Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
Regulaminy
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Szósta międzynarodowa konferencja nt. bezpieczeństwa infrastruktur na potrzeby informacji krytycznych, Lucerna, Szwajcaria
W dniach 8 - 9 września 2011 r. w Lucernie, Szwajcaria, odbędzie się szósta międzynarodowa konferencja nt. bezpieczeństwa infrastruktur na potrzeby informacji krytycznych. Kluczowe sektory nowoczesnej gospodarki są w dużej mierze uzależnione od technologii informacyjnych i komunikacyjnych. Informacje płynące przez stwo...
 
Polacy odkryli rzadki rodzaj gwiazdy
Ernest Świerczyński, student V roku astronomii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, wraz z doktorantami, Elżbietą Ragan i Cezarym Gałanem, odkryli rzadki rodzaj gwiazdy, tzw. polara pośredniego. Do tej pory znanych jest zaledwie k...
 
Ekspert: rodzaj gleb wpływa na przebieg powodzi
Gleby lekkie i porowate lepiej chłoną wodę, dlatego miejscowości położone na tego typu gruntach mogą łagodniej przechodzić powodzie. Tzw. nasiąkliwość podłoża i rodzaj gruntu należą do podstawowych elementów, pozwalających prognozować skutki powo...
 
Jaki rodzaj nacjonalizmu uszczęśliwia ludzi?
Czy poczucie dumy ze swojego kraju daje ci szczęście? Beznadziejne pytanie o niezliczonej liczbie odpowiedzi. Podczas gdy we wnioskach z wcześniejszych badań stwierdzono, że pozytywne odczucia w stosunku do swojego kraju mogą być powiązane z ...
 
Wyczuwamy szósty rodzaj smaku, "tłusty" - ogłosili badacze
Ludzie potrafią wyczuwać nie tylko smak słony, słodki, gorzki, kwaśny i umami, ale również "tłusty" - zaobserwowali naukowcy. Ich odkrycie może pomóc w walce z otyłością - informuje "British Journal of Nutrition". Do tej pory naukowcy...

Reklama:


Lucerna - roślina

Czy wiesz że...?
Roślina jednoroczna, terofit (gr. theros = lato, phyton = roślina) - roślina przechodząca cały cykl rozwojowy (od wykiełkowania z nasienia do wydania własnych nasion) w ciągu jednego okresu wegetacyjnego, później ginąca. Obumierają zarówno nadziemne pędy, jak i części podziemne. Niesprzyjającą wegetacji porę roku przetrwają tylko nasiona. Rośliny jednoroczne należą do roślin monokarpicznych. Są roślinami zielnymi - mają zielne, niezdrewniałe pędy.

Antropofit — gatunek lub inny takson roślin synantropijnych obcego pochodzenia na danym terenie (przybysz, gatunek alochtoniczny). Antropofity występują zarówno na siedliskach wtórnych, sztucznych powstałych w wyniku działalności człowieka, jak i na siedliskach półnaturalnych i naturalnych. Stopień zadomowienia się antropofita może zmieniać się w czasie (zadomawianie się), np. gatunek zadomowiony początkowo na siedliskach antopogenicznych może z czasem przenikać do siedlisk półnaturalnych i naturalnych. Antropofity razem z apofitami stanowią grupę gatunków synantropijnych.

Bobowce, strączkowce, strąkowce (Fabales Bromhead) – grupa roślin okrytonasiennych stanowiąca klad wyróżniany w randze rzędu w różnych systemach klasyfikacyjnych.
Nasiona różnych gatunków lucerny
Medicago polymorpha

Lucerna (Medicago L.) – rodzaj roślin jednorocznych, dwuletnich lub bylin z rodziny bobowatych. Rodzaj liczy około 100 gatunków występujących na stepach Azji, Europy i Afryki. Gatunkiem typowym jest Medicago sativa L..

