|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W trakcie ostatnich badań finansowanych ze środków unijnych, a prowadzonych przez międzynarodowy zespół pod kierownictwem szwajcarskim, odkryto, że nowy lek syntetyczny opracowany przez naukowców w USA chroni przed otyłością związaną z dietą. Jednocześnie poprawia to... Dzięki systemowi opracowanemu na Akademii Górniczo-Hutniczej przygotowywanie odlewów z metali lub stopów stanie się tańsze i szybsze. Oprogramowanie Polaków zmniejszyć ma liczbę symulacji komputerowych koniecznych przed każdym nowym odlewem. Simulation DB - innow... Polskie społeczeństwo, a przede wszystkim struktury wojskowe Państwa Polskiego, były zdecydowanie zaangażowane w przygotowanie i przeprowadzenie III Powstania Śląskiego - mówi PAP dyrektor Centralnego Archiwum Wojskowego dr Andrzej Żak. Powstanie wybuchło w nocy z 2 na 3 ma... Czy myśleliście kiedyś o posiadaniu trzeciej ręki? Szwedzcy badacze odkryli sposób przekonania ludzi, że posiadają dodatkową kończynę. W kontrolowanych warunkach laboratoryjnych naukowcom udało się zmylić uczestników, tak aby uwierzyli, że proteza ręk... Naukowcy z kilku krajów Unii Europejskiej pracują nad systemem system szybkiego reagowania i ostrzegania w przypadku powodzi. Informatycy z Akademii Górniczo-Hutniczej (AGH) w Krakowie odpowiadają w tym projekcie za system i...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Liturgia eucharystycznaCzy wiesz że...? Doksologia końcowa (z gr. δοξα, doksa: chwała) - w Kościołach chrześcijańskich wygłaszany podczas Mszy przez kapłana tekst modlitewny wysławiający Boga w Trójcy Świętej. Najważniejszą doksologią jest doksologia końcowa modlitwy eucharystycznej (Przez Chrystusa, z Chrystusem (...)), zakończona aklamacją wiernych. Ewangelia według Marka [Mk lub Mar] – druga, najkrótsza Ewangelia nowotestamentowa. Jej autorem według tradycji chrześcijańskiej jest Jan Marek, który miał spisać w Rzymie relację Piotra Apostoła. Jest jedną z ewangelii synoptycznych. Święty Marek pisze Ewangelię dla ludzi nieznających języka aramejskiego. Obrzęd zmieszania postaci eucharystycznych - obrzęd liturgiczny dokonany podczas każdej mszy świętej. Obrzędu tego dokonuje kapłan przed komunią świętą (poprzedza go przekazanie przez wiernych znaku pokoju). Jest symbolem Zmartwychwstania Chrystusa po jego śmierci (łamanie Chleba). Najpierw łamie chleb, następnie wkłada jego kawałek do wina. Jest to zmieszanie Ciała Jezusa Chrystusa z jego Krwią. Przy mieszaniu chleba z winem kapłan modli się, żeby Ciało i Krew Chrystusa pomogły ludziom osiągnąć życie wieczne. Po dokonaniu tego obrzędu następuje Komunia Święta. Liturgia eucharystyczna (łac. Liturgia eucharistica) to trzecia część katolickiej Mszy św. w rycie rzymskim, po Obrzędach wstępnych i Liturgii słowa, a przed Obrzędami końcowymi. Jest to najważniejsza część Mszy św.; obejmuje głównie przygotowanie darów ofiarnych, Modlitwę eucharystyczną i Obrzędy komunijne. Eucharystia, Wieczerza Pańska, Sakrament Ołtarza, Komunia Święta, Najświętszy Sakrament, z greckiego εὐχαριστία (eucharistía), czyli "dziękczynienie". Termin "komunia" pochodzi od łacińskiego communio (wspólnota) na pamiątkę ostatniego posiłku Chrystusa i przywołują "ucztę zaślubin Baranka" zapowiedzianą w Apokalipsie.
Liturgia słowa (łac. Liturgia verbi) jest drugą częścią mszy świętej, która następuje po obrzędach wstępnych, a przed liturgią eucharystyczną. Dawniej zwana Mszą wiernych – po kazaniu ostiariusz wypraszał wszystkich nieochrzczonych z kościoła. Modlitwa eucharystyczna (łac. Prex eucharistica; nazwa stosowana w Kościele rzymskokatolickim), anafora (nazwa powszechna w Kościołach Wschodnich) jest centralnym elementem mszy; stanowiąc część liturgii eucharystycznej. Następuje po przygotowaniu darów ofiarnych, a poprzedza obrzędy komunijne.
