Ludwik Filip Orleański - Polski Serwis Naukowy

Ludwik Filip I Orleański (ur. 12 maja 1725 w Wersalu, zm. 18 listopada 1785 w Sainte-Assise) zwany Gruby (Le Gros), czwarta z kolei głowa orleańskiej linii Burbonów, książę Chartres w latach 1725-1752, później, po śmierci ojca (1752) książę (duc) Orleanu, Nemours, Valois i Montpensier, syn Ludwika I Orleańskiego i Augusty Marii Joanny Badeńskiej.

Ludwik Filip I (ur. 6 października 1773, zm. 26 sierpnia 1850) – król Francuzów (Roi des Français), był ostatnim królem panującym we Francji. Panował w latach 1830–1848, z książęcej linii orleańskiej Burbonów.

Elektorzy Rzeszy, elektorzy Świętego Cesarstwa Rzymskiego, (łac. electores - wyborcy; niem. Kurfürsten - od staroniemieckiego słowa kuri - wybór) - książęta Rzeszy uprawnieni do udziału w elekcji króla rzymskiego (niemieckiego) i cesarza rzymsko-niemieckiego.

Ludwik Filip "Gruby"

Ludwik Filip urodził się 12 maja 1725 w Wersalu. Jako młodzieniec brał udział w kampaniach wojskowych lat 1742, 1743 i 1744 we Flandrii i Niemczech i uzyskał rangę generała-lejtnanta. Walczył m.in. w bitwie pod Fontenoy. Już we wczesnych latach zapałał odwzajemnioną miłością do Madame Henrietty (1727 - 1752) - córki Ludwika XV. Król początkowo popierał plany matrymonialne młodej pary, ale wkrótce przeszkodziły sprawie powikłania dyplomatyczne: Ludwik XV nie miał wówczas jeszcze syna i w razie jego śmierci kandydatami do tronu byliby Ludwik Orleański i Filip V Burbon, który nigdy nie pogodził się z wymuszoną w 1713 r. przez Pokój w Utrechcie rezygnacją z praw do tronu Francji za cenę osiągnięcia korony hiszpańskiej. Małżeństwo z córką królewską wzmocniłoby pozycję Ludwika Filipa wobec Filipa V, a więc monarcha hiszpański założył u Ludwika XV formalne veto. W roku 1740 król odmówił Orleańczykowi ręki córki, która zmarła niezamężna.

Ludwik III Burbon-Condé (10 listopada 1668 – 4 marca 1710) – szósty książę de Condé przez krótki okres , po śmierci jego ojca - Henryka Juliusza Burbona, księcia de Condé w 1709. Przez większą część swojego życia nazywany był księciem de Burbon.

Pokój zawarty w Utrechcie (Holandia) 11 kwietnia 1713 roku kończył hiszpańską wojnę sukcesyjną. Bezpośrednim powodem podpisania pokoju była śmierć cesarza Józefa I (17 kwietnia 1711) i objęcie tronu wiedeńskiego przez Karola - pretendenta do korony Hiszpanii. Pozostałe kraje koalicji antyburbońskiej zaczęły się obawiać odrodzenia potęgi Habsburgów z czasów Karola V.

Luiza Henrietta de Burbon-Conti

Następną kandydatką była córka elektora bawarskiego, Karola Alberta, później krótkotrwałego cesarza Karola VII, ale ów namyślał się bardzo długo i zmarł w roku 1745 nie podjąwszy żadnej decyzji. W końcu ojciec Ludwika Filipa - Ludwik Pobożny (1703-1752), ożenił go z daleką kuzynką, Ludwiką Henriettą de Burbon-Conti (20 czerwca 1726 - 9 lutego 1759), córką Ludwika Armanda II Burbona, księcia Conti, i Ludwiki Elżbiety Burbon-Condé, córki Ludwika III Burbona, księcia de Condé. Ślub odbył się 17 grudnia 1743 r. Ludwika była wychowywana w klasztorze i uważana za uosobienie wszelkich cnót - okazała się być ich totalnym przeciwieństwem i zasłynęła wkrótce ze skandalicznego trybu życia. Ludwik Filip miał z Ludwiką Henriettą troje dzieci:

Sekwana (fr. Seine) – rzeka w północnej Francji. Długość Sekwany wynosi 776 km, a powierzchnia dorzecza około 78 tys. km²; swe źródła bierze na Wyżynie Langres, a uchodzi w formie estuarium do Zatoki Sekwańskiej koło Hawru (kanał La Manche).

Ludwik Armand II Burbon-Conti, fr. Louis Armand II de Bourbon (ur. 10 listopada 1696, w Wersalu - zm. 4 maja 1727, w Paryżu) - książę Conti od 1709 do swojej śmierci.

córkę - nieznanego imienia d'Orléans (12/13 lipca - 14 grudnia 1745)

Ludwik Filip Józef (13 kwietnia 1747 - 6 listopada 1793), książę Orleanu

Ludwika Maria Teresa Batylda (9 lipca 1750 - 13 stycznia 1822), Mademoiselle, żona Ludwika Henryka Burbon-Condé, księcia de Burbon, księcia de Condé

By się pocieszyć, Ludwik Filip wszedł w stały związek z aktorką panną Le Marquis, która mu urodziła jeszcze pięcioro nieślubnych dzieci, wychowywanych jak członkowie rodziny w jego paryskim pałacu Palais-Royal:

Związek morganatyczny (łac. [matrimonium ad] morganaticam - dosłownie [małżeństwo na] poranek; od staroniemieckiego morgan) - małżeństwo zawarte przez członka rodu arystokratycznego lub dynastii z osobą uznawaną za będącą niższego stanu, która poprzez związek ten nie zmienia swego stanu, tj. nie uzyskuje awansu społecznego, a potomstwo z tego związku nie ma praw do tytułów, funkcji i dóbr dziedziczonych w rodzinie małżonka wyższego stanem.

Ludwika Henrietta de Bourbon-Conti, znana jako Mademoiselle de Conti (ur. 20 czerwca 1726, w Paryżu - zm. 9 lutego 1759) –księżniczka Conti i Étampes, potem poprzez małżeństwo księżna Chartres (1743-1752) i księżna Orleanu (1752-1759).

Louis-Étienne (21 stycznia 1759 - 24 lipca 1825), opat w Saint-Farre,

Louis-Philippe (7 lipca 1761 - 13 czerwca 1829), opat w Saint-Albin,

Marie-Étienne *ur. 1761), mademoiselle de Villemonble, w 1778 poślubiła oficera dragonów François-Constantina de Brossard

dwie córki - bliźniaczki, demoiselles de Mérainville.

Po śmierci żony w roku 1759 Orleańczyk związał się z markizą Szarlotą Joanną de Montesson (1738 - 1806), którą zapragnął poślubić, ale Ludwik XV zgodził się jedynie na małżeństwo morganatyczne (1773), nie przyznał Szarlocie tytułu księżnej Orleanu i odebrał parze prawo przebywania na dworze królewskim. Małżonkowie usunęli się do zamku Szarloty Sainte-Assise położonego nad brzegiem Sekwany w obecnym departamencie Seine-et-Marne, gdzie Ludwik Filip zakończył życie 18 listopada 1785 roku.

Flandria (niderl. Vlaanderen, fr. Flandre) – kraina historyczno-geograficzna położona na terenie Belgii, Francji i Holandii wzdłuż wybrzeża Morza Północnego.

Bardziej niż on w historii zapisali się jego syn, niesławnej raczej pamięci Ludwik Filip Józef Burbon-Orleański zwany Philippe Égalité (1747 - 1793), i wnuk Ludwik Filip I, ostatni król Francuzów.