The London School of Economics and Political Science lub London School of Economics, LSE – część University of London, jedna z najważniejszych szkół wyższych specjalizujących się w ekonomii i naukach społecznych, która miała prawdopodobnie większy wpływ na kształt współczesnego świata politycznego niż jakakolwiek inna instytucja uniwersytecka.

Historia

LSE została założona w 1895 przez Sidneya Webba, gdy doradca prawny i członek Towarzystwa Fabiańskiego, Henry Hunt Hutchinson, zapisał w testamencie 10 tys. funtów. Webb i jego żona Beatrice są powszechnie uważani za założycieli szkoły.

W rozwój uczelni w pierwszych jej latach byli zaangażowani m.in. George Bernard Shaw, Bertrand Russell i Clement Attlee. W latach po założeniu szkoła służyła często jako kuźnia intelektualna dla Partii Pracy. Nauczali w niej m.in. Friedrich von Hayek i Michael Oakeshott, William Beveridge i Karl Popper. Szkoła utrzymywała wysoki poziom akademickiego nauczania w latach sześćdziesiątych i latach siedemdziesiątych – jej absolwentami byli Amartya Sen, George Akerlof, James Meade, Robert Mundell, John Hicks, Merton Miller (wszyscy to laureaci Nagrody Nobla).

Lista dyrektorów:

1. William Hewins (1895–1903)
2. Profesor Halford Mackinder (1903–1908)
3. William Pember Reeves (1908–1919)
4. Sir William Beveridge (1919–1937)
5. Sir Alexander Carr-Saunders (1937–1957)
6. Sir Sydney Caine (1957–1967)
7. Sir Walter Adams (1967–1974)
8. Profesor Sir Ralf Dahrendorf (1974–1984)
9. Dr Indraprasad Gordhanbhai Patel (1984–1990)
10. Profesor John Ashworth (1990–1996)
11. Profesor Anthony Giddens (1996–2003)
12. Sir Howard Davies (od 2003)