Ludwika hanowerska duń. Louise af England (ur. 18 grudnia 1724 w Leicester House w Londynie, zm. 19 grudnia 1751 w Christiansborgu w Kopenhadze) – królowa Danii i Norwegii .

Życie

Luisa, księżniczka Walii, urodziła się jako piąta córka a zarazem najmłodsze dziecko Jerzego, księcia Walii i jego żony Karoliny z Ansbachu. Ochrzczona została 22 grudnia.

11 czerwca 1727 roku, kiedy Ludwika miała dwa lata, zmarł jej dziadek Jerzy I. Jej ojciec zasiadł na tronie brytyjskim jako Jerzy II, a jego córka otrzymała tytuł Jej Królewska Wysokość Księżniczka Luiza.

Małżeństwo

Wyszła za mąż za następcę tronu Danii i Norwegii, przyszłego króla Fryderyka V. Małżeństwo zostało zawarte z powodów politycznych. Ludwika została najpierw poślubiona per procura 10 listopada 1743 w Hanowerze. Osobę przyszłego męża reprezentował brat panny młodej, książę Cumberland. Właściwy ślub odbył się 11 grudnia 1743 w Kopenhadze. Para doczekała się siedmiorga dzieci, dwoje z nich nie przeżyło:

Jej mąż zasiadł na tronie 6 sierpnia 1746 jako Fryderyk V. Ludwika otrzymała tytuł królowej Danii i Norwegii. Była uprzejmą i bezpośrednią osobą, a pod jej wpływem zupełnie zmieniła się dotąd panująca atmosfera na duńskim dworze na bardziej radosną. Zaraz po ślubie Ludwika zaczęła się uczyć duńskiego i wymagała, aby w tym języku mówiono na dworze. Szybko podbiła serca Duńczyków, jednak jej stosunki z mężem nigdy nie były serdeczne. Zagraniczni dyplomaci wypowiadali się pochlebnie o jej talentach towarzyskich i umiejętności prowadzenia interesującej rozmowy. Królowa wiele czasu poświęcała wychowaniu dzieci i raczej nie mieszała się do polityki poza jednym wyjątkiem, kiedy usiłowała zapobiec zaręczynom swojej ulubionej córki Zofii Magdaleny z następcą tronu szwedzkiego, przyszłym królem Gustawem III.

Śmierć

Ludwika zmarła na skutek infekcji, będąc w daleko zaawansowanej ciąży, 19 grudnia 1751 w Christiansborgu w Kopenhadze, piętnaście lat przed śmiercią swojego męża. Została pochowana w katedrze w Roskilde.

Bibliografia