Lucjusz II - Polski Serwis Naukowy

Lucjusz II (łac. Lucius II), właściwie Gerardo Caccianemici, (ur. w Bolonii - zm. 15 lutego 1145 w Rzymie) - papież w okresie od 8 marca 1144 do 15 lutego 1145.

Życie przed wyborem na papieża

Gerardo Caccianemici urodził się w Bolonii jako syn Alberto dell'Orso. Następnie został członkiem kongregacji kanoników regularnych San Frediano najpierw w Lukce, a potem na Lateranie. Prawdopodobnie w marcu 1123 został mianowany przez Kaliksta II kardynałem-prezbiterem kościoła S. Croce in Gerusalemme i począwszy od 11 września 1123 pojawia się wśród sygnatariuszy bulli papieskich. W latach 1125-26 i 1127-28 był legatem papieża Honoriusza II w Niemczech. W trakcie pierwszej legacji wspierał wybór Lotara III na króla Niemiec i asystował przy wyborze Norberta z Xanten na arcybiskupa Magdeburga. W 1128/29 i 1131-33 był gubernatorem Benewentu. Uczestniczył w podwójnej papieskiej elekcji w lutym 1130 i poparł wybór Innocentego II. W następnych latach trzykrotnie służył jako jego legat w Niemczech (1130-31, 1133-34 i 1136). W 1137 był członkiem komisji kardynalskiej badającej legalność wyboru opata Rainaldo z Monte Cassino. W grudniu 1141 został kanclerzem Św. Kościoła Rzymskiego. W chwili wyboru na papieża był też protoprezbiterem Kolegium Kardynałów.

Kalikst II wcześniej Guido (Guy de Vienne), (ur. Quingey Francja - zm. 13 grudnia 1124 w Rzymie) – papież w okresie od 2 lutego 1119 do 13 grudnia 1124.

Papież (Ojciec Święty) (łac. papa, -ae m, wł. papa, gr. pappas, forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, głowa Kościoła rzymskokatolickiego, katolickich Kościołów wschodnich, Stolicy Apostolskiej oraz państwa Watykan. Obecnym papieżem jest Benedykt XVI.

Pontyfikat

Wybór na papieża

Osobny artykuł: Papieska elekcja 1144.

8 marca 1144 kardynałowie jednogłośnie obrali go na następcę Celestyna II (1143-44). Przyjął imię Lucjusz II. 12 marca 1144 otrzymał sakrę biskupią i został uroczyście koronowany przez archidiakona Gregorio Tarquini.

Norbert z Xanten (ur. ok. 1080 w Xanten, zm. 6 czerwca 1134 w Magdeburgu) – od 1126 do 1134 arcybiskup Magdeburga, założyciel zakonu norbertanów (premonstratensi), święty Kościoła katolickiego.

Benewent (wł. Benevento) to miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Benevento. Według danych na I 2009 gminę zamieszkiwało 62 219 osób przy 478,6 os./km².

Sprawy polityczne

Lucjusz II odziedziczył po swoich dwóch poprzednikach dwa problemy. Pierwszym z nich była komuna miejska w Rzymie, która nie uznawała świeckiej władzy papieża. Drugim był konflikt z nominalnym wasalem papiestwa królem Roger II sycylijskim. W rozwiązywaniu obu tych spraw papież nie odniósł sukcesów. W czerwcu 1144 zawarł rozejm z Rogerem II na warunkach przez niego podyktowanych. Z kolei w Rzymie wbrew woli papieża obrano na senatora Giordano Pierleoni, brata antypapieża Anakleta II (1130-1138), a kiedy Lucjusz II zwrócił się o pomoc do króla Niemiec Konrada III wybuchł otwarty bunt. Według zapisów kronikarskich Lucjusz II w trakcie zamieszek został ranny i wskutek odniesionych ran zmarł kilka dni później po zaledwie 11 miesiącach pontyfikatu.

Kardynał (łac. cardinalis – główny, zasadniczy, mocno z czymś związany) – potocznie nazywany purpuratem z racji koloru noszonego mucetu, w Kościele katolickim najwyższa po papieżu godność kościelna.

Konrad III (ur. 1093, zm. 15 lutego 1152 w Bambergu) – pierwszy król Niemiec z dynastii Hohenstaufów. Syn Fryderyka I, księcia Szwabii i Agnieszki, córki cesarza Henryka IV.

Sprawy religijne

Na polu wewnątrzkościelnym Lucjusz II wspierał rozwój niedawno utworzonego zakonu premonstratensów, sprowadził benedyktynów z Cluny do klasztoru S. Saba na Awentynie i nadał kościół tytularny S. Croce in Gerusalemme kanonikom regularnym kongregacji San Frediano. Mianował 12 kardynałów na dwóch konsystorzach:

Norbertanie (Premonstratensi) – zakon rzymskokatolicki założony w roku 1120 [1] przez św. Norberta z Xanten w miejscowości Prémontré koło Laonu we Francji. Oparty jest na regule św. Augustyna z Hippony.

Papieska elekcja 14 lutego 1130 – odbyła się po śmierci Honoriusza II i zakończyła podwójnym wyborem: papieża Innocentego II i antypapieża Anakleta II.

Źródła

Ian Stuart Robinson, The Papacy 1073-1198. Continuity and Innovation, Cambridge University Press 1990

Hans-Walter Klewitz, Reformpapsttum und Kardinalkolleg, Darmstadt 1957

Philipp Jaffé, Regesta pontificum Romanorum ab condita Ecclesia ad annum post Christum natum MCXCVIII, Berlin 1851

The Catholic Encyclopedia

The Cardinals of the Holy Roman Church

J.M. Brixius, Die Mitglieder des Kardinalkollegiums von 1130-1181, Berlin 1912