Ludwig von Erlichshausen - Polski Serwis Naukowy

Ludwig von Erlichshausen

Ludwig von Erlichshausen – wielki mistrz zakonu krzyżackiego w latach 1450-1467. Bratanek Konrada von Erlichshausena, wuj Henryka Reuss von Plauena.

Do zakonu krzyżackiego wstąpił około 1434 roku. Był kompanem komtura z Pokarmina, a później kompanem wielkiego mistrza Paula von Russdorffa. Karierę urzędniczą rozpoczął od funkcji wójta w Grabinach (1441-1442). W 1442 roku został przeniesiony na komturstwo w Kowalewie, a od 1447 roku był komturem w Gniewie.

Zakon krzyżacki – pełna nazwa brzmi: Zakon Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie (Zakon Krzyżacki, Zakon Niemiecki, łac. Ordo fratrum domus hospitalis Sanctae Mariae Theutonicorum in Jerusalem, Ordo Teutonicus, OT, niem. Orden der Brüder vom Deutschen Haus Sankt Mariens in Jerusalem, Deutscher Orden, DO) – zakon rycerski, jeden z trzech największych, obok joannitów i templariuszy, które powstały na fali krucjat w XII wieku. Zakon na wiele setek lat opanował obszary późniejszych Prus Wschodnich oraz dzisiejszej Łotwy i Estonii tworząc z tych ziem Prusy Zakonne. Zakon podbił także niektóre ziemie Polski i Litwy.

Bitwa w Zatoce Świeżej, bitwa na Zalewie Wiślanym - została stoczona 15 września 1463 na Zalewie Wiślanym. Rozegrała się pomiędzy flotą Związku Pruskiego, konkretnie elblążan i gdańszczan, a flotą krzyżacką pod dowództwem wielkiego mistrza zakonu Ludwiga von Erlichshausena.

Ludwig von Erlichshausen wybrany został wielkim mistrzem 21 marca 1450 roku. Jako stronnik konserwatywnego skrzydła starszyzny zakonnej od początku silnie działał przeciw organizowaniu się samorządu stanów pruskich. Sprowadził do państwa zakonu krzyżackiego legata papieskiego Ludwika Pereza, którego zadaniem było zmuszenie Związku Pruskiego do uległości wobec zakonu. Debata polityczna zorganizowana w 1452 roku niczego jednak nie rozwiązała, a jej konsekwencją stało się odwołanie obu stron do Wiednia. Sąd cesarski z 1454 roku, którego rozstrzygnięcie było na rękę Krzyżakom, spowodował wybuch powstania w Prusach. Tajna Rada Związku Pruskiego wypowiedziała posłuszeństwo wielkiemu mistrzowi, zawiązała konfederację i poprosiła króla polskiego o pomoc. 6 marca 1454 Kazimierz IV Jagiellończyk wydał akt inkorporacji, który stał się pretekstem do wojny trzynastoletniej. Problemy finansowe zakonu podczas trwania działań wojennych spowodowały, że Ludwig von Erlichshausen stał się w krótkim czasie więźniem własnej armii.

Wójt (niem. Vogt, łac. advocatus) – urzędnik, pełniący funkcję organu wykonawczego gminy obok burmistrza i prezydenta miasta, wykonujący uchwały rady gminy i zadania gminy określone przepisami prawa.

II pokój toruński – traktat zawarty w Toruniu 19 października 1466 między Polską, a Krzyżakami, kończący wojnę trzynastoletnią, trwającą w latach 1454-1466. Oryginał dokumentu przechowywany jest na zamku w Lidzbarku Warmińskim.

Wojska zaciężne na służbie wielkiego mistrza, które domagały się zapłaty żołdu dwukrotnie brały go na zakładnika. W konsekwencji doprowadziło to w 1457 roku do wygnania go z Malborka i sprzedaży zamku przez najemników królowi polskiemu. Po tym wydarzeniu von Erlichshausen przez krótki okres ukrywał się na Pomorzu, aby później z Gniewa przekraść się do Królewca. Tam w 1463 próbował jeszcze nieudanego kontruderzenia na Żuławy, które zakończyło się klęską zakonu w bitwie na Zalewie Wiślanym.

Żuławy (kaszb.Zëławie, niem. Werder) – obszary wytworzone przez akumulację materiału rzecznego w deltach rzek; charakteryzują się bardzo urodzajnymi glebami. Są to zazwyczaj tereny podmokłe.

Katedra w Królewcu na Knipawie została ona wzniesiona w stylu gotyckim i jest jedyną znaczącą budowlą która zachowała się z dawnego miasta. Kościół był siedzibą biskupów sambijskich, od 1525 świątynią luterańską. Dziś jest jednym z symboli tego miasta.

Po zakończeniu wojny trzynastoletniej i pokoju toruńskim z 1466 roku, Ludwig von Erlichshausen nie opuszczał już Królewca. Zmarł na tamtejszym zamku, 4 kwietnia 1467 roku. Pochowany został w katedrze w Królewcu.