Lukáš Bauer (ur. 18 sierpnia 1977 r. w Ostroviu) – czeski biegacz narciarski, trzykrotny medalista olimpijski, wicemistrz świata, srebrny medalista mistrzostw świata juniorów, zdobywca Pucharu Świata i Małej Kryształowej Kuli w klasyfikacji biegów dystansowych.

Kariera

Lukáš Bauer trenowanie biegów narciarskich rozpoczął w 1986 roku. W 1995 roku wygrał swoje pierwsze krajowe zawody rozgrywane w Žďárze nad Sázavou. W tym samym roku wystąpił także w kategorii juniorów na mistrzostwach europy w kolarstwie górskim w Špindlerůvym Mlýnie. Ostatecznie postawił na biegi i już rok później został dwukrotnym mistrzem kraju w kategorii juniorów. Również w 1996 roku po raz pierwszy pojawił się na arenie międzynarodowej, biorąc udział w mistrzostwach świata juniorów w Asiago, gdzie zajął 37. miejsce na dystansie 30 km techniką dowolną, a w biegu na 10 km stylem klasycznym był siedemnasty.

Rok później zdobył kolejne dwa tytuły mistrza kraju w kategorii juniorów, a na mistrzostwach świata juniorów w Canmore wywalczył srebrny medal w biegu na 30 km stylem dowolnym, ulegając jedynie Szwedowi Perowi Elofssonowi. W Canmore był także ósmy w biegu na 10 km klasykiem. Już niecałe dwa tygodnie później wystąpił na swojej pierwszej dużej imprezie w kategorii seniorów - mistrzostwach świata w Trondheim, gdzie zajął 47. miejsce w biegu na 10 km techniką klasyczną, a wraz z kolegami z reprezentacji zajął ósme miejsce w sztafecie. W Pucharze Świata zadebiutował 13 grudnia 1997 roku w Val di Fiemme, gdzie zajął 54. miejsce w biegu na 10 km klasykiem. W sezonie 1997/1998 pojawił się jeszcze dwukrotnie, ale także nie zdobył punktów i nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. W lutym 1998 roku Bauer brał udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano, gdzie w konkurencjach indywidualnych plasował się poza pierwszą trzydziestką, a w sztafecie był piętnasty.

Bauer podczas TdS 2009/2010

Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 9 stycznia 1999 roku w Novym Měscie, zajmując 25. miejsce w biegu na 15 km techniką klasyczną. W pozostałych siedmiu startach sezonu 1998/1999 punktował jeszcze dwukrotnie, najlepszy wynik osiągając 7 marca 1999 roku w Lahti, gdzie na tym samym dystansie był osiemnasty. W klasyfikacji generalnej zajął 42. miejsce. W lutym 1999 roku Lukáš wystąpił na mistrzostwach świata w Ramsau, gdzie zajął dwudzieste miejsce w biegu na 10 km klasykiem, a w biegu łączonym 10+15 km był trzynasty. Na tych mistrzostwach zajął także ponownie ósme miejsce w sztafecie. W dwóch kolejnych sezonach Pucharu Świata wypadł słabiej niż w sezonie 1998/99. Łącznie dziesięć razy zdobywał punkty, najlepszy wynik osiągając 13 stycznia 2000 roku w Novym Měscie, gdzie zajął jedenaste miejsce w biegu na 15 km klasykiem. W klasyfikacji generalnej nie zmieścił się jednak w pierwszej pięćdziesiątce. Podczas mistrzostw świata w Lahti w 2001 roku, jego najlepszym wynikiem indywidualnym było siedemnaste miejsce w biegu łączonym na 20 km. W pozostałych startach zajmował miejsca w trzeciej dziesiątce, za wyjątkiem sztafety, w której Czesi zajęli czternaste miejsce.

