Ludwik II de Male - Polski Serwis Naukowy

Ludwik II de Male (ur. 25 października 1330 w Male, zm. 30 stycznia 1384 w Lille) – hrabia Flandrii, Nevers, Rethel i Artois, hrabia-palatyn Burgundii, jedyny syn Ludwika I de Nevers i Małgorzaty, córki króla Francji Filipa V Długiego.

Jego ojciec zginął w 1346 r. w bitwie pod Crécy (Ludwik również uczestniczył w tej bitwie, towarzyszył potem królowi Filipowi VI w drodze do Amiens). Ludwik został wówczas hrabią Flandrii (jako Ludwik II) oraz hrabią Rethel i Nevers (jako Ludwik III). 1 lipca 1347 r. w Saint-Quentin, poślubił Małgorzatę (9 lutego 1323 – 1368), córkę Jana III, księcia Brabancji, i Marii d'Évreux, córki Ludwika d'Évreux. Ludwik i Małgorzata mieli razem dwóch synów i córkę:

Tytuł hrabiów Flandrii został ustanowiony w roku 862 przez króla Karola II Łysego, pierwszym hrabią flandryjskim został Baldwin I Żelazne Ramię, jest on tym samym założycielem dynastii flandryjskiej.

Filip V Długi (ur. 17 listopada 1293 w Lyonie, zm. 3 stycznia 1322 w Longchamp pod Paryżem), hrabia Poitiers i Brie 1311-1316, król Francji i Nawarry (jako Filip II) 1316–1322 z dynastii Kapetyngów. Drugi syn króla Filipa IV Pięknego i Joanny I, królowej Nawarry.

Piotr (zm. 3 marca 1376)

Karol (zm. przed swoim ojcem)

Małgorzata III (13 kwietnia 1350 – 16 marca 1405), hrabina Flandrii, Artois, Nevers, Rethel i Burgundii

Ludwik miał również wiele dzieci ze związków pozamałżeńskich. Trzech jego nieślubnych synów zginęło 25 września 1396 r. w bitwie pod Nikopolis.

Ludwik I (ur. 1304, zm. 26 sierpnia 1346), hrabia Flandrii, Nevers i Rethel, syn Ludwika de Nevers (najstarszego syna hrabiego Roberta III Flandryjskiego) i Joanny, dziedziczki hrabstwa Rethel, córki Hugona IV, hrabiego Rethel.

Hrabstwo Flandrii (franc. Comté de Flandre) – jednostka administracyjna w Królestwie Francji, następnie w składzie Cesarstwa, podlegająca hrabiemu Flandrii. Jeden z najzamożniejszych regionów średniowiecznej i nowożytnej Europy.

Po objęciu władzy Ludwik musiał stawić czoło rebelii mieszczan Gandawy w latach 1347–1349. W tym czasie na kraj spadła też epidemia "czarnej śmierci". W 1355 r. zmarł teść hrabiego i Ludwik przyjął tytuł księcia Brabancji. Nie udało mu się jednak zdobyć kontroli nad księstwem, które pozostało w rękach jego szwagierki, Joanny. Ludwikowi udało się jednak przyłączyć do Flandrii Antwerpię i Malines.

Filip II Śmiały (ur, 15 stycznia 1342, zm. 27 kwietnia 1404) – najmłodszy (czwarty) syn Jana II Dobrego króla Francji i Bonny, córki Jana I Luksemburskiego, króla Czech, książę Burgundii od 1363 nadania przez ojca, za męstwo w walce podczas bitwy pod Poitiers w 1356 r.).

Bitwa pod Crécy rozegrała się 26 sierpnia 1346 r. między wojskami angielskimi króla Edwarda III i francuskimi króla Filipa VI. Była wynikiem walk o sukcesję tronu Francji, do którego rościli sobie prawa angielscy władcy, a które przeszły do historii pod nazwą wojny stuletniej.

Ostatnie lata rządów Ludwika upłynęły pod znakiem walk wewnętrznych we Flandrii. W 1379 r. wybuchło powstanie mieszczan Gandawy, które zostało stłumione dzięki pomocy zięcia Ludwika, Filipa Burgundzkiego. W 1382 r. wybuchła jednak kolejna rewolta pod wodzą Filipa van Artevelde. 3 maja Ludwik został pokonany w bitwie pod Beverhoutsveld. Klęska hrabiego wywołała rebelię w kolejnych flamandzkich miastach. Tylko Dendermonde i Oudenaarde pozostały wierne Ludwikowi. Hrabia musiał uciekać do Francji.

Lille (nid. Rijsel, flam.zach. – Rysel) – miasto i gmina w północnej Francji. Główne miasto historycznej krainy Flandrii. W Lille znajduje się prefektura departamentu Nord oraz stolica regionu Nord-Pas-de-Calais. Polska posiada tam swój konsulat generalny.

Karol VI Szalony (ur. 3 grudnia 1368 w Paryżu, zm. 21 października 1422 tamże) – król Francji w latach 1380 – 1422 z dynastii Walezjuszów. Był synem króla Karola V Mądrego i Joanny de Burbon.

Skorzystał tam ze swoich wpływów na dworze (jego zięć Filip był regentem Francji w imieniu nieletniego Karola VI) i wyjednał francuską pomoc zbrojną. 27 listopada 1382 r. buntownicy zostali pokonani pod West-Roosebeke, a van Artevelde zginął na polu bitwy. Ludwik walczył ze zbuntowanymi mieszczanami Gandawy (wspieranymi przez Anglików) do swojej śmierci w 1384 r. Rebelia wygasła rok później.

Bitwa pod Nikopolis - stoczona 25 września 1396, pomiędzy wojskami chrześcijańskimi dowodzonymi przez króla Węgier Zygmunta Luksemburskiego a armią turecką pod wodzą sułtana Bajazyda I. Starcie zakończyło się całkowitym zwycięstwem Turków i zakończyło krucjatę antyturecką.

1 lipca jest 182. (w latach przestępnych 183.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 183 dni. Słońce w tym dniu znajduje się w zodiakalnym gwiazdozbiorze Raka.

W 1382 r., po śmierci swojej matki, Ludwik odziedziczył hrabstwa Burgundii i Artois. Nie pozostawił po sobie legalnych synów. Jego dziedziczką została jego córka, Małgorzata.