Filip Orleański, książę Orleanu

Ludwik Filip Robert Burbon-Orleański, fr. Louis Philippe Robert d'Orléans (24 sierpnia 1869 - 28 marca 1926) - książę Orleanu i orleański pretendent do tronu Francji jako Filip VIII.

Pra-wnuk króla Francuzów, ostatniego władcy Francji - Ludwika Filipa I i jego żony Marii Amelii Burbon. Najstarszy syn Filipa, hrabiego Paryża i jego żony - siostry ciotecznej Marii Izabeli, córki Antoniego Orleańskiego. Urodził się w Twickenham na przedmieściach Londynu, gdzie jego rodzina zamieszkała po wygnaniu z Francji (po abdykacji Ludwika Filipa w 1848). W 1871 Filip razem z rodziną powrócił do Francji. Początkowo uczył się w domu w Château d'Eu, potem uczęszczał do paryskiego Collège Stanislas. W 1880 jego ojciec nadał mu tytuł księcia Orleanu. W École spéciale militaire de Saint-Cyr Ludwik rozpoczął swoją edukację wojskową, i w czerwcu 1886 już miał zostać oficerem, kiedy republikański rząd wygnał ponownie jego rodzinę z Francji. Filip dokończył edukację wojskową w angielskiej Royal Military Academy w Sandhurst.

Jego ojciec zmarł w 1894 i młody Filip odziedziczył po nim pretensje do tronu. 5 listopada 1896 w Wiedniu ożenił się z Marią Dorotą Habsburg (1867-1932), arcyksiężniczką austriacką, córką arcyksięcia Józefa Habsburga i księżniczki Klotyldy Marii Sachsen-Coburg-Saalfeld. Para była całkowicie niedobrana i po kilku latach małżeństwa, małżonkowie zamieszkali osobno. Do 1900 Filip mieszkał w Anglii, potem przeniósł się do Belgii. Był zapalonym żeglarzem i w 1905 udał się na wyprawę do zachodnich wybrzeży Grenlandii. W 1907 popłynął na Morze Karskie - na północ od Syberii, a w 1909 jeszcze dalej na północ - na Ocean Arktyczny. Od 1914 Filip i Maria Dorota żyli w oficjalnej separacji - Maria Dorota przeniosła się do Węgier.