We wszystkich pucharowych startach sezonu 2001/2002 Lukáš zdobywał punkty. Już w swoim drugim starcie 25 listopada 2001 roku w Kuopio po raz pierwszy znalazł się w czołowej dziesiątce, zajmując czwarte miejsce w biegu na 10 km techniką dowolną. W pozostałej części sezonu jeszcze trzykrotnie meldował się w pierwszej dziesiątce, przy czym 2 marca w Lahti i 9 marca w Falun także zajmował czwartą pozycję. W klasyfikacji generalnej dało mu to jedenastą lokatę. Na rozgrywanych w lutym 2002 roku igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City najbliżej medalu był w biegu na 30 km stylem dowolnym, który ukończył na szóstym miejscu. Ponadto był ósmy na dystansie 50 km klasykiem, dwunasty w biegu łączonym na 20 km, a w sztafecie zajął siódme miejsce. Jeszcze lepiej prezentował się w sezonie 2002/2003, który ukończył na piątej pozycji w klasyfikacji generalnej. W zawodach pucharowych pojawił się osiem razy, z czego tylko w swoim pierwszym starcie znalazł się poza czołową dziesiątką. Już 30 listopada 2002 roku w Kuusamo po raz pierwszy stanął na podium zawodów Pucharu Świata, zajmują drugie miejsce w biegu na 15 km klasykiem. Ponadto 18 stycznia w Novym Měscie odniósł swoje pierwsze zwycięstwo, wygrywając bieg na 15 km stylem dowolnym, a 16 marca na tym samym dystansie zajął ponownie drugie miejsce. Na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 2003 roku indywidualnie najlepiej zaprezentował się w biegu na 15 km stylem klasycznym, który ukończył na siedemnastej pozycji. W sztafecie Czesi z Bauerem w składzie zajęli siódme miejsce.

W sezonie 2003/2004 wywalczył tytuły mistrza Czech w biegu łączonym oraz w biegu na 10 km techniką klasyczną. W zawodach pucharowych punktował w większości startów, siedmiokrotnie znajdując się w czołowej dziesiątce. Na podium stanął dwukrotnie: 13 lutego w Oberstdorfie był trzeci w biegu łączonym na 30 km, a 28 lutego 2004 roku w Oslo powtórzył ten wynik na dystansie 50 km techniką dowolną. W klasyfikacji generalnej był jedenasty, a w klasyfikacji biegów dystansowych zajął dziewiąte miejsce. Podobnie wypadł w sezonie 2004/2005, który ukończył na 12. pozycji, także dwukrotnie zajmując miejsce na podium: 22 stycznia w Pragelato wygrał bieg łączony na 30 km, a 6 marca 2005 roku w Lahti był najlepszy w biegu na 15 km stylem dowolnym. Podczas mistrzostw świata w Oberstdorfie w lutym 2005 roku był między innymi piąty w biegu na 15 km technika dowolną. Do trzeciego zawodnika tego biegu, Norwega Tore Ruuda Hofstada Czech stracił zaledwie 4.4 sekundy. Na tych samych mistrzostwach był także jedenasty na dystansie 50 km klasykiem i ósmy w sztafecie.

Najważniejszym punktem sezonu 2005/2006 były igrzyska olimpijskie w Turynie. Lukáš osiągnął tam swój pierwszy seniorki sukces zdobywając srebrny medal w biegu na 15 km techniką klasyczną. Wyprzedził go tylko broniący tytułu Estończyk Andrus Veerpalu, a trzecie miejsce przypadło Niemcowi Tobiasowi Angererowi. W pozostałych startach olimpijskich wypadł nieco słabiej, zajmując dziewiąte miejsce w sztafecie, dziesiąte w biegu łączonym na 30 km i szesnaste na dystansie 50 km stylem dowolnym. W rywalizacji pucharowej trzykrotnie znalazł się w pierwszej dziesiątce, w tym 31 grudnia 2005 roku w Novym Měscie był drugi w biegu na 15 km techniką dowolną, a 7 stycznia 2006 roku w Otepää zajął drugie miejsce na tym samym dystansie technika klasyczną. W klasyfikacji generalnej pozwoliło mu to zająć dwudzieste miejsce. Sezon 2006/2007 był jednym z najsłabszych w jego dotychczasowej karierze. W zawodach Pucharu Świata pojawił się tylko pięć razy, najlepszy wynik osiągając 18 listopada 2006 roku w Gällivare, gdzie był czwarty w biegu na 15 km stylem dowolnym. Nie wziął udziału w pierwszej edycji Tour de Ski. Mistrzostwa świata w Sapporo nie przyniosły mu medalu. Zajął piąte miejsce na dystansie 50 km klasykiem, siódme w biegu łączonym na 30 km oraz ósme w sztafecie.

