Ludność i powierzchnia Bielska-Białej

Ludność Bielska-Białej

W 2010 r. liczba ludności Bielska-Białej wyniosła 175 183 osoby, w tym 82 653 mężczyzn (47,18%) i 92 530 kobiet (52,82%) . Na 100 mężczyzn przypada 112 kobiet . Bielsko-Biała jest 22. największym miastem Polski według liczby ludności. Liczba ludności miasta stanowi 3,78% ludności województwa śląskiego. Gęstość zaludnienia wynosi 1406 os./km², a przyrost naturalny –0,03‰ . Saldo migracji było w 2006 r. ujemne i wyniosło –497 osób . Liczba zawartych małżeństw wyniosła 1184, a rozwodów 492 .

Liczba ludności – liczba osób zamieszkujących dany obszar (np. jednostkę osadniczą, jednostkę administracyjną, państwo, kontynent itp.) w danym momencie.

Rozwód – rozwiązanie ważnego związku małżeńskiego przez sąd na żądanie jednego lub obojga małżonków. Rozwód oprócz owdowienia i unieważnienia małżeństwa jest jedną z okoliczności kończących małżeństwo.

Bielsko-Biała jest także centrum aglomeracji bielskiej zamieszkiwanej przez ok. 325 tys. osób , której uzupełnieniem jest Bielski Obszar Metropolitalny zamieszkiwany przez ponad 880 tys. osób.

Struktura wiekowa i zawodowa

W 2007 r. wiek produkcyjny osiągnęło 114 912 osób (65,41%), wiek poprodukcyjny 30 399 osób (17,30%), natomiast w wieku przedprodukcyjnym było 30 379 mieszkańców miasta (17,29%) .

Stopa bezrobocia wynosi 5,8% (5400 osób) . W 2007 r. spośród 65 359 osób zatrudnionych 41 866 (68,23%) pracowało w sektorze prywatnym, a 19 493 (31,77%) w sektorze publicznym.

Mężczyzna - nazwa osobnika płci męskiej z rodzaju Homo. Mężczyzna różni się od kobiety genetycznie, posiada chromosom Y, co warunkuje różnice budowy morfologicznej i anatomicznej oraz często zachowaniem, widocznym z różnych struktur społecznych w różnych epokach i formach kulturowych.

Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.

Zmiany liczby ludności Bielska-Białej od 1951 r.

W 1951 r., kiedy połączono Bielsko i Białą Krakowską w jedno miasto liczyło ono 55 tys. mieszkańców. Liczba mieszkańców Bielska-Białej aż do roku 1969 wzrastała regularnie, średnio 7-10 tys. osób w ciagu 5 lat. Wraz z gwałtownym rozwojem nowoczesnego przemysłu rozpoczął się bardzo wysoki skok ludności – z 103 tys. w 1969 r. do 181 tys. w 1990 r., a więc o 80 tysięcy w ciagu 20 lat. Populacja Bielska-Białej zwiększała się również dzięki przyłączaniu okolicznych miejscowości. Najwyższą liczbę ludności (184 421) miasto osiągnęło w 1991 r. Odtąd, podobnie jak w większości dużych polskich miast, obserwuje się wyraźny spadek liczby ludności. Według prognoz GUS w 2020 r. Bielsko-Biała ma liczyć 163 tys., a w 2030 r. 145,2 tys. mieszkańców .

Bielsko (niem. Bielitz, czes. Bílsko) – do 1950 samodzielne miasto na Śląsku Cieszyńskim. Po połączeniu z Białą Krakowską, obszar miasta stanowi zachodnią część historycznego centrum Bielska-Białej.

Sektor prywatny jest pojęciem określającym część gospodarki narodowej, która nie jest finansowana ani kapitałem państwowym ani samorządowym. Innymi słowy są to przedsiębiorstwa oraz organizacje gospodarcze, które należą do rąk prywatnych. Do sektora prywatnego zalicza się również te przedsiębiorstwa, w których państwo lub samorząd ma udziały, nieprzekraczające jednakże 50% wszystkich udziałów. W państwach wolnorynkowych sektor prywatny stanowi większą część gospodarki, generując odpowiednio większą część PKB.

Poniżej znajduje się zestawienie liczby ludności Bielska-Białej w latach 1951 – 2008:

1951 – 55 000

1955 – 67 081

1960 – 75 527 (spis statystyczny)

1961 – 77 600

1962 – 78 700

1963 – 80 500

1964 – 82 000

1965 – 83 207

1966 – 84 900

1967 – 86 700

1968 – 87 500

1969 – 103 600

1970 – 106 200 (spis statystyczny)

1971 – 107 015

1972 – 108 800

1973 – 114 900

1974 – 116 946

1975 – 120 907

1976 – 123 800

1977 – 148 700

1978 – 155 800 (spis statystyczny)

1979 – 160 300

1980 – 163 741

1981 – 167 843

1982 – 170 884

1983 – 171 950

1984 – 174 107

1985 – 175 889

1986 – 176 839

1987 – 177 680

1988 – 178 392 (spis statystyczny)

1989 – 179 879

1990 – 181 278

1991 – 184 421

1992 – 179 689

1993 – 180 953

1994 – 180 294

1995 – 180 397

1996 – 180 340

1997 – 179 835

1998 – 180 307

1999 – 179 639

2000 – 179 314

2001 – 179 016

2002 – 177 835 (spis statystyczny)

2003 – 177 390

2004 – 176 987

2005 – 176 864

2006 – 176 453

2007 – 175 690

2008 – 175 677

2009 – 175 402

2010 – 175 183

Powierzchnia Bielska-Białej

Powstałe 1 stycznia 1951 r., z połączenia Bielska i Białej Krakowskiej, miasto Bielsko-Biała obejmowało obszar dzisiejszego Śródmieścia , Aleksandrowic , Lipnika , Złotych Łanów , Leszczyn i częściowo Obszarów

Kobieta – określenie osobnika płci żeńskiej z rodzaju Homo. Kobieta różni się od mężczyzny budową morfologiczną i anatomiczną. Owulacja u kobiety pojawia się co około 28 dni (w cyklu miesiączkowym), niezależnie od pory roku, co wyróżnia ją spośród większości samic ssaków.

