Lufa poligonalna - Polski Serwis Naukowy

Rodzaje luf - tradycyjna (walcowa rowkowana) po lewej, poligonalna po prawej.

Lufa poligonalna – lufa broni strzeleckiej, której przekrój poprzeczny ma kształt wielokąta foremnego i zmienia swoje położenie wzdłuż części prowadzącej przewodu według linii śrubowej. Wierzchołki wielokąta są zwykle zaokrąglone, a boki wykonuje się w kształcie łuków.

Desert Eagle – pistolet na silny nabój rewolwerowy .357 Magnum z lufami długości: 6, 8, 10 i 14 cali (152, 203, 254 i 355 mm). Broń została zaprojektowana w 1979 roku przez amerykańską firmę Magnum Research, Inc. założoną w St. Paul w stanie Minnesota. Następnie w wyniku porozumienia z I.M.I. była m. in. produkowana na licencji.

Joseph Whitworth (ur. 21 grudnia 1803 w Stockport (Anglia), zm. 22 stycznia 1887 w Monte Carlo ) − angielski przemysłowiec, konstruktor obrabiarek, broni palnej.

Taki kształt przekroju wpływa na zmniejszenie oporu występującego podczas przechodzenia pocisku przez lufę, ogranicza również wypływ gazów prochowych z lufy w czasie poprzedzającym wylot pocisku oraz ułatwia czyszczenie i konserwację przewodu lufy. Dzięki swoim właściwościom lufa poligonalna charakteryzuje się zwiększoną trwałością oraz zdolnością nadawania większych prędkości początkowych niż lufy bruzdowe.

CZ 82 – czechosłowacki pistolet samopowtarzalny, wprowadzony do użytku w 1982 roku jako broń służbowa, przystosowany do strzelania standardową wówczas w Układzie Warszawskim amunicją 9 mm x 18 Makarowa. CZ 83 to praktycznie ten sam pistolet w wykonaniu komercyjnym. Jest staranniej dopracowany, a jego szkielet i zamek są oksydowane (w CZ 82 części te są lakierowane na czarno). Pistolety są tak identyczne, że części CZ 82 i odpowiadającej mu wersji CZ 83, są praktycznie całkowicie wymienne. CZ 83 występuje w czterech wersjach, przystosowanych do strzelania nabojami: 9 mm x 18 Makarow, 9 mm x 17 Short (.380 ACP), 7,65 mm x 17 SR Browning (.32 ACP) i 9 mm P.A. Rubber.

Lufa – zasadnicza część broni palnej, umożliwiająca nadanie pociskowi jednocześnie ruchu postępowego i obrotowego (lufy gwintowane) lub tylko postępowego (lufy gładkościenne) w odpowiednim kierunku.

Pierwsza lufa poligonalna została skonstruowana w Wielkiej Brytanii w Manchesterskich Zakładach Artyleryjskich, kierowanych wówczas przez sir Josepha Whitwortha. W 1854 roku w opracowanym przez niego karabinie zastosował lufę ciągnioną, której przekrój poprzeczny miał kształt sześcioboku foremnego z zaokrąglonymi krawędziami.

Karabin wyborowy - (karabin strzelca wyborowego) karabin przeznaczony dla strzelca wyborowego w celu prowadzenia ognia pojedynczego na dużą odległość, z dużą precyzją, używany do likwidowania pojedynczych, istotnych dla przeciwnika celów (głównie osób), w odległości do kilkuset metrów. Jest to wyselekcjonowany model broni standardowej lub konstrukcja oryginalna przeznaczona wyłącznie do tego celu. Posiada osprzęt umożliwiający precyzyjne prowadzenie ognia na znacznych (do około 1000 m) odległościach (celownik optyczny), także w nocy, z użyciem noktowizora. Broń powtarzalna lub samopowtarzalna, istnieją też modele strzelające ogniem ciągłym (HK G3SG1).

HK P9S - niemiecki pistolet samopowtarzalny firmy Heckler und Koch GmbH. Jest to modyfikacja pistoletu P9 wyposażona w mechanizm spustowy podwójnego działania. Pistolet działa na nietypowej dla tego rodzaju broni zasadzie odrzutu zamka półswobodnego którego otwarcie jest opóźniane przy pomocy dwóch rolek usytuowanych pomiędzy tłokiem zaporowym, a trzonem zamka.

Obecnie lufy poligonalne są najczęściej stosowane w broni strzeleckiej, zwłaszcza w pistoletach, np. taką lufę posiadają pistolety P9, USP Expert i karabin wyborowy PSG1 opracowane w niemieckiej firmie Heckler i Koch. Lufy poligonalne stosują także firmy Glock, Magnum Research czy też Česká Zbrojovka.

Przekrój poprzeczny – dwuwymiarowy przekrój ciała. W szczególności dotyczy to ciał o symetrii osiowej. Dla takich ciał przekrój poprzeczny, wraz z podaniem długości, w pełni określa jego kształt. Wówczas przekrój w płaszczyźnie zawierającej oś symetrii nazywa się przekrojem podłużnym. W najbardziej dosłownym znaczeniu przekrojem poprzecznym nazywamy obraz przedmiotu widziany po jego przecięciu, np. obraz słojów wewnątrz ściętego pnia drzewa.

Zobacz też

lufa