Ludwig Merzbacher

Ludwig Merzbacher (ur. 9 lutego 1875 we Florencji, zm. 30 października 1942 w Buenos Aires) – niemiecko-argentyński lekarz neurolog, neuropatolog i psychiatra.

Życiorys

Ludwig Merzbacher urodził się jako syn niemieckiego kupca we Florencji. Uczył się w gimnazjum w Monachium, a następnie studiował medycynę, najpierw w Monachium, potem w Strasburgu i Berlinie. Ostatnie egzaminy zdał w Strasburgu w czerwcu 1899 roku. Od 1900 do 1902 był asystentem w Instytucie Fizjologii w Strasburgu u Goltza, wtedy (w 1900 roku) przedstawił swoją dysertację doktorską Ueber die Beziehungen der Sinnesorgane zu den Reflexbewegungen des Frosches (O związkach między narządami zmysłów a odruchami u żaby). W 1900 roku przez krótki czas był lekarzem okrętowym. Od 1903 do 1904 odbył pierwszy rok stażu w klinice psychiatrycznej we Fryburgu u Alfreda Hoche, od 1904 do 1906 działał w Heidelbergu, a od października 1906 do 1910 w Tybindze u Roberta Gauppa i Monachium (przez pięć miesięcy) u Aloisa Alzheimera. W Tybindze w 1906 roku przedstawił rozprawę habilitacyjną i w sierpniu został Privatdozentem.

28 grudnia 1908 roku trzęsienie ziemi zniszczyło posiadłość Merzbachera w Mesynie na Sycylii. Dorobek rodziny Merzbacherów bezpowrotnie przepadł. W związku z niskimi zarobkami lekarzy w Niemczech, Merzbacher w 1910 roku przyjął zaproszenie kierowania laboratorium przy klinice psychiatrycznej Hospicio de las Mercedes w Buenos Aires. Pobyt w Ameryce Południowej był planowany jako tymczasowy i neurolog początkowo otrzymał urlop od władz Uniwersytetu w Tybindze jedynie na dwa lata. Ostatecznie, uczony został w Argentynie do końca życia. Od 1914 do 1919 prowadził wydział patologiczno-anatomiczny Clínica Modelö w Buenos Aires, a od 1924 pracował jako Oberarzt w niemieckim szpitalu w Buenos Aires. W 1923 roku odwiedził Niemcy i został zaproszony przez Walthera Spielmeyera do wygłoszenia referatu o chorobach demielinizacyjnych w Monachium.