Lugdunum - Polski Serwis Naukowy

Colonia Copia Claudia Augusta Lugdunum (współcześnie Lyon we Francji) – miasto założone przez Lucjusza Plancusa w 43 p.n.e.. Było stolicą rzymskiej prowincji Gallia Lugdunensis. W Lugdunum na świat przyszli dwaj cesarze: Klaudiusz i Karakalla, a także Germanik, ojciec cesarza Kaliguli.

Gaius Iulius Caesar Germanicus, (ur. 31 sierpnia 12 n.e., zm. 24 stycznia 41 n.e.) – cesarz rzymski od 18 marca 37 r. Oficjalna tytulatura: Gaius Iulius Caesar Augustus Germanicus.

Karakalla (ur. 4 kwietnia 188, zm. 8 kwietnia 217; Caracalla, Marcus Aurelius Antoninus Bassianus, Marcus Aurelius Severus Antoninus) - cesarz rzymski. Syn Septymiusza Sewera i Julii Domny. Współrządził z ojcem, po jego śmierci z bratem Getą. Po jego zamordowaniu w roku 212 został cesarzem samodzielnym.

Założenie miasta

Według rzymskiego historyka Kasjusza Diona w 43 roku p.n.e. senat rzymski nakazał gubernatorom Lucjuszowi Plancusowi oraz Markowi Lepidusowi (gubernator prowincji Gallia Narbonensis) pomoc rzymskim uchodźcom. Zostali oni wypędzeni przez Allobrogów z miasta Vienne, położonego około 30 km na południe od Lugdunum. Uchodźcy obozowali u ujścia rzeki Saony do Rodanu, prawdopodobnie w liczbie kilkunastu tysięcy. W tym też rejonie postanowiono zbudować miasto. Najstarsze rzymskie budynki odkryto na wzgórzach Fourvière górujących nad Saoną.

Allobrogowie - starożytne plemię celtyckie zamieszkujące kiedyś tereny między Rodanem i Izerą. Główne ośrodki to Vienna Allobbrogum (ob. Vienne), Genava (ob. Genewa) i Cularo (ob. Grenoble). Znane z relacji o przejściu przez ich tereny Hannibala. Pokonane przez Rzymian w 121 roku p.n.e. i wcielone do Galii Transalpejskiej. W 63 r. p.n.e. dopomogli Cyceronowi i przyczynili się do ujawnienia spisku Katyliny.

Lucjusz Munatius Plancus (łac. Lucius Munatius Plancus, ok. 87 p.n.e. - ok. 15 p.n.e.) był rzymskim senatorem, konsulem w 42 r. p.n.e. i cenzorem w 22 r. p.n.e. razem z Emiliuszem Lepidusem Paullusem. Obok Talleyranda osiemnaście wieków później stanowi przykład osoby, która potrafiła przetrwać niesprzyjające okoliczności przez ciągłe zmiany sojuszy.

Rozwój miasta

Antoninian bity w mennicy w Lugdunum za czasów cesarza Floriana.

W ciągu pierwszych kilkudziesięciu lat istnienia miasto stało się znaczącym ośrodkiem administracyjnym. W 15 p.n.e. w mieście ulokowano oddział cesarskiej mennicy, w której bito monety przez kolejne trzysta lat. W 12 n.e. zbudowano tu ołtarz Augusta i bogini Romy, a w ciągu I wieku ukończono pierwszy z czterech akweduktów.

Miasto (od prasłow. *městьce, *mě́sto "miejsce", łac. civitas) – historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub w usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.

Prowincje rzymskie - jednostki administracyjne imperium rzymskiego, tworzone na podbitych terytoriach (poza Italią). Liczba i rozmiary poszczególnych prowincji zmieniały się na przestrzeni dziejów Imperium w zależności od warunków zewnętrznych i polityki wewnętrznej. Pierwszą rzymską prowincją była wyspa Sycylia, podbita w 241 p.n.e. w czasie I wojny punickiej. Zasadniczo prowincje rzymskie dzieliły się na dwa rodzaje: