Ludzie w hotelu (ang. Grand Hotel) − amerykański melodramat z 1932 roku.

O filmie

Jest to adaptacja powieści Menschen im Hotel (Ludzie w hotelu) autorstwa Vicki Baum. Produkcja charakteryzowała się gwiazdorską obsadą - w głównych rolach pojawili się Greta Garbo, John Barrymore i Joan Crawford, będący wówczas w czołówce najpopularniejszych aktorów hollywoodzkich. Film wyreżyserował Edmund Goulding. Garbo, jako gruzińska primabalerina, wypowiada w filmie słowa: "I want to be alone" ("Chcę być sama"). Tekst ten uznaje się dziś za legendarny - znalazł się on na 30. miejscu listy AFI's 100 Years…100 Movie Quotes, zawierającej najlepsze cytaty filmwe według Amerykańskiego Instytutu Filmowego.

Greta Garbo i Joan Crawford nie pojawiają się razem w żadnej scenie, co było celowym zabiegiem reżysera. Aktorki nie przepadały za sobą i pracowały na planie w różnych godzinach. Dochodziło między nimi do wielokrotnych spięć. Crawford, poirytowana tym, że Garbo chce być lansowana jako główna gwiazda filmu, i wiedząc, że nienawidzi ona niepunktualności i Marleny Dietrich, celowo przychodziła na plan spóźniona i w przerwach między ujęciami słuchała płyt niemieckiej aktorki.

Obraz ten, dzięki wielkiej kampanii reklamowej, spotkał się z sukcesem komercyjnym i zebrał pozytywne recenzje. Został nagrodzony Oscarem dla najlepszego filmu roku.

Obsada

Oceny

  W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Ludzie w hotelu

Przypisy

Linki zewnętrzne