Lionel Logue - Polski Serwis Naukowy

Lionel George Logue, (ur. 26 lutego 1880 w Adelajdzie, zm. 12 kwietnia 1953 w Londynie) − australijski logopeda znany ze swych niekonwencjonalnych metod terapii, które przyczyniły się do wyleczenia dolegliwości brytyjskiego króla Jerzego VI. Odznaczony Królewskim Orderem Wiktorii.

Logue był najstarszym spośród czworga rodzeństwa, jego rodzicami byli urzędnik George Edward Logue oraz Lavinia Rankin. W latach 1889-96 uczęszczał do Prince Alfred College w Adelajdzie, gdzie dykcji uczył go Edward Reeves, którego asystentem został w 1902 roku. Studiował muzykę na University of Adelaide. Dorabiał także w kopalni złota w Kalgoorlie.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Australia (Związek Australijski, Commonwealth of Australia) – kraj położony na półkuli południowej, obejmujący najmniejszy kontynent świata, wyspę Tasmanię i inne znacznie mniejsze wyspy na Oceanie Indyjskim i Spokojnym. Australia na powierzchni nie sąsiaduje z żadnym krajem, natomiast poprzez morza krajami sąsiadującymi z Australią na północy są: Indonezja, Timor Wschodni i Papua-Nowa Gwinea; na północnym wschodzie: Wyspy Salomona, Vanuatu oraz Nowa Kaledonia; na południowym wschodzie: Nowa Zelandia. Australia jest jedynym państwem, które jest również kontynentem.

Karierę zawodową rozpoczął w Perth, gdzie zajmował się nauczaniem dykcji i poprawnej wymowy, umiejętności wygłaszania publicznych wystąpień i recytacji. Założył także klub dla mówców.

W 1911 roku Logue wyruszył w podróż dookoła świata, w celu poznania wielu różnych metod radzenia sobie z publicznymi przemówieniami. Po Wielkiej Wojnie wrócił do Perth, by opracować nowe zabiegi dla weteranów, którzy po tragedii wojny przywieźli ze sobą problemy z wysławianiem się, nie mogąc poradzić sobie z przeszłością. Oprócz zwykłych w takich sytuacjach ćwiczeń fizycznych, terapię Logue'a wyróżniała nadludzka cierpliwość, sympatia i humor.

Krtań (łac. larynx) – część układu oddechowego umieszczona między C4 a C6 (czwartym kręgiem szyjnym a szóstym kręgiem szyjnym). U dzieci jest ona położona na ogół 1-2 kręgi wyżej. Rozpoczyna się wejściem do krtani. Krtań łączy gardło z tchawicą, jest także narzędziem służącym do wydawania dźwięków.

Przepona (łac. diaphragma) - główny mięsień oddechowy występujący u ssaków, należy do mięśni poprzecznie prążkowanych płaskich. Oddziela jamę brzuszną od jamy klatki piersiowej i stanowi jej ścianę dolną. Przepona jest uwypuklona w stronę klatki piersiowej w formie dwóch kopuł - prawej i lewej, przy czym prawa jest ustawiona o jedno międzyżebrze wyżej. Ruchy przepony są niezależne od woli, jednak mogą być przez człowieka modyfikowane (na przykład podczas śpiewu czy wstrzymywania oddechu).

W 1924 roku, wraz z żoną i trzema synami, Logue przeniósł się do Londynu, gdzie nauczał w wielu okolicznych szkołach. Dwa lata później otworzył prywatny gabinet przy Harley Street 146 w Londynie. Część zarobionych tam pieniędzy przeznaczał na terapię dla pacjentów, których nie było stać na zapłacenie honorarium.

Logopedia – nauka o kształtowaniu właściwej mowy w okresie jej rozwoju i jej doskonaleniu w późniejszym okresie (logopedia ogólna), a także o usuwaniu różnego rodzaju wad i zaburzeń mowy (logopedia specjalna).

I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.

W 1935 roku współzałożył Brytyjskie Stowarzyszenie Logopedów, a w 1944 Szkołę Logopedów.

Terapia króla Jerzego VI

Przed objęciem tronu książę Yorku Albert bał się wystąpień publicznych oraz jąkał się. Do najbardziej nieudanych przemówień zalicza się przemówienie końcowe na wystawie Imperium Brytyjskiego na Wembley 31 października 1925 roku. Doświadczenie zmusiło księcia Alberta do terapii u wielu różnych logopedów, lecz dopiero leczenie u Lionela Logue'a odniosło pożądane skutki. Logue zdiagnozował u księcia słabą koordynację między krtanią a przeponą. Na terapię składały się głównie codzienne, jednogodzinne ćwiczenia wokalne i relaksacyjne. Już w 1927 roku, podczas otwarcia Australijskiego Parlamentu w Canberze, książę mówił pewnie, okazjonalnie tylko doznawał krótkich pauz.

