|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Wbrew szerzącym się mitom czekolada nie poprawia nastroju, nie rozładowuje stresów i nie wpływa dobrze na potencję. Jej największą zaletą jest smak, który sprawia, że jedzenie czekolady jest dla nas przyjemnością - przekonują eksperci z Uniwersytet... W dniach 5 - 7 lutego 2013 r. w mieście Luksemburg, Luksemburg, odbędzie się konferencja nt. wytwarzania i migracji gazu oraz implikacji w kontekście wydajności geologicznych składowisk przeznaczonych na utylizację odpadów radioaktywnych.
Osiągnięto znaczny stopień rozwoju w wielu obszarach naukowo-technicznych istotnych dla geologicznej utylizacji długożyci... Konferencja pt. "Granice w materiałach elektronicznych: efekty korelacji i zjawiska memrystorowe" odbędzie się w dniach od 4 do 7 października 2012 r. w Aachen (Niemcy).
Memrystor to pasywny, dwukońcówkowy komponent elektryczny zaprojektowany jako element obwodu nieliniowego i przekazujący ła... Iraccy archeolodzy poinformowali o poważnym zagrożeniu dla ruin pierwszej stolicy Asyrii w północnej Mezopotamii sprzed 4500 lat, wynikającym z braku wałów przeciwpowodziowych nad rzeką Tygrys - donosi serwis internetowy Monsters and Critics.Pozostałości ... Wyniki brytyjskich badań wskazują, że działanie pasożytów takich jak wszy może przynosić ssakom pewne korzyści. Naukowcy, których prace finansowane są po części z unijnego stypendium Marie Curie, obserwowali dzikie myszy zakażone szeregiem pasożytów i ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Lista królów asyryjskichTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Asyryjska lista królów, zwana też Asyryjską kroniką królewską - dzieło piśmiennictwa asyryjskiego wymieniające imiona i długość panowania królów rządzących Asyrią poczynając od władców najwcześniejszych (początek II tys. p.n.e.), a kończąc na panowaniu Salmanasara V (726-722 p.n.e.). Najważniejsze istniejące źródło do odtworzenia niemal kompletnej listy władców asyryjskich. Puzur-Sin (akad. Puzur-Sîn) – władca miasta-państwa Aszur, którego imienia nie wymienia Asyryjska Lista Królów. Panował w 2 poł. XVIII w. p.n.e., słabo znanym okresie wielkiego zamieszania i chaosu w historii Asyrii, który nastąpił po śmierci Iszme-Dagana I (1781-1741? p.n.e.), wraz z rozpadem państwa stworzonego przez Szamaszi-Adada I (1814-1782 p.n.e.). Puzur-Sin znany jest z inskrypcji znalezionej w mieście Aszur. Nazywa się on w niej "namiestnikiem boga Aszura" oraz tym, który odsunął od władzy Asinuma, wnuka Szamszi-Adada I. Usunięcie Asinuma z tronu asyryjskiego Puzur-Sin usprawiedliwia tym, iż Szamszi-Adad I nie był "rdzennym" Asyryjczykiem, lecz uzurpatorem, człowiekiem "obcego pochodzenia, nie z asyryjskiej krwi". Tym samym zarówno on, jak i jego następcy, nie mieli żadnych praw do asyryjskiego tronu. W dalszej części inskrypcji opisuje on zniszczenie zbudowanego przez Szamszi-Adada I pałacu i budowę nowych murów w Aszur. Lista królów asyryjskich – lista wymieniająca w kolejności chronologicznej imiona oraz okres panowania (o ile jest znany) wszystkich władców Asyrii począwszy od czasów najdawniejszych aż do upadku imperium asyryjskiego w końcu VII w. p.n.e. Została ona utworzona w oparciu o informacje zawarte w ówczesnych źródłach pisanych (przede wszystkim Asyryjskiej liście królów), w korelacji z naszą obecną wiedzą historyczną. Asinum (akad. Asīnum) - panujący w 2 połowie XVIII w. p.n.e. władca miasta-państwa Aszur, którego imię nie występuje w Asyryjskiej Liście Królów. Wymieniony w inskrypcji innego asyryjskiego władcy, Puzur-Sina, jako wnuk Szamszi-Adada I (1814-1782 p.n.e.). Według tejże inskrypcji pokonany został przez Puzur-Sina i usunięty z tronu asyryjskiego. Osoba Asinuma nie pojawia się w żadnych innych asyryjskich źródłach pisanych.
Szamszi-Adad I (akad. Šamši-Adad, tłum. "słońcem moim jest bóg Adad") - Amoryta, syn Ilu-kabkabi z miasta Terqa, założyciel amoryckiej dynastii państwa asyryjskiego w Mezopotamii, twórca pierwszego asyryjskiego imperium. Panował w latach 1814-1781 p.n.e. (albo też wg innej chronologii: 1750-1718 p.n.e.). Prowadził intensywną politykę podbojów, która doprowadziła Asyrię do pozycji mocarstwa w północnej Mezopotamii. Opanował terytoria od gór Zagros po Syrię i dotarł nawet do Morza Śródziemnego. okres "przedasyryjski" (ok. 2350-2000 p.n.e.)W okresie tym, jak wskazują odkrycia archeologiczne i inskrypcje z miast Aszur i Niniwy, obszar będący kolebką późniejszego państwa asyryjskiego znajdował się pod kontrolą władców z dynastii akadyjskiej (ok. 2350-2150 p.n.e.) i III dynastii z Ur (ok. 2100-2000 p.n.e.). W ich imieniu władzę nad obszarem tym, ze swej siedziby w mieście Aszur, będącym już wówczas ważnym centrum administracyjnym, sprawował "namiestnik" (akad. iššiakkum) lub "gubernator" (akad. šakkanakkum). Znane są nam imiona trzech takich zarządców: Mitanni – starożytne państwo założone przez Hurytów w północnej Mezopotamii i północnej Syrii w II tysiącleciu p.n.e. ze stolicą w Waszuganni (dotąd nie zidentyfikowana).
