Ludowa Polityczna Konferencja Konsultatywna Chin

Ludowa Polityczna Konferencja Konsultatywna Chin (chin.upr. 中国人民政治协商会议; chin. trad. 中國人民政治協商會議; pinyin Zhōngguó Rénmín Zhèngzhì Xiéshāng Huìyì) – specyficzny organ polityczny Chińskiej Republiki Ludowej. Formalnie nie jest konstytucyjnym organem władzy, jednak jako instytucja doradcza pełni istotną rolę w systemie politycznym państwa.

Zhou Enlai (ur. 5 marca 1898, Huaiyin w prowincji Jiangsu, zm. 8 stycznia 1976 w Pekinie) – chiński polityk i wojskowy, pierwszy premier ChRL od momentu jej powstania w 1949 roku aż do śmierci.

Komunistyczna Partia Chin (chin. upr. 中国共产党, chin. trad. 中國共産黨, pinyin: Zhōngguó Gòngchǎndǎng) – rządząca partia narodowa w Chińskiej Republice Ludowej, założona w roku 1921. Do 1927 współpracowała z Kuomintangiem, następnie toczyła z nim wojnę domową do 1949 z przerwą w latach 1937-1945, kiedy to obie partie zawarły taktyczny sojusz przeciwko japońskim najeźdźcom.

Ludowa Polityczna Konferencja Konsultatywna Chin została utworzona we wrześniu 1949 i po proklamacji ChRL odgrywała rolę parlamentu, natomiast jej Wspólny Program odgrywał rolę tymczasowej konstytucji. Po utworzeniu Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych w 1954 LPKKCh stała się ciałem doradczym.

Uproszczone pismo chińskie (chin. upr. 简体字; chin. trad. 簡體字; pinyin jiǎntǐzì) to odmiana pisma chińskiego. Uproszczenia dokonano w Chińskiej Republice Ludowej w latach 50. XX wieku. Celem reformy było ułatwienie nauki pisma i walka z analfabetyzmem. Modyfikując ok. 50 proc. najbardziej skomplikowanych z używanych dotąd znaków cel ten osiągnięto. Pismo uproszczone używane jest także w Singapurze.

Tradycyjne pismo chińskie (chin. trad. 繁體字, chin. upr. 繁体字, pinyin fántǐzì) to odmiana pisma chińskiego, w której znaki mają tradycyjną postać, umożliwiającą czytanie dawniejszych tekstów. Są one dość skomplikowane, dlatego w latach 50. w ChRL wprowadzono reformę pisma, w wyniku czego powstały znaki uproszczone. Pismo tradycyjne jest używane w Republice Chińskiej na Tajwanie, oraz w Hongkongu i Makau. Nazywane jest także ortodoksyjnym, złożonym lub właściwym pismem chińskim.

Ludowa Polityczna Konferencja Konsultatywna Chin odgrywa rolę "frontu jedności narodowej". W jej skład wchodzą przedstawiciele Komunistycznej Partii Chin, 8 partii demokratycznych, działacze bezpartyjni oraz pozarządowych organizacji społecznych, kulturalnych i mniejszości etnicznych.

Mao Zedong, Mao Tse-tung posłuchaj po chińsku ?/i(ur. 26 grudnia 1893, zm. 9 września 1976) – chiński przywódca komunistyczny; od 1943 r. szef biura politycznego Komunistycznej Partii Chin oraz Przewodniczący Komitetu Politycznego Komunistycznej Partii Chin aż do śmierci.

Rola Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej Chin w chińskim systemie politycznym polega na doradzaniu organom państwa oraz opiniowaniu i krytyce ich poczynań, czuwaniu nad przestrzeganiem prawa i polityki państwa, propagowaniu nowych idei, a także współpracy ze środowiskami intelektualistów oraz mniejszości etnicznych i wyznaniowych. LPKKCh nie posiada natomiast kompetencji prawotwórczych i decyzyjnych.

LPKKCh składa się z Komitetu Krajowego i podporządkowanych mu komitetów lokalnych. Kadencja Komitetu Krajowego trwa 5 lat, a jego członkowie (średnio około 2200) wybierani są przez członków KK poprzedniej kadencji. Komitet Krajowy zbiera się co roku na sesji zwyczajnej, przypadającej zazwyczaj równolegle z sesją OZPL. W ramach KK działa Stały Komitet oraz komisje.

Przewodniczący LPKKCh

Mao Zedong 1949-1954

Zhou Enlai 1954-1976

wakat 1976-1978

Deng Xiaoping 1978-1983

Deng Yingchao 1983-1988

Li Xiannian 1988-1993

Li Ruihuan 1993-2003

Jia Qinglin od 2003

Bibliografia

J.Rowiński, W.Jakóbiec, System konstytucyjny Chińskiej Republiki Ludowej, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2006, ISBN 978-83-7059-766-5.