Spirytyzm – doktryna stworzona w połowie XIX wieku przez francuskiego naukowca Hipolita Rivaila (pod pseudonimem Allan Kardec), głosząca istnienie w każdym człowieku "czynnika myślącego", który po śmierci odłącza się od ciała fizycznego i wciela przez reinkarnację w kolejne istoty. Zmarli, a jeszcze nie reinkarnowani ludzie mogą się porozumiewać z żywymi bezpośrednio, albo za pośrednictwem specjalnie uzdolnionych w tym kierunku osób (medium).

Jerzy VI, Albert Fryderyk Artur Jerzy Windsor (George VI Saxe-Coburg-Gotha) (ur. 14 grudnia 1895 w York Cottage, Sandringham, zm. 6 lutego 1952 tamże) – król Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej i dominiów (1936–1952), cesarz Indii (1936–1947), król Indii (1947–1949), król Irlandii (1936–1949). Brat Edwarda VIII. Zasiadł na tronie po jego abdykacji. Zyskał popularność i szacunek, gdy podczas niemieckich nalotów na Londyn nie opuścił miasta, mimo iż dziewięć razy miało miejsce bombardowanie pałacu.

Logue kontynuował swą pracę z królem w latach 30. i 40. Pomagał mu w czasie wielu przygotowań do przemówień (m.in. koronacji), a także audycji radiowych w czasie II wojny światowej.

Obaj mężczyźni zostali przyjaciółmi do końca życia. W zamian za osobiste zasługi dla króla, Jerzy VI odznaczył Logue'a 11 maja 1937 roku Królewskim Orderem Wiktorii w stopniu Kawaler Orderu (Member of Victorian Order), a następnie w 1944 roku awansował go do rangi Komandora Orderu (Commander of Victorian Order).

BBC (skrót od British Broadcasting Corporation, Brytyjska Korporacja Nadawcza) – główny brytyjski publiczny nadawca radiowo-telewizyjny, największa tego rodzaju instytucja na świecie.

University of Adelaide (Uniwersytet w Adelajdzie) – australijska państwowa uczelnia wyższa z siedzibą w Adelajdzie i kampusami w Roseworthy i Singapurze. Powstał w 1874 jako trzeci uniwersytet na kontynencie australijskim. Jego dewizą są łacińskie słowa Sub Cruce Lumen, czyli "pod światłem krzyża". Uczelnia zatrudnia ponad 1100 nauczycieli akademickich i kształci ponad 18 tysięcy studentów, z czego ok. 2/3 stanowią słuchacze studiów licencjackich, a pozostałą część magistranci i doktoranci.

Życie prywatne

Logue z żoną Myrtle Gruenert (Perth, 1906)

Lionel 20 marca 1907 roku, w katedrze Św. Jerzego w Perth, poślubił Myrtle Gruenert - 21-letnią urzędniczkę, z którą miał później trójkę synów.

Przez większość swojego życia Logue był chrześcijaninem, lecz po śmierci żony w 1945 roku, zaczął poważnie interesować się spirytyzmem. Zmarł w Londynie 12 kwietnia 1953 roku, a jego szczątki poddano kremacji.

W kulturze

Wnuk Lionela - Mark Logue, napisał wraz z Peterem Conradi książkę o relacji swego dziadka z księciem Yorku, późniejszym królem Jerzym VI, którą zatytułowali "The King's Speech: How One Man Saved the British Monarchy" (tłum. "Królewska mowa: Jak pewien człowiek uratował brytyjską monarchię"). Na jej podstawie w 2010 roku, Tom Hooper nakręcił film, w którym w rolę Logue'a wcielił się Geoffrey Rush.

Harley Street - to ulica położona w City of Westminster, dzielnicy Londynu, znana z wielu prywatnych gabinetów lekarskich. Od XIX wieku liczba powstałych na niej szpitali, gabinetów i organizacji medycznych gwałtownie rośnie. Według dokumentów historycznych w 1860 było ich 20, w 1900 ok. 80, a w 1914 już prawie 200. Kiedy w 1948 roku powstał National Health Service, w okolicy było panad 1500 jednostek medycznych. Obecnie, aż trzy tysiące osób zatrudnionych jest przy Harley Street w różnego rodzaju placówkach, takich jak The London Clinic.

Królewski Order Wiktorii (ang. The Royal Victorian Order) – brytyjski order. Został ustanowiony przez królową Wiktorię 21 kwietnia 1896 r. Przyznawany jest osobom, które oddały szczególne zasługi osobie monarchy brytyjskiego. Główną przyczyną powstania orderu był fakt, iż dwa pozostałe odznaczenia, które monarcha brytyjski może nadawać bez konsultacji z rządem – Order Podwiązki i Order Ostu – mają ściśle limitowaną liczbę jednocześnie żyjących kawalerów. Ponadto należą one do najwyższych honorów państwowych i winny być przyznawane tylko postaciom najwybitniejszym. Królewski Order Wiktorii może być nadawany bez żadnych ograniczeń, wobec czego jest najczęściej stosowaną formą symbolicznych podziękowań monarchów dla swoich współpracowników, czy osób w inny sposób zasłużonych dla nich.

Bibliografia

Australijski Słownik Biografii

BBC Wywiad z Markiem Logue