Louis-Olivier Taillon (ur. 26 września 1840, zm. 25 kwietnia 1923) – kanadyjski prawnik i polityk, dwukrotny premier prowincji Quebec z ramienia Konserwatywnej Partii Quebecu.

Taillon urodził się 26 września 1840 w rodzinie farmerskiej. Studiował prawo. W 1865 przyjęty do palestry. Początkowo praktykował prawo w rodzinnym Terrebonne, a następnie przeniósł się do Montrealu i dołączył do kancelarii François-Xavier-Anselme Trudela.

Po raz pierwszy wybrany do parlamentu prowincjonalnego w 1875. Wybierany ponownie w 1878 i 1881. Pełnił szereg funkcji administracyjnych. W 1884 mianowany prokuratorem generalnym prowincji przez premiera Johna Jonesa Rossa. Po przegranych przez konserwatystów wyborach 1886 rząd Rossa próbował kontynuować prace jako gabinet mniejszościowy. Po jego ostatecznym upadku w 1887 Taillon objął premierostwo, lecz zaledwie na cztery lata, próbując dalej rządzić w oparciu o mniejszość parlamentarną. Po ostatecznym upadku rządu i przejęciu władzy przez posiadających dokładnie połowę mandatów parlamentarnych liberałów, Tailon został liderem opozycji. W 1890, na kilka lat wycofał się z czynnego życia politycznego, po tym jak przegrał walkę o przewodniczenie partii z Jacques'em Cartierem. W niecały rok później, po powrocie konserwatystów do władzy, tym razem pod kierownictwem Charles'a-Eugène'a Boucher de Boucherville'a, wszedł do rządu obejmując ministerstwo bez teki. Po odejściu Boucherville w 1891, Taillon odzyskał kontrolę nad partią konserwatywną oraz fotel premiera, który utrzymał aż do 1896, kiedy to zrezygnował z pełnionych funkcji, by zaangażować się w politykę na poziomie federalnym.