Ludwik Hieronim Morstin - Polski Serwis Naukowy

Ludwik Hieronim Morstin (ur. 12 grudnia 1886 w Pławowicach, w gminie Nowe Brzesko, zm. 12 maja 1966 w Warszawie) – hrabia, dyplomata, redaktor, poeta, major piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się w bogatej rodzinie ziemiańskiej. Był uczniem III Gimnazjum im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie, w okresie 1906-1910 studiował w Monachium, Berlinie, Lipsku i Paryżu. Po studiach w latach 1911-1913 był współredaktorem miesięcznika "Museion".

W okresie pierwszej wojny światowej, służył w 2 Pułku Piechoty Legionów Polskich. Brał udział w pracach Naczelnego Komitetu Narodowego. Był członkiem Rady Regencyjnej. W latach 1919-1922 w Paryżu i 1922-1924 w Rzymie jako wojskowy i dyplomata reprezentował Polskę. W tym czasie pełnił także funkcję adiutanta szefa Polskiej Misji Wojskowej gen. Tadeusza Rozwadowskiego. Służbę wojskową zakończył w stopniu majora.

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

Major – stopień oficerski używany w armiach wielu krajów. W wojsku polskim jest to stopień niższy od podpułkownika, wyższy od kapitana. Major wchodzi w skład korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – w skład korpusu oficerów sztabowych. Odpowiednikiem majora w marynarce wojennej jest komandor podporucznik a w policji podinspektor Policji.

W okresie międzywojennym, w latach 1930-1931 był redaktorem miesięcznika Pamiętnik Warszawski. Na łamach tego czasopisma dał się poznać jako przedstawiciel nurtu klasycystycznego, powstałego przy końcu Młodej Polski. W czasie drugiej wojny światowej brał czynny udział w konspiracji. Po wojnie musi opuścić pałac w Pławowicach, przenosi się do Zakopanego, gdzie założył i był prezesem Towarzystwa Miłośników Teatru im. Heleny Modrzejewskiej. Dla amatorskiej sceny działającej przy tej instytucji napisał sztukę „Buntownica”. Pracował jako kierownik literacki w teatrach w Krakowie i Katowicach. W 1960 przeniósł się do Warszawy, gdzie mieszkał do śmierci.

Pamiętnik Warszawski (1929-1931), to kwartalnik, a następnie miesięcznik ukazujący się w Warszawie. Pismo zajmowało się szeroko pojętą publicystyką społeczną, literaturą, teatrem, historią, nauką. Na łamach pisma między innymi publikowali :Wacław Borowy (1890-1950), Aleksander Brückner (1856-1939), Maria Dąbrowska (1889-1965), Stanisław Ossowski (1897-1963), Zenon Przesmycki (1867-1944). Z pismem byli też związani twórcy z grupy literackiej Skamander. Pismo było redagowane przez Wacława Berenta (1873-1940) i Ludwika Hieronima Morstina (1886-1966).

Dyplomacja – negocjowanie umów między państwami, w celu zawarcia korzystnych umów handlowych oraz pozyskania wsparcia wojskowego dla reprezentowanego kraju. Dyplomacja wiąże się też z rozwiązywaniem w pokojowy sposób problemów między państwami. Dwa tysiące lat temu wielki rzymski prawnik i filozof, Cyceron powiedział: „Istnieją dwa sposoby rozstrzygania sporów: jeden przy pomocy argumentów, drugi przy użyciu siły; a ponieważ pierwszy z nich jest właściwy człowiekowi, a drugi dzikim zwierzętom, należy uciec się do drugiego sposobu tylko wówczas, gdy nie możemy użyć pierwszego”. Inaczej mówiąc, siła argumentów, a nie argument siły – oto kwintesencja dyplomacji.

Awanse służbowe

chorąży - 8 września 1915 r.

podporucznik - 1 listopada 1916 r.

kapitan - zweryfikowany ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 r. (w 1924 r. zajmował 448 lokatę na liście starszeństwa oficerów rezerwowych piechoty)

major - ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 r. (w 1934 r. zajmował 70 lokatę na liście starszeństwa oficerów rezerwowych piechoty)

Odznaczenia i wyróżnienia

Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1953)

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1923)

Order Sztandaru Pracy I klasy (1963)

Złoty Wawrzyn Akademicki (1936)

Kawaler Legii Honorowej

Tytuł Honorowego Obywatela Zakopanego

Wywód przodków

Wybrana bibliografia

Na Racławickiem błoniu : udramatyzowana pieśń 1906

Pieśni 1907

Legion Wyspiańskiego 1911

Szlakiem Legionów 1913

Misterjum Galilei 1920

Bibliografia

Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917.

Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 125, 415.

Rocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 7, 912.