Lucerna siewna (Medicago sativa L.) – gatunek rośliny należący do rodziny bobowatych. Rodzimy obszar jego występowania to Afryka Północna (Algieria, Libia, Maroko, Tunezja), znaczna część Azji i niemal cała Europa, ale rozprzestrzenił się także na niektórych innych obszarach Afryki (Egipt, Afryka Południowa, Azory), w Australii i na Nowej Zelandii, w Finlandii, w Ameryce Północnej i Południowej. Jest uprawiany w licznych rejonach świata. W Polsce jest uprawiany, często dziczejący, kenofit.

Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski – całościowa, krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Opracowana została przez Instytut Botaniki im. prof. W. Szafera PAN w Krakowie. Składa się z dwóch wydań.

Systematyka

Pozycja wg APweb (2001...) – aktualizowany system APG II

Jeden z rodzajów podrodziny bobowatych właściwych Faboideae w rzędzie bobowatych Fabaceae s.l.. W obrębie podrodziny należy do plemienia Trifolieae. Pozycja w systemie Reveala (1993-1999)

Gromada okrytonasienne (Magnoliophyta Cronquist), podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida Batsch, podklasa różowe (Rosidae Takht.), nadrząd Fabanae R. Dahlgren ex Reveal, rząd bobowce (Fabales Bromhead), rodzina bobowate (Fabaceae Lindl.), rodzaj lucerna (Medicago L.).

Step (z степ) – równina pozbawiona drzew, rzek i jezior. Step przypomina pod tym względem prerię, z tą różnicą, że preria jest z reguły zdominowana przez wysokie trawy, a step może być obszarem półpustynnym lub pokrytym trawą i krzewami (czasem w zależności od pór roku). Występuje w warunkach klimatu umiarkowanego z gorącym, suchym latem.

