|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Kompleksowa ocena kondycji sztucznego zbiornika zaporowego Goczałkowice, zaopatrującego w wodę pitną większość aglomeracji śląskiej, będzie efektem prowadzonego tam interdyscyplinarnego projektu naukowego kierowanego przez Uniwersytet Śląski (UŚ). Finansowany z unijnyc... Trzy rodzaje komórek w naszym mózgu współdziałają hamując pragnienie podczas nocnego snu, a jednocześnie zapobiegając odwodnieniu organizmu - informują naukowcy z Kanady na łamach pisma "Nature Neuroscience".
... Po hasłem "Woda a bezpieczeństwo żywnościowe" po raz pierwszy na Dolnym Śląsku obchodzony jest przypadający 22 marca Światowy Dzień Wody. W programie dwudniowej, rozpoczętej w środę imprezy, znalazły się dyskusje, wykłady, z... Duńscy badacze zastosowali zaawansowaną technologię w celu określenia granicznej temperatury życia dorsza. Przedstawione w czasopiśmie Marine Ecology Progress Series odkrycia stanowią wynik projektu CODYSSEY ("Dynamika przestrzenna i ruchy pionowe do... Właśnie zakończył się duży, czteroletni projekt unijny poświęcony światowym zasobom wody, z którego opublikowano raport zawierający końcowe wnioski.
Projekt WATCH (Woda a zmiany globalne), realizowany od lutego 2007 r. do lipca 2011 r.,...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 LimnokrenCzy wiesz że...? Fauna (od łac. Faunus - bóg trzód i pasterzy) – ogólne określenie na wszystkie gatunki zwierząt na danym obszarze (np. fauna Polski) lub w danym środowisku (fauna sawannowa), a także okresie geologicznym (np. fauna kambryjska). Badanie fauny pozostaje w gestii faunistyki, ale korzystają z niego również inne dziedziny biologii, np. ekologia i etologia, natomiast odkrycia faunistyki są systematyzowane przez systematykę. Krajobrazowy rezerwat przyrody Niebieskie Źródła leży w dolinie rzeki Pilicy, w południowo-wschodniej części Tomaszowa Mazowieckiego. Powierzchnia rezerwatu wynosi 28,8 ha. Jego symbolem jest kaczka krzyżówka. Został utworzony, by chronić ptaki wodne. Na jego terenie znajduje się las olchowy stanowiący ich ostoję. Rezerwat ten obejmuje także silnie pulsujące źródła typu limnokrenowego, które dają początek rzece Jana. Ich urok polega na tym, że woda wybija z dna piasek, który widziany przez taflę wody posiada niepowtarzalną, zieloną barwę o różnych odcieniach, zależnie od warunków pogodowych i kąta padania promieni słonecznych. 
 
Limnokren (od. limno – jezioro, kren – źródło) – typ źródła, charakteryzujący się tym, że wypływająca woda podziemna gromadzi się w małej niecce, tworząc mały zbiorniczek wody stagnującej. Jakkolwiek limnokren zewnętrznie przypomina mały staw lub zbiornik okresowy, to odznacza się specyficznymi warunkami siedliskowymi: stosunkowo niską i stała temperaturą wody (skutek wypływu wód podziemnych) oraz trwałością zbiornika (odróżnia to go od wiosennych zbiorników okresowych). Źródło – naturalny, skoncentrowany, samoczynny wypływ wody podziemnej na powierzchnię Ziemi. W hydrobiologii strefa źródliskowa określana jest nazwą krenal, dzielący się na eukrenal (źródło właściwe) i hypokrenal (strefę odpływu źródła), natomiast organizmy je zamieszkujące to krenon.
Krenologia - nauka na pograniczu hydrogeologii, hydrologii i ekologii, zajmująca się badaniem źródeł wodnych: ich charakterem, warunkami występowania, wydajnością, termiką i składem chemicznym a także organizmami żywymi (biocenozy), żyjącymi w źródłach. Limnokreny zasiedla specyficzna fauna (krenobionty, krenofile) oraz gatunki przypadkowe (krenokseny). Krenofil – gatunek źródłolubny, gatunek preferujący źródliska jako siedlisko życia, choć spotykany często także poza źródłami, np. w strumieniach, zbiornikach okresowych, itd. Przykładowe krenofile: Potamophylax nigricornis, Plectrocnemia conspersa, Chaetopteryx villosa.
Krenoksen – gatunek przypadkowo występujący w źródłach jako siedlisku życia. Jego głównym siedliskiem są inne typy wód, np. jeziora, drobne zbiorniki okresowe lub strumienie. Jego obecność w źródle wynikać może z przypadkowej kolonizacji lub migracji z sąsiadujących zbiorników, najczęściej z wypływających ze źródła strumieni (rhitral). Zobacz teżKrenobiont – gatunek żyjący w źródle (krenal), gatunek wyraźnie preferujący źródliska, biologicznie przystosowany do specyficznych warunków panujących w źródle (m.in. stała i niska temperatura wody, cienka warstewka wody w helokrenach). Raczej nie występujący poza źródliskami (np. w strefie rhitralu). Krenobionty są elementem krenonu.
Staw – zbiornik wodny, stosunkowo płytki (na całej powierzchni występuje roślinność zakorzeniona, jak w strefie przybrzeżnej), zarośnięty, zazwyczaj mniejszy od jeziora. Podobnie jak jeziora nie mają bezpośredniego połączenia z morzem. Niektóre z nich są zasilane przez wody rzeczne. Często otacza je sztuczne obwałowanie. Według Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych staw definiowany jest jako "płytki zbiornik wodny powstały przez sztuczne zatamowanie (zastawienie) rzeki, najczęściej w celu hodowli ryb".
Czy wiesz że...? beta Krenal (gr. κρήνη, źródło) – strefa źródliskowa, źródlisko. Krenal dzielony jest na strefę wypływu wód podziemnych – eukrenal oraz strefę odpływu – hypokrenal, sąsiadujący z górnym odcinkiem strefy strumienia – epirhitralem. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