Postsanctus To przejście z Sanctus do Epiklezy, które jest różne w różnych Modlitwach Eucharystycznych. Między Postsanctus a Epiklezą w Niedziele i przeznaczone do tego dni występuje Wspomnienie tajemnicy dnia. Części Liturgii eucharystycznejPrzypisyBibliografiaLinki zewnętrzneObrzędy końcowe (łac. Ritus conclusionis) są ostatnią częścią mszy; następują po Liturgii eucharystycznej. Obejmują błogosławieństwo końcowe i rozesłanie.
Wspomnienie tajemnicy dnia jest to formuła, którą wypowiada się zaraz po śpiewie Święty w trakcie Liturgii Eucharystycznej, o ile przypada święto lub uroczystość. Występuje w I, II i III modlitwie eucharystycznej.
Czy wiesz że...? beta Modlitwa nad darami. Jest to prośba i modlitwa aby Bóg wysłuchał próśb Kościoła. Odmawiana jest przez katolików podczas Mszy świętej zaraz po Lavabo. Wpierw kapłan mówi: "Módlcie się, aby moją i Waszą ofiarę przyjął Bóg, Ojciec Wszechmogący". Odpowiedź zgromadzenia jest formą błogosławieństwa, które wierni wypowiadają nad kapłanem: „Niech Pan przyjmie Ofiarę z rąk twoich na cześć i chwałę Swojego Imienia, a także na pożytek nasz i całego Kościoła świętego”. Następnie kapłan odmawia modlitwę (różniącą się w zależności od okresu liturgicznego), która pokazuje duchowy sens przygotowania darów. Jest ona podsumowaniem i zarazem pomostem do modlitwy eucharystycznej.
Przygotowanie darów ofiarnych - jest to pierwszy element Liturgii Eucharystycznej. Obrzęd ten znany był za czasów Starego Testamentu. Prawo mojżeszowe zobowiązywało każdego Izraelitę, by co roku ofiarowywał Mu pierwociny płodów ziemi. Ofiarowywano Bogu również każde pierworodne dziecko płci męskiej. Występuje pomiędzy modlitwą powszechną, a modlitwą nad darami.
Transsubstancjacja (od łac. transsubstantiatio), przeistoczenie – w teologii oznacza rzeczywistą przemianę substancji podczas Eucharystii: chleba (hostii) w ciało, a wina w krew Jezusa Chrystusa. Termin ten został przyjęty podczas Soboru Laterańskiego IV w 1215 roku. Teolodzy prawosławni używają czasem terminu transsubstancjacja – uważają jednak, że termin ten ma charakter nie opisowy, ale wskazuje na tajemnicę obecności cielesnej Jezusa w Eucharystii.
Ostiariusz - duchowny katolicki, który otrzymał pierwsze ze święceń niższych (kolejne to lektor, egzorcysta i akolita). W Starym Testamencie istnieli wyznaczeni stróże, którzy otwierali o świcie bramy świątyni, pilnowali do niej wchodzących. W pierwotnym Kościele wprowadzono taką posługę w miejscach gromadzenia się wyznawców Chrystusa. Czuwali oni, by na zgromadzenie nie przychodzili nieochrzczeni, w razie niebezpieczeństwa ostrzegali, a po homilii pilnowali opuszczenia kościoła przez katechumenów oraz pokutników. Pełnili też funkcje posłów biskupich. Nałożono na nich również obowiązek dzwonienia na nabożeństwa.
Ostatnia Wieczerza – wieczerza paschalna Jezusa z apostołami, która odbyła się w przeddzień jego śmierci w sali zwanej Wieczernikiem. Podczas Ostatniej Wieczerzy Jezus ustanowił sakrament Eucharystii (Wieczerzy Pańskiej) oraz kapłaństwa.
Baranek Boży (łac. Agnus Dei) – tytuł, którego w Nowym Testamencie używał wobec Jezusa Chrystusa Jan Chrzciciel (J 1, 29). Jest to odwołanie do nauki starotestamentowej, w której ofiara z baranka jest ofiarą składaną Bogu i ważnym elementem celebracji święta Paschy (Wj 12, 1-11). Baranek Boży symbolizuje ofiarę Jezusa na krzyżu, którą złożył dla odkupienia ludzkości (Iz 53, 7).
Bogusław Nadolski TChr (ur. 18 sierpnia 1933 w Skrzeszowicach) – ksiądz katolicki, chrystusowiec, prof. dr hab. liturgiki, wykładowca na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie i w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej, autor wielu publikacji, wydawanych także w Wydawnictwie SALWATOR z zakresu liturgiki, czterotomowego podręcznika pt. Liturgika (Poznań 1989-1992) oraz monumentalnego Leksykonu liturgii (2006). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