Lucerna kolczastostrąkowa (Medicago minima (L.) Bartal.) – gatunek rośliny z rodziny bobowatych. Występuje w Europie, Afryce Północnej i Makaronezji i w Azji. W Polsce rzadka, na rozproszonych stanowiskach.
Gatunki flory Polski
  • lucerna kolczastostrąkowa (Medicago minima (L.) L. , syn. M. minima (L.) Grufberg)
  • lucerna nerkowata, l. chmielowa (Medicago lupulina L.)
  • lucerna pośrednia (Medicago ×varia Martyn)
  • lucerna siewna (Medicago sativa L.) – antropofit zadomowiony
  • lucerna sierpowata (Medicago falcata L.)
  • lucerna sztywna (Medicago rigidula (L.) All.) – efemerofit
  • Medicago aculeata Gaertn. – efemerofit
  • Medicago arabica (L.) Huds. – efemerofit
  • Medicago caerulea Less. ed Ledeb. – efemerofit
  • Medicago intertexta Mill. – efemerofit
  • Medicago polymorpha (L.), syn. M. denticulata Willd., syn. M. lappacea Desr.- efemerofit
  • Medicago praecox DC. – efemerofit
  • Medicago scutellata (L.) Mill. – efemerofit
    • Inne gatunki 
  • Medicago arborea L.
  • Medicago archiducis-nicolai Sirj.
  • Medicago arenicola (Hub.-Mor.) E. Small
  • Medicago astroites (Fisch. & C. A. Mey.) Trautv.
  • Medicago biflora (Griseb.) E. Small
  • Medicago blancheana Boiss.
  • Medicago brachycarpa Fisch. ex M. Bieb.
  • Medicago cancellata M. Bieb.
  • Medicago carica (Hub.-Mor.) E. Small
  • Medicago carstiensis Jacq.
  • Medicago ciliaris (L.) All.
  • Medicago constricta Durieu
  • Medicago coronata (L.) Bartal.
  • Medicago crassipes (Boiss.) E. Small
  • Medicago cretacea M. Bieb.
  • Medicago daghestanica Rupr. ex Boiss.
  • Medicago disciformis DC.
  • Medicago doliata Carmign.
  • Medicago edgeworthii Sirj.
  • Medicago fischeriana (Ser.) Trautv.
  • Medicago gaetula Trab.
  • Medicago granadensis Willd.
  • Medicago halophila (Boiss.) E. Small
  • Medicago heldreichii E. Small
  • Medicago heyniana Greuter
  • Medicago huberi E. Small
  • Medicago hybrida (Pourr.) Trautv.
  • Medicago hypogaea E. Small
  • Medicago intertexta (L.) Mill.
  • Medicago isthmocarpa (Boiss. & Balansa) E. Small
  • Medicago italica (Mill.) Fiori
  • Medicago laciniata (L.) Mill.
  • Medicago lanigera C. Winkl. & B. Fedtsch.
  • Medicago laxispira Heyn
  • Medicago lesinsii E. Small
  • Medicago littoralis Rohde ex Loisel.
  • Medicago marina L.
  • Medicago medicaginoides (Retz.) E. Small
  • Medicago monantha (C. A. Mey.) Trautv.
  • Medicago monspeliaca (L.) Trautv.
  • Medicago murex Willd.
  • Medicago muricoleptis Tineo
  • Medicago noeana Boiss.
  • Medicago orbicularis (L.) Bartal.
  • Medicago orthoceras (Kar. & Kir.) Trautv.
  • Medicago ovalis (Boiss.) Urb.
  • Medicago pamphylica (Hub.-Mor. & Sirj.) E. Small
  • Medicago papillosa Boiss.
  • Medicago persica (Boiss.) E. Small
  • Medicago phrygia (Boiss. & Balansa) E. Small
  • Medicago pironae Vis.
  • Medicago platycarpos (L.) Trautv.
  • Medicago plicata (Boiss.) Sirj.
  • Medicago polyceratia (L.) Trautv.
  • Medicago prostrata Jacq.
  • Medicago radiata L.
  • Medicago retrorsa (Boiss.) E. Small
  • Medicago rhodopea Velen.
  • Medicago rhytidiocarpa (Boiss. & Balansa) E. Small
  • Medicago rigida (Boiss. & Balansa) E. Small
  • Medicago rigiduloides E. Small
  • Medicago rostrata (Boiss. & Balansa) E. Small
  • Medicago rotata Boiss.
  • Medicago rugosa Desr.
  • Medicago rupestris M. Bieb.
  • Medicago ruthenica (L.) Trautv.
  • Medicago sauvagei Nègre
  • Medicago saxatilis M. Bieb.
  • Medicago secundiflora Durieu
  • Medicago shepardii Post ex Boiss.
  • Medicago soleirolii Duby
  • Medicago sphaerocarpos Bertol.
  • Medicago strasseri Greuter et al.
  • Medicago suffruticosa Ramond ex DC.
  • Medicago syriaca E. Small
  • Medicago tenoreana Ser.
  • Medicago tornata (L.) Mill.
  • Medicago truncatula Gaertn.
  • Medicago tuberculata (Retz.) Willd.
  • Medicago turbinata (L.) All.

    • Zastosowanie

    Niektóre gatunki są cennymi roślinami pastewnymi, które uprawiane są z przeznaczeniem na zielonkę, paszę, susz, siano lub kiszonkę. Odżywiają się nią np. owce.

    Kiszonka - pasza soczysta, np. z zielonek, parowanych ziemniaków lub wysłodków zakonserwowana naturalnie (biologicznie) w wyniku fermentacji lub chemicznie przez dodanie specjalnego preparatu (konserwantu). Zakiszana masa wymaga silnego ugniecenia, celem wyparcia powietrza. Przy zakiszaniu roślin niskobiałkowych można stosować dodatki substancji azotowych (np. mocznik); rośliny wysokobiałkowe można mieszać z zasobnymi w węglowodany. Z podsuszonej zielonki uzyskuje się kiszonkę o dużej zawartości suchej masy (40-50%), tzw. sianokiszonkę. Ze względu na minimum cukrowe rośliny dzieli się na:

    Rośliny pastewne - rośliny uprawiane w czystym siewie lub mieszankach na paszę, odznaczające się stosunkowo dużą masą otrzymywaną z jednostki powierzchni oraz korzystnym ze względów odżywczych składem chemicznym.