Lista królów hetyckich zawiera spis władców, panujących w okresie od ok. XXIII wieku p.n.e. do przełomu XIII i XII wieku p.n.e. na obszarze dzisiejszej Anatolii. W aspekcie historycznym w początkowym okresie tego przedziału czasowego w Anatolii istniały miasta-państwa ludu Hatti (Protohetytów). Zostały one podbite i wchłonięte przez ludność napływową Hetytów (Nesytów), którzy na tym terytorium stworzyli potężne państwo. Imperium hetyckie upadło na początku XII wieku p.n.e.
okres staroasyryjski (ok. 2000-1750 p.n.e.)Lista najwcześniejszych władców miasta-państwa Aszur. Niektórzy z nich znani są z inskrypcji. W liście nie zostali uwzględnieni władcy umieszczeni na początku Asyryjskiej listy królów (ustępy wymieniające "17 królów, którzy mieszkali w namiotach" i "10 królów, którzy byli przodkami"), którzy (być może za wyjątkiem kilku) w rzeczywistości byli przodkami Szamszi-Adada I (1813-1781 p.n.e.) i nigdy nie panowali w Aszur. Wyjątek stanowi Uszpia, który wymieniany jest w inskrypcjach późniejszych władców asyryjskich. Sumeryjska Lista Królów - dzieło sumeryjskiego piśmiennictwa powstałe pod koniec III tysiąclecia p.n.e., najprawdopodobniej za panowania III dynastii z Ur, opisujące kolejność panowania władców Sumeru. Dzieło to ma charakter na wpół legendarny, dlatego dyskwalifikuje się je jako źródło historyczne i traktowane jest przez badaczy dziejów starożytnej Mezopotamii z dużą dozą ostrożności. Informacje tam zawarte poddawane są ciągłej weryfikacj i konfrontowane z innymi źródłami piśmienniczymi oraz ze znaleziskami archeologicznymi.
Mut-Aszkur - syn asyryjskiego króla Iszme-Dagana I (1781-1741? p.n.e.), ożeniony przez ojca z córką władcy huryckiego ludu Turukku. Nie wiadomo czy udało mu się przejąć tron asyryjski po śmierci ojca, gdyż "standardowa" wersja Asyryjskiej listy królów nie wymienia go, a jako następcę Iszme-Dagana I podaje uzurpatora o imieniu Aszur-dugul. Z drugiej strony znany jest fragment alternatywnej wersji tej Listy, w którym jego imię wymienione jest po imieniu jego ojca. Wydaje się, iż wraz ze śmiercią Iszme-Dagana I i kompletnym rozpadem państwa stworzonego przez Szamszi-Adada I (1814-1781 p.n.e.) nastał w Asyrii okres anarchii, w którym kilku pretendentów do tronu walczyło ze sobą o władzę. Niejasny jest związek Mut-Aszkura z Asinumem, władcą Aszur, który w tzw. "inskrypcji Puzur-Sina" wymieniany jest jako wnuk Szamszi-Adada I.
Czy wiesz że...? beta III dynastia z Ur – mezopotamska dynastia założona przez Ur-Nammu z Ur, panowała nad zjednoczonym Sumerem i Akadem w latach 2113-2005 pne. (chronologia średnia).
Lista królów babilońskich - lista królów i dynastii władających Babilonią, począwszy od władców z dynastii starobabilońskiej (1894-1595 p.n.e.), aż do władców z dynastii Seleucydów (III-II w. p.n.e.). Lista ta powstała w oparciu o informacje pochodzące z ówczesnych źródeł pisanych, przede wszystkim list królewskich (np. Babilońskiej listy królów A, Babilońskiej listy królów B czy Synchronistycznej listy królów), kronik (np. Kroniki wczesnych królów, Kroniki synchronistycznej, tzw. Kroniki P czy Kronik babilońskich) i inskrypcji (np. inskrypcji Aguma-kakrime), w korelacji z naszą obecną wiedzą historyczną.
Język akadyjski , dawniej też: chaldejski (akad. lišānum akkadītum, Kod ISO 639: akk) - język z grupy semickiej, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e. Nazwa wywodzi się od starożytnego miasta Akad. Jego podstawowe dialekty to: staroakadyjski, babiloński i asyryjski. W drugiej połowie II tysiąclecia p.n.e. był używany w kontaktach dyplomatycznych między państwami Egiptu, Mezopotamii, Anatolii, Palestyny i Syrii.
Iszme-Dagan I (akad. Išme-Dagan, tłum. "bóg Dagan mnie wysłuchał") – syn króla asyryjskiego Szamszi-Adada I, starszy brat Jasmach-Adada, według Asyryjskiej Listy Królów panować miał przez 40 lat (1781-1740 p.n.e. - chronologia średnia). Początkowo panował jako wicekról w Ekallatum, a następnie ok. 1780 r. p.n.e. przejął władzę w Asyrii po śmierci swojego ojca. Asyria była wówczas uważana za największe imperium ówczesnego świata.
Lista królów Ur i Isin - mezopotamski tekst wymieniający imiona i długość panowania władców należących do III dynastii z Ur i I dynastii z Isin, poczynając od Ur-Nammu (2113-2096 p.n.e.), a kończąc na Damiq-iliszu (1816-1794 p.n.e.). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |