Ludwik Grohman - Polski Serwis Naukowy

"Twórcy Łodzi Przemysłowej" - podobizny Izraela Poznańskiego, Karola Scheiblera i Ludwika Grohmana

Ludwik Grohman (ur. 28 sierpnia 1826 w Warszawie, zm. 1 lutego 1889 w Łodzi)

W Zgierzu od 1827 r. swoją manufakturę posiadał jego ojciec Traugott Grohmann. Po narodzinach Ludwika, założyciel rodu Grohmanów przeniósł się wraz z rodziną w 1844 r. na stałe do Łodzi, wcześniej w 1842 r. przejął w wieczystą dzierżawę posiadło Lamus na Księżym Młynie. Tu wybudowano fabrykę bawełny.

Zgierz – miasto i gmina w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, nad Bzurą, graniczące od południa z Łodzią, wchodzące w skład aglomeracji łódzkiej. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa łódzkiego. Zgierz uzyskał prawa miejskie przed rokiem 1318 i jest jednym z najstarszych miast w regionie.

"Twórcy Łodzi Przemysłowej" - pomnik łódzkich fabrykantów, twórców ˌˌŁodzi Przemysłowejˈˈ, stanął przy ul. Piotrkowskiej 30/32 we wrześniu 2002 roku. Przy stole, w stylu lat dwudziestych, zasiadają trzej łódzcy fabrykanci nazywani królami polskiej bawełny – Izrael Poznański, Karol Scheibler i Ludwik Grohman.

Ludwik w miarę dorastania angażował się w działalność swojego ojca a po jego śmierci w 1874 r. objął kierownictwo i przekształcił zakłady w firmę "Ludwik Grohman".

Ożenił się z Pauliną Adeliną, córką kupca Karola Trenklera, co wzmocniło jego pozycję finansową.

W latach 1861 - 1869 był radnym miejskim.

Izrael Kalmanowicz Poznański (ur. 25 sierpnia 1833 w Aleksandrowie Łódzkim, zm. 18 kwietnia 1900 w Łodzi) – przedsiębiorca łódzki pochodzenia żydowskiego. Zaliczany razem z Ludwikiem Geyerem i Karolem Scheiblerem, do trzech łódzkich „królów bawełny”.

Kaplica Karola Scheiblera – nagrobna kaplica-mauzoleum na Starym Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim przy ul Ogrodowej w Łodzi, zbudowana w 1888 r. wg projektu Edwarda Lilpopa i Józefa Dziekońskiego. Jest to jedno z największych dzieł architektury cmentarnej na świecie oraz świadectwo bezprecedensowego w skali światowej rozwoju Łodzi w XIX wieku.

W latach 1880-82 zbudował okazałą willę przy ul. Tylnej.

Dzięki częściowej polonizacji Ludwik zaczął nazwisko pisać Grohman (jedno n na końcu). Grohman zasłynął jako założyciel pierwszej fabrycznej Straży Ogniowej w swojej fabryce, i współzałożyciel Łódzkiej Ochotniczej Straży Ogniowej, w latach 1876-1888 pełnił funkcję prezesa i komendanta całej Łódzkiej Ochotniczej Straży Ogniowej.

Powstanie styczniowe (; zasięgiem objęło tylko ; Wilno zostało spacyfikowane przez oddziały Murawjowa Wieszatiela; po upadku powstania Kraj i Litwa pogrążyły się w żałobie narodowej; w 1867 zniesiono autonomię Królestwa Polskiego, jego nazwę i budżet, w 1869 zlikwidowano Szkołę Główną Warszawską, w latach 1869–1870 setkom miast wspierających powstanie odebrano prawa miejskie doprowadzając je tym samym do upadku, w 1874 zniesiono urząd namiestnika, w 1886 zlikwidowano Bank Polski; skasowano wszystkie klasztory w Królestwie, skonfiskowano ok. 1600 majątków ziemskich i rozpoczęto intensywną rusyfikację ziem polskich; po stłumieniu powstania znaczna część społeczeństwa Królestwa i Litwy uznała dalszą walkę zbrojną z zaborcą rosyjskim za bezcelową i zwróciła się ku pracy organicznej; powstanie przyczyniło się do korzystniejszego niż w dwóch pozostałych zaborach uwłaszczenia chłopów; pozostawiło trwały ślad w literaturze (Orzeszkowa – Nad Niemnem, Dąbrowska – Noce i dnie) i sztuce polskiej (Grottger – Polonia i Lithuania, Matejko – Polonia) XIX i XX wieku w kraju, na Litwie i na Białorusi.

Stary Cmentarz w Łodzi – to jedna z najważniejszych nekropolii Łodzi. Cmentarz jest trójwyznaniowy – podzielony stosownie do wyznań na następujące części: katolicką (11 ha), ewangelicką (9 ha) i prawosławną (niespełna 1 ha).

Należał do przeciwników powstania styczniowego 1863 roku. Był jednym z autorów adresu dziękczynnego dla carskiego naczelnika wojennego okręgu łódzkiego, za zdławienie działań powstańczych.

Był współzałożycielem Banku Handlowego w Łodzi (1872) r., długoletnim prezesem zarządu, współzałożycielem Towarzystwa Kredytowego m. Łodzi (1872 r.) od 1881 r. prezesem dyrekcji i był też współzałożycielem Łódzkiego Chrześcijańskiego Towarzystwa Dobroczynności.

Zmarł w 1889 r. pozostawiając córkę i pięciu synów. W chwili śmierci, jego dzieci były przygotowane do przejęcia władzy i pokierowania rozwojem zakładów. Henryk Grohman przejął prowadzenie firmy po śmierci ojca. Grób rodziny Ludwika Grohmana znajduje się na Cmentarzu Starym w Łodzi tuż obok Kaplicy Scheiblera

Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.

Posiadło - określenie pochodzące z Łodzi, opisujące obszar, na którym prowadzona była skoncentrowana działalność o charakterze rzemieślniczo-przemysłowym (najprawdopodobniej osady rzemieślniczo-przemysłowej).

Zobacz też

Henryk Grohman

Willa Ludwika Grohmana

Beczki Grohmana