Linia kablowa - Polski Serwis Naukowy

Elektroenergetyczna linia kablowa – kabel wielożyłowy, wiązka kabli jednożyłowych w układzie wielofazowym lub kilka kabli jedno- lub wielożyłowych połączonych równolegle wraz z osprzętem kablowym, ułożone na wspólnej trasie i łączących zaciski tych samych dwóch urządzeń elektrycznych jedno- lub wielofazowych albo jedno- lub wielobiegunowych. Linie takie buduje się zarówno dla prądu stałego jak i przemiennego.

Kabel elektryczny - rodzaj przewodu elektrycznego izolowanego, jedno- lub wielożyłowego, otoczonego wspólną powłoką. Chroni ona przed przedostaniem się wilgoci lub innych substancji szkodliwie działających na izolację, uszkodzeniami mechanicznymi oraz porażeniem prądem elektrycznym.

Połączenie równoległe (obwód równoległy) jest to taki rodzaj połączenia elementów elektrycznych, w którym wszystkie końce oraz wszystkie początki elementów są połączone razem. Połączenie takie tworzy odpowiednią ilość gałęzi, w których mogą płynąć różne prądy, ale które zasilane są takim samym napięciem elektrycznym.

Z określeniem kabel kojarzy się przewód ułożony w ziemi. Takie było przeznaczenie kabli, ale ze względu na ich zalety zastosowanie ich zostało rozszerzone na inne przypadki. Można je układać w kanałach kablowych, na ścianie, na konstrukcjach, w rurach, zawieszać na linkach nośnych itp.

Osprzęt kablowy to zbiór elementów do wykonywania i ochrony połączeń pomiędzy kablami elektrycznymi, jak również rozgałęziania i zakończania kabli jak: mufy, głowice, złączki, końcówki, itp.

Skrzyżowanie należy wykonać pod kątem zbliżonym w miarę możliwości do 90⁰. Kable na napięcie powyżej 1kV musza być chronione osłonami otaczającymi tzn. rurami stalowymi lub betonowanymi, lub też układane w blokach. Przy niższym napięciu i tym samym użytkowniku ochronę może stanowić podwójna warstwa cegieł. W miejscu skrzyżowania kabel na wyższe napięcie powinien być zakopany głębiej niż kabel na niższe napięcie.

Linie kablowe stosuje się przede wszystkim tam, gdzie prowadzenie linii napowietrznych jest kłopotliwe oraz niewskazane ze względu na gęstą zabudowę i wysokie uprzemysłowienie. Dotyczy to szczególnie zakładów przemysłowych oraz obszarów miejskich.

Zastosowanie

Linie kablowe są dużo droższe od linii napowietrznych i zazwyczaj stosuje się je w przypadkach, gdy:

występująca strefa zabrudzeniowa uniemożliwia eksploatację linii napowietrznych (np. pyły, gazy żrące itp.)

istnieje konieczność przekraczania dużych zbiorników wodnych – np. kanały, zatoki morskie czy morza

planowana jest rozbudowa i zwiększony w przyszłości pobór energii – dołożenie kabla jest łatwiejsze, niż przebudowa linii napowietrznej na wielotorową lub jej modernizacja na wyższe obciążenia

linie napowietrzne kolidują z obszarami zamieszkanymi – ze względów estetycznych i urbanistycznych.

Plusy i minusy

wysokie koszty kabli i ich ułożenia w stosunku do budowy analogicznej linii napowietrznej – w przypadku dużych miast ceny gruntów pod inwestycję mogą być tak wysokie, że jest to nieopłacalne

istnieją już kable do przesyłu wielkich mocy (choć najbardziej popularne są linie kablowe dla napięć niskich i średnich)

zagrożenie porażeniowe od linii kablowej jest zdecydowanie niższe niż w przypadku linii napowietrznej

linie kablowe są mniej uciążliwe dla otoczenia (hałas, pole elektryczne, eksploatacja itd.)

przy właściwym wykonaniu linii kablowej jest ona łatwiejsza w eksploatacji niż linia napowietrzna

większa niezawodność linii kablowych

w przypadku linii kablowych prądu stałego występują w ziemi prądy błądzące przyspieszające korozję, np. rur.

istnieje możliwość skablowania poszczególnych odcinków linii napowietrznych – wymaga to specjalnych konstrukcji słupów i dodatkowych zabezpieczeń.

Zobacz też

Trasa kablowa

Zbliżenia i skrzyżowania w linii kablowej

Bibliografia

Wójcikowska A.: Linie Kablowe - zasady budowy, Elektroinfo, Nr 1/2001, str. 30-34.

Wójcikowska A.: Linie Kablowe - odbór osprzętu kablowego, Elektroinfo, Nr 2/2001, str. 60-63.