Ludwik Dutkowski - Polski Serwis Naukowy

Ludwik Dutkowski (ur. 11 października 1927) – wiceadmirał, oficer polityczny Ludowego Wojska Polskiego. Podczas służby wojskowej zajmował m.in. stanowiska zastępcy dowódcy Marynarki Wojennej ds. politycznych oraz I zastępcy szefa Głównego Zarządu Politycznego Wojska Polskiego.

Główny Zarząd Polityczno-Wychowawczy Wojska Polskiego (GZPW WP) - Główny Zarząd Polityczny Wojska Polskiego (GZP WP) - Instytucja Centralna Ministerstwa Obrony Narodowej funkcjonująca w ludowym Wojsku Polskim, w latach 1944-1989 na prawach wydziału Komitetu Centralnego PZPR.

Oficer - żołnierz zawodowy lub żołnierz rezerwy należący do korpusu oficerów, posiadający stopień wojskowy co najmniej podporucznika, pełniący służbę na stanowisku co najmniej dowódcy plutonu, instruktora, członka sztabu, a także na stanowisku szczególnym (np. sędzia sądu wojskowego, prokurator wojskowy, lekarz, pilot) lub na innym stanowisku.

Wykształcenie

Ludwik Dutkowski urodził się 11 października 1927 w Aleksandrowie Łódzkim. Ukończył Centrum Szkolenia Specjalistów Morskich w Ustce (1948) oraz Oficerską Szkołę Polityczną w Łodzi (1951). Jest również absolwentem Akademii Wojskowo-Politycznej im. Feliksa Dzierżyńskiego w Warszawie (1956), Uniwersytetu Warszawskiego (1962) i Wyższej Szkoły Partyjnej w Moskwie (ZSRR, 1972). W 1978 odbył Kurs Operacyjny w Akademii Marynarki Wojennej ZSRR oraz Wyższy Kurs Akademicki w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR.

Ministerstwo Obrony Narodowej (MON) – urząd administracji rządowej w Polsce podlegający ministrowi właściwemu do spraw wojska. W okresie II Rzeczypospolitej i II wojny światowej nosił nazwę Ministerstwa Spraw Wojskowych (M.S.Wojsk.). Jest tzw. resortem siłowym, podobnie jak Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji. Budżet ministerstwa na rok 2008, wliczając koszty wdrażania samolotów wielozadaniowych, wynosi 23,7 mld złotych .

Ludowe Wojsko Polskie (LWP) – nieoficjalna nazwa używana dla określenia części Wojska Polskiego utworzonej podczas II wojny światowej w latach 1943–1944 na terytorium ZSRR, a następnie wywodzących się z niej sił zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w okresie 1944–1952 i Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 1952–1989.

Służba wojskowa

Pierwsze stanowisko służbowe – starszego pisarza objął w Komendzie Portu Wojennego Gdynia. Po promocji oficerskiej wyznaczono go wykładowcą w Oficerskiej Szkole Marynarki Wojennej w Gdyni. W 1952 został instruktorem, a w 1956 starszym lektorem w Zarządzie Politycznym Dowództwa Marynarki Wojennej w Gdyni. Od 1962 do 1972 był zastępcą szefa Zarządu Politycznego Marynarki Wojennej, po czym zajmował stanowisko zastępcy szefa Zarządu Organizacyjnego w Generalnym Zarządzie Politycznym Wojska Polskiego w Warszawie. W 1973 objął stanowisko szefa Zarządu Politycznego – zastępcy dowódcy Marynarki Wojennej ds. politycznych. W latach 1986-1989 był I zastępcą szefa Głównego Zarządu Politycznego Wojska Polskiego. W 1984 roku Minister Obrony Narodowej wyróżnił go wpisem do „Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich”. W 1990 roku w dyspozycji ministra obrony narodowej. 15 listopada 1990 roku został przeniesiony w stan spoczynku. Od 1974 członek Zarządu Głównego, a od 1983 członek Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.

Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej im. wiceadmirała Józefa Unruga (CSMW) w Lędowie koło Ustki - główny ośrodek szkoleniowy Marynarki Wojennej przygotowujący marynarzy do służby na okrętach i w jednostkach brzegowych.

Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta - drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne, nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione ustawą z 4 lutego 1921.

Ordery i odznaczenia

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (Polonia Restituta)

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (Polonia Restituta)

Order Sztandaru Pracy I klasy

Order Sztandaru Pracy II klasy

Złoty Krzyż Zasługi

Złoty Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny

Złoty Medal "Za zasługi dla obronności kraju"

Bibliografia

Mariusz Jędrzejko, Mariusz Lesław Krogulski i Marek Paszkowski, Generałowie i admirałowie III Rzeczypospolitej 1989-2002, Wydawnictwo von Borowiecky, Warszawa 2002, ISBN 83-87689-46-7.