    Przypisy

    1. ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-23].
    2. Index Nominum Genericorum. [dostęp 2009-02-06].
    3. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].
    4. Crescent Bloom: Systematyka rodzaju Medicago (ang.). The Compleat Botanica. [dostęp 2009-02-06].
    5. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland : a checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1. 
    Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.

    Azja (gr. Ἀσία Asia) – część świata, razem z Europą tworząca Eurazję, największy kontynent na Ziemi. Z powodów historycznych i kulturowych sama Azja bywa również nazywana kontynentem (zob. alternatywne listy kontynentów).





    Czy wiesz że...? beta

    Bobowate (Fabaceae Lindl.) – rodzina roślin należąca do rzędu bobowców (Fabales Bromhead). Należy do niej około 9,4% spośród wszystkich gatunków roślin dwuliściennych. Obejmuje w tropikach często rośliny drzewiaste, w klimacie umiarkowanym – głównie rośliny zielne. Symbioza z bakteriami brodawkowymi umożliwia wykorzystanie azotu atmosferycznego. Dawniej rodzina znana była pod nazwą motylkowate (Papilionaceae Giseke).
    Roślina dwuletnia, roślina dwuroczna (ang. biennial, łac. biennis) - roślina potrzebująca do odbycia cyklu rozwojowego dwóch okresów wegetacyjnych. Podczas pierwszego roku wytwarzana jest rozeta liści asymilujących oraz organy spichrzowe (zmodyfikowane korzenie i pędy). W drugim roku wydawane są pędy kwiatowe i nasiona, po czym roślina zamiera.
    Gatunek typowy – gatunek wyznaczony przez systematyków jako typ nomenklatoryczny, czyli wzorzec taksonomiczny umożliwiający stosowanie nazw rodzajowych czy rodzinowych. Typ nie musi być typowym przedstawicielem reprezentowanego taksonu, nie musi też świadczyć o jego zmienności. Typ umożliwia identyfikację taksonów. Okazy będące typami przechowywane są w specjalnych kolekcjach, a miejsce przechowywania wzorca jest dokładnie znane. W razie wątpliwości można odwołać się do gatunku typowego i wyróżnionych dla niego cech diagnostycznych.
    Bylina (łac. herba perennis) - roślina zielna żyjąca więcej niż dwa lata i zwykle wielokrotnie w tym czasie wydająca nasiona bądź zarodniki (wyjątkiem są zakwitające raz hapaksanty). Byliny wraz z krzewinkami, krzewami i drzewami określane są mianem roślin wieloletnich.
    Siano – skoszone w początkowym okresie wegetacji trawy, rośliny motylkowe i in., następnie wysuszone, zazwyczaj w warunkach naturalnych. Proces koszenia, suszenia i magazynowania to sianokosy. Siano to jedna z najważniejszych pasz objętościowych w żywieniu przeżuwaczy i koni.
    Rodzaj (łac. genus, l.mn. genera) – podstawowa, obowiązkowa kategoria systematyczna obejmująca gatunek lub monofiletyczną grupę gatunków wyróżnionych na podstawie jednej lub więcej cech taksonomicznych. Nazwą rodzaj określany jest też każdy takson w randze rodzaju.
    Lucerna nerkowata (Medicago lupulina L.) – gatunek rośliny z rodziny bobowatych. Inne spotykane nazwy (zwyczajowe) to: lucerna chmielowa, koniczyna żółta. Rodzimy obszar występowania tego gatunku to Europa, Azja i Afryka Północna, ale rozprzestrzenił się i aklimatyzował również w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, w Australii i Nowej Zelandii, na Azorach i w Afryce Południowej. W Polsce jest bardzo pospolity na całym niżu i w niższych położeniach górskich.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.