Ludwik III - król zachodniofrankijski

Ludwik III (ur. ok. 863, zm. 5 sierpnia 882 w Saint-Denis) – król zachodniofrankijski w latach 879 - 882, syn Ludwika II Jąkały, z dynastii Karolingów francuskich.

Współrządził wraz ze swym bratem Karlomanem (879-884). Obaj chcieli w swych rządach oprzeć się na wasalnych książętach i hrabiach, nie mieli wszak większego wpływu na ich działania. Od 840 r. godności arystokratyczne były dziedziczne, synowie wasalnych arystokratów mieli prawo przejmowania dóbr nadanych ich ojcom przez królów. Kolejni władcy nie mogli tych dóbr odebrać, co skutkowało coraz większym uniezależnieniem się lokalnych hrabstw i księstw od centralnej władzy królewskiej.

Pieśń o Ludwiku (niem. Ludwigslied) – niemiecki wiersz rymowany, opiewający zwycięstwo króla Państwa Zachodniofrankijskiego Ludwika III odniesione nad Normanami pod Saucourt w 881 r.

Karloman II (ur. , zm. ), król Franków Zachodnich od 879 r., do 882 r. współrządził z bratem Ludwikiem III. Był młodszym synem króla Ludwika II Jąkały i jego pierwszej żony, Ansgardy Burgundzkiej, córki hrabiego Harduina.

W 881 roku zatrzymał wojska normańskie w bitwie pod Saucourt-en-Vimeu.

Po śmierci Ludwika III przez dwa lata rządził sam jego brat Karloman.

Przypisy

E. Brandenburg, Die Nachkommen Karls des Großen, Leipzig 1935, s. 10, podaje, że Ludwik III urodził się w 864 roku.
Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Na Wyspach Brytyjskich. Karolingowie. T. 16. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 264. ISBN 83-7425-568-4.

Zobacz też

Karolingowie francuscy

Pieśń o Ludwiku

Przypisy

Frankowie(łac. gens Francorumlub Franci) - to nazwa zbiorcza określająca zachodniogermańską federację plemion, u swoich, uchwytnych źródłowo, początków, tj. w III w. n.e., zamieszkującą tereny na północ i wschód od dolnego Renu. Między trzecim, a piątym wiekiem część Franków najeżdżała terytorium Rzymu, gdy inna część weszła w skład rzymskich wojsk w Galii. Tylko Frankowie saliccy utworzyli królestwo na terenach rzymskich. Pod wodzą rodzimej dynastii Merowingów podbili niemal cała Galię. Pod władzą Karolingów państwo to stałą się wiodącą siłą chrześcijańskiego Zachodu. Jego rozpad dał początek dwóm wiodącym siłom średniowiecza: królestwu Francji i państwu niemieckiemu.

Ludwik II Jąkała, franc. Louis le Bègue (ur. 1 listopada 846, zm. 10 kwietnia 879 w Compiègne), od 877 r. król zachodniofrankijski, syn Karola II Łysego (823-877), z dynastii Karolingów francuskich, oraz Ermentrudy, córki Odona I, hrabiego Orleanu.