Aglomeracja bielska – rozwijająca się monocentryczna aglomeracja, której centralnym punktem jest miasto Bielsko-Biała, będące również miastem węzłowym strefy transgranicznej. W ścisłych, śródmiejskich, granicach aglomeracji znajduje się także miasto Czechowice-Dziedzice [1].

W 1968 r. częścią Bielska-Białej stały się gromady Kamienica i Mikuszowice Krakowskie oraz osiedle Mikuszowice Śląskie . W roku 1973 w granice miasta włączono większą część zniesionej gminy Straconka , a w 1977 r. gminę Komorowice oraz sołectwa Wapienica i Stare Bielsko .

W roku 1990 r. granice miasta rozszerzono o obszar Cygańskiego Lasu, znajdującego się dotąd w sołectwie Bystra, a także dokonano korekt w dzielnicach Hałcnów, Komorowice i Wapienica . W ten sposób Bielsko-Biała uzyskało obecny kształt.

Śródmieście, Centrum – potoczna nazwa centralnej części Bielska-Białej obejmującej w przybliżeniu granice Bielska i Białej przed 1925 r. W centrum znajduje się większość atrakcji turystycznych, obiektów użyteczności publicznej i placówek kulturalnych. Śródmieście dzieli się na:

Wiek produkcyjny – ludność wykonująca pracę przynoszącą dochód oraz zarejestrowani bezrobotni; przedział wiekowy przyjęty w statystyce dla potrzeb ekonomii. Według metodologii Głównego Urzędu Statystycznego w wieku produkcyjnym znajdują się:

Obecnie powierzchnia Bielska-Białej wynosi 124,51 km, w tym :

tereny mieszkaniowe: 16,4%

tereny usług: 2,6%

tereny przemysłowo-składowe: 3,6%

tereny komunikacyjne: 11%

tereny rolne: 14,6%

tereny leśne: 24,2%

zieleń miejska: 2,2%

tereny pozostałe: 25,4%

Bielsko-Biała jest 18. największym miastem Polski według powierzchni. Obszar miasta stanowi 1,01% powierzchni województwa śląskiego i 0,04% powierzchni kraju .

Zestawienie przygotowano na podstawie publikacji Głównego Urzędu Statystycznego pt. "Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2009" wg stanu na 1 stycznia 2009.

Przyrost naturalny – różnica pomiędzy liczbą urodzeń żywych a liczbą zgonów. Wartość dodatnia oznacza liczbę urodzeń przewyższającą liczbę zgonów, ujemna - odwrotnie. Jeśli mamy do czynienia z wartością ujemną, mówimy o ubytku naturalnym. Przyrost naturalny różni się od przyrostu rzeczywistego o saldo migracji. Przyrost naturalny obliczymy wzorem: Pn=U-Z. Występujące we wzorze wartości zazwyczaj podawane są jako wartości względne, tzn. przeliczane na 1000 mieszkańców i wtedy określane są jako: stopa albo współczynnik przyrostu naturalnego, rodność i umieralność.

Przypisy

Błąd 404. Strona o podanym adresie nie istnieje
↑ Raport o stanie miasta Bielska-Białej za 2007 rok
GUS: MIgracje wewnętrzne i zagraniczne ludności na pobyt stały
Swianewicz P., Klimska U.: Społeczne i polityczne zróżnicowanie aglomeracji w Polsce – waniliowe centrum, mozaika przedmieść. [dostęp 2008-11-24].
GUS: Ludność wg wieku i płci
Urząd Miejski: Ludność Bielska-Białej według wieku produkcyjnego
GUS: Bezrobotni i stopa bezrobocia wg województw, podregionów i powiatów (stan w końcu lutego 2009)
Urząd Miejski: Pracujący według sektorów
GUS: Prognoza ludności
osiedla: Bielsko Śródmieście, Biała Śródmieście, Dolne Przedmieście, Górne Przedmieście, Bielsko Południe, Grunwaldzkie
przyłączone do Bielska w 1938 r.
↑ przyłączone do Białej Krakowskiej w 1925 r.
przyłączone do Białej w 1871 r.
Dz. U. z 1968 r. Nr 45, poz. 328
Dz. U. z 1972 r. Nr 50, poz. 325
Dz. U. z 1976 r. Nr 41, poz. 245
M.P. z 1990 r. Nr 25, poz. 197 (M.P. z 1990 r. Nr 25, poz. 197)
Rada Miejska w Bielsku-Białej: Plan Rozwoju Lokalnego Miasta Bielsko-Biała. styczeń 2005. [dostęp 25 października 2008].
Urząd Miejski: Powierzchnia Bielska-Białej

Źródła

Roczniki statystyczne GUS (1955-1974)

Roczniki demograficzne GUS (1980-1994)

Bank danych regionalnych GUS (1995-2008)

Urząd Statystyczny w Katowicach

Urząd Miejski w Bielsku-Białej