Ludwik II Niemiecki - Polski Serwis Naukowy

Ludwik II Niemiecki (ur. 806, zm. 28 sierpnia 876 we Frankfurcie nad Menem) – król Bawarii w latach 817–843, a od 843 król wschodniofrankijski. Syn Ludwika I Pobożnego, wnuk Karola Wielkiego.

Życiorys

Młodość

W 817 na mocy rozporządzenia sukcesyjnego ojca, Ludwik otrzymał Bawarię. W 824 brał udział w wyprawie przeciw wojskom bretońskim. W 826 stłumił powstanie Sasów i objął samodzielne rządy w Bawarii. Rok później najechał na Bułgarów panońskich. Wraz z braćmi uczestniczył w spisku przeciwko swej macosze Judycie. W 833 wraz z braćmi uczestniczył w powstaniu przeciwko Ludwikowi Pobożnemu, który został uwięziony na polecenie Lotara. Bracia dokonali podziału ziem ojca, na mocy którego Ludwik miał otrzymać oprócz Bawarii terytoria Szwabii, Alzacji i Nadrenii. W 834 Ludwik uwolnił ojca, w obawie przed zwiększeniem wpływów swego brata Lotara.

Niemcy (Republika Federalna Niemiec, RFN; do traktatu pomiędzy RFN a Polską Rzecząpospolitą Ludową (1970) w Polsce stosowana była oficjalnie nazwa Niemiecka Republika Federalna, NRF; niem.: Deutschland lub Bundesrepublik Deutschland, BRD) – państwo federacyjne położone w Europie, będące członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), G8, ONZ oraz NATO. Stolicą Niemiec jest Berlin (przed połączeniem z NRD – Bonn, obecnie noszące tytuł miasta federalnego). Językiem oficjalnym jest język niemiecki.

Państwo wschodniofrankijskie - jedno z trzech państw powstałych na mocy traktatu z Verdun z 843 r. Jego królem został Ludwik II Niemiecki. Na terenie tego państwa wykształcało się przez wieki państwo niemieckie. Państwo wschodniofrankijskie określane od XI wieku mianem regnum teutonicorum, było poprzednikiem Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Do początku XII wieku nazywało się oficjalnie regnum francorum orientalium, czyli Królestwo Wschodnich Franków.

Początki rządów

W wyniku kolejnych buntów przeciwko ojcu w latach 838–840, ojciec Ludwika pozbawił go wszystkich ziem prócz Bawarii. W 843 na mocy traktatu z Verdun otrzymał trzecią, wschodnią część posiadłości państwa karolińskiego, z którego w miarę czasu formowały się Niemcy. W celu poszerzenia granic swego królestwa, Ludwik II rozpoczął w 844 kampanię przeciwko Obodrytom. W 846 osadził na tronie wielkomorawskim Rościsława jako wasala. W 855 Rościsław nawiązał kontakty z opozycją przeciwko Ludwikowi, co zmusiło króla do wyprawy na Morawy, która jednak zakończyła się porażką.

Protobułgarzy również Prabułgarzy (Bułgarzy) - lud koczowniczy pochodzenia huńskiego lub tureckiego, który pomiędzy V a VII wiekiem zamieszkiwał stepy nadczarnomorskie. Nazwa Bułgar pochodzi od tureckiego bulgha i oznacza "mieszać się".

Rościsław (cz. Rostislav) – drugi (po Mojmirze) książę z rodu Mojmirowiców, władca państwa wielkomorawskiego w latach 846-870, święty Kościoła prawosławnego

Konflikt z Karolem Łysym

W 855, po śmierci swego brata Lotara próbował osłabić władzę młodszego brata Karola II Łysego. W 858 najechał na ziemie Karola, lecz mimo zwycięskiej bitwy pod Brienne został zmuszony do odwrotu. W 864 zorganizował kolejną wyprawę zbrojną na Rościsława i zmusił go do oddania się. W 870 przyjął hołd lenny następcy Rościsława, Świętopełka I. W 874 zawarł pokój z nowym księciem morawskim w Forchheim, zapewniający państwu wielkomorawskiemu większą samodzielność. W 875 ponownie najechał na ziemię Karola Łysego, lecz z powodu braku poparcia ponownie został zmuszony do odwrotu.

Szwabia (niem. Schwaben lub Schwabenland) to historyczny i etniczny region w dzisiejszych Niemczech. Na Szwabię składa się wschodnia część Badenii-Wirtembergii (dawna Wirtembergia i Hohenzollern) i część zachodniej Bawarii – obecnie Rejencja Szwabia. W czasach średniowiecznych należały do niej także duże tereny dzisiejszej Szwajcarii oraz Alzacji.

Hołd lenny, łac. homagium – ceremonia uroczystego przekazania lenna przez seniora swojemu wasalowi. Podczas tej uroczystości następowało homagium - wasal klękał przed swoim seniorem i składał mu uroczystą przysięgę wierności, zobowiązując się do niesienia pomocy swojemu seniorowi w radzie (łac. consilium) i ofiarując pomoc zbrojną (łac. auxilium). Następowała wówczas inwestytura, czyli formalne przekazanie lenna wasalowi.

Po śmierci Ludwika w 876, królestwo wschodniofrankijskie uległo podziałowi między jego synów.

Małżeństwo

W 827 ożenił się z Hemmą siostrą drugiej żony swojego ojca, Judyty Bawarskiej. Miał z nią 7 dzieci:

Karloman,

Ludwik III Młodszy,

Karol Otyły,

Hildegarda,

Irmingarda z Chiemsee,

Berta,

Gisela.

Bibliografia

Hertmanowicz-Brzoza M., Stepan K., Słownik władców świata, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2005, ISBN 83-7435-077-6, s. 425–427.