych religioznawców wraz z judaizmem i karaimami zaliczana do hipotetycznego mozaizmu (pierwotnej religii Mojżesza). Są potomkami mieszkańców starożytnej Samarii oraz imigrantów z Mezopotamii.

Zadania Lewitów

Zajmowali się głównie pilnowaniem i sprzątaniem Świątyni, przygotowywaniem liturgii (oprawa muzyczna, śpiew) oraz innymi pracami, zleconymi im przez kapłanów. Król Dawid niektórych lewitów przeznaczył do służby urzędniczej i sędziowskiej. Czasem pomagali kapłanom w wyjaśnianiu ludowi Prawa Mojżeszowego. Pozostawali w służbie od 25 do 50 roku życia. Nie mieli prawa zbliżać się do Miejsca Najświętszego ani do ołtarza.

Dawid (hebr. דָּוִד - Dāwiḏ; arab. داود - Dāʾūd) (ur. ok. 1040 p.n.e. – zm. ok. 970 p.n.e.) – postać biblijna, król Izraela od ok. 1010 p.n.e., poeta. Najmłodszy syn Jessego z Betlejem, ojciec Salomona. Ojciec rodu Dawidytów.

Kanaan, Chanaan (hebr. כְּנַעַן Kənáʻan lub כְּנָעַן Kənāʻan, gr. Χαναάν Chanaan, arab. کنعان Kanʻān) – starożytna kraina na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego (teren późniejszej Palestyny, Syrii i Fenicji). Południowa część tych obszarów (Palestyna) wymieniana jest w Biblii jako ziemia obiecana Izraelitom przez Boga.

W czasach Dawida podzielono ich (podobnie, jak kapłanów) na 24 oddziały, które pełniły kolejno służbę w Świątyni.

Wzmianki w Nowym Testamencie

Lewita jest też ukazany w Nowym Testamencie (Ewangelia św. Łukasza) w przypowieści o Dobrym Samarytaninie.

Przypisy

Księga Rodzaju 46:11; Księga Liczb 3:17–33; 7:6–9; 1 Księga Kronik 5:27; 6:1.
Księga Liczb 3:11–13.
Księga Liczb 3:5–8; 12–13.
Księga Wyjścia 28:1.
Księga Jozuego 21:1–42.
Księga Wyjścia 23:19; Księga Kapłańska 27:30–33; Księga Liczb 18:21–24; 35:1–8.
Księga Liczb 18:26–32; Księga Nehemiasza 10:39.
1 Księga Kronik 26:29–32; 2 Księga Kronik 19:8–11.
2 Księga Kronik 17:8–9.
Księga Liczb 8:23–26.
Księga Liczb 18:3.
1 Księga Kronik 24:1–19.
Ewangelia Łukasza 10:30–55.