Literatura węgierska jest w ścisłym znaczeniu literaturą napisaną w języku węgierskim, w znaczeniu szerszym, można do niej zaliczyć wszelką literaturę napisaną na terenie Węgier, lub przez węgierskich autorów.

Początki

Sprzed chrześcijańskiego okresu zachowały się tylko nieliczne teksty napisane w rowaszu. Od momentu wprowadzenia chrześcijaństwa przez Stefana I pisano przeważnie przy pomocy alfabetu łacińskiego. Z czasu przed XI. w. nie zachowały się praktycznie żadne godne wzmianki teksty, udało się dotychczas odnaleźć jedynie fragmenty sag. Sytuacja literatury węgierskiej rożni się pod tym względem np. od literatur fińskiej i estońskiej; w pierwszej udało się zrekonstruować epos narodowy Kalevala, w drugiej - epos Kalevipoeg.

Po XI w., za sprawą benedyktynów, poczęły powstawać pierwsze - przede wszystkim łacińskie - teksty, ale także np. pochodząca z ok. 1200 r. węgierskojęzyczna "Mowa pogrzebowa i błaganie" (węg. Halotti beszéd és könyörgés).

W wiekach XIII i XIV dominuje łacińska literatura kronikarska z XIII-wiecznym "Gesta Hungarorum" na czele. Sam jej autor nazwał się "Anonymus", a zdania na temat jego tożsamości są do dziś podzielone. Oprócz "Gesta Hungarorum" łacińskie kroniki pisane były przez wielu innych autorów tego czasu; w jednej z nich narodził się, być może za sprawą legendy "Hunor i Magor", mit, podług którego Węgrzy spokrewnieni są z Hunami i ich spadkobiercami.

Od XV w. kroniki poczęły ustępować miejsca religijnym hymnom pochwalnym. Pierwszym w całości zachowanym tekstem tego typu jest "Starowęgierski lament Maryi" (węg. Ómagyar Mária-siralom), odkryta dopiero w 1922 r. w Bibliotece Uniwersytetu Belgijskiego, a napisana już ok. 1300 r.

Pierwsze większe, nie zachowane niestety w całości, tłumaczenie Biblii pochodzi z trzeciej dekady XV w. i jest dziełem mnichów Tamása i Bálinta. Jego rozpowszechnienie było niewielkie, była to bowiem Biblia husycka, mimo to jednak stanowiła ona ważny krok na drodze do tworzenia się interdialektu węgierskiego i rozwoju węgierskiego języka literackiego.

Odrodzenie

Wraz z renesansowym królem Maciejem Korwinem (1458-1490) rozpoczął się na Węgrzech wzmożony rozwój kulturalny. Dla Bibliotheca Corviniana powstały liczne prześwietne tomy z węgierskimi fragmentami.

Znaczącym, piszącym po łacinie węgierskim autorem był Janus Pannonius (1434-1472), z tego okresu pochodzi jednakże też literatura węgierskojęzyczna pisana przez Bálinta Balassiego (1554-1594).