Bieg na 50 km na MŚ 2011

Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2007/2008. W pierwszych zawodach, 24 listopada 2007 roku w Beitostølen zajął drugie miejsce w biegu na 15 km, a tydzień później w Kuusamo zwyciężył na tym samym dystansie stylem klasycznym. Na przełomie grudnia i stycznia startował w drugiej edycji Tour de Ski, punktując w sześciu z ośmiu etapów. Pierwszy i piąty etap wygrał, a w drugi zajął drugie miejsce. W klasyfikacji końcowej zwyciężył, wyprzedzając o ponad dwie i pół minuty Niemca René Sommerfeldta oraz Włocha Giorgio Di Centę. Został tym samym pierwszym czeskim biegaczem, który wygrał cały cykl TdS. We wszystkich pozostałych startach pucharowych zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce, wygrywając biegu na 15 km klasykiem 9 lutego w Otepää, bieg łączony na 30 km 23 lutego w Falun i bieg na 15 km klasykiem 2 marca w Lahti. Trzykrotnie zajął także drugie miejsce: 16 lutego w Libercu w biegu na 11 km stylem dowolnym, 8 marca w Oslo w biegu na 50 km stylem dowolnym i 16 marca w Bormio w biegu na 15 km stylem dowolnym. W klasyfikacji generalnej wyraźnie wyprzedził Sommerfeldta oraz Pietro Pillera Cottrera z Włoch. Pierwsze miejsce zajął także w klasyfikacji dystansowej.

W sezonie 2008/2009 dwukrotnie stanął na podium: 30 listopada w Kuusamo był drugi w biegu na 15 km stylem klasycznym, a 24 stycznia 2009 roku zwyciężył na tym samym dystansie. Trzecią edycję Tour de Ski ukończył na dziesiątym miejscu, nie stając na podium w żadnym z etapów. W klasyfikacji generalnej był tym razem dziewiąty, a w klasyfikacji dystansowej zajął piąte miejsce. Na mistrzostwach świata w Libercu zdobył srebrny medal w biegu na 15 km stylem klasycznym, ulegając tylko Andrusowi Veerpalu, a wyprzedzając bezpośrednio Mattiego Heikkinena z Finlandii. Indywidualnie wystąpił także w biegu łączonym na 30 km, ale zajął dopiero 25. miejsce, a w sztafecie Czesi zajęli jedenaste miejsce. W 2009 roku zdobył także kolejne dwa tytuły mistrza Czech: w biegu na 10 km klasykiem oraz 15 km stylem dowolnym.

Z rozgrywanych rok później igrzysk olimpijskich Vancouver Lukáš przywiózł dwa brązowe medale. W biegu na 15 km techniką dowolną wyprzedzili go tylko Szwajcar Dario Cologna oraz Włoch Pietro Piller Cottrer. Ponadto wspólnie z Martinem Jakšem, Jiřím Magálem i Martinem Koukalem zając trzecie miejsce w sztafecie. Bauer, biegnący na drugiej zmianie, wyprowadził czeską drużynę z szóstego na trzecie miejsce, a Koukal był nawet na drugim miejscu, jednak na finiszu Norweg Petter Northug wyprzedził Czecha o zaledwie 0.3 sekundy. W rywalizacji pucharowej Bauer po raz drugi w karierze wygrał Tour de Ski, wygrywając dwa ostatnie etapy, w tym odbieg na Alpe Cermis. W klasyfikacji końcowej o ponad minutę wyprzedził Northuga i Colognę. W pozostałych zawodach Pucharu Świata na podium stanął tylko raz - 6 marca 2010 roku w Lahti był drugi w biegu łączonym na 30 km. W klasyfikacji generalnej wyniki te dały mu drugie miejsce za Northugiem, taka sama sytuacja miała miejsce w klasyfikacji dystansowej. Do tych wyników dorzucił także mistrzostwo Czech w biegu na 15 km stylem klasycznym.

Sezon 2010/2011 zajął od zajęcia ósmego miejsca w biegu na 15 km stylem dowolnym w Gällivare oraz dziewiątego miejsca w organizowanym w Kuusamo cyklu Ruka Triple. Następnie był trzeci w Davos na dystansie 15 km klasykiem oraz piąty w biegu na 30 km techniką dowolną w La Clusaz. Po dość przeciętnym początku startów w piątej edycji TdS Czech po raz kolejny wygrał ostatni etap i zdołał zakończyć całą imprezę na trzecim miejscu, ponad półtorej minuty za zwycięzcą Dario Cologną. W drugiej części sezonu zajął dziesiąte miejsce 19 lutego w biegu na 15 km klasykiem w Drammen, piąte miejsce 12 marca w biegu łączonym na 20 km w Lahti oraz siódme w zawodach Finału Pucharu Świata w Sztokholmie i Falun. W klasyfikacji generalnej dało mu to czwarte miejsce, jednak w klasyfikacji dystansowej był trzeci, ustępując tylko Dario Colognii i Szwedowi Danielowi Rickardssonowi. Mimo dobrej postawy w zawodach pucharowych z mistrzostw świata w Oslo w 2011 roku wrócił bez medalu. Na swoim koronnym dystansie 15 km klasykiem był siódmy, a w sztafecie Czesi nie powtórzyli sukcesu z Vancouver, zajmując dopiero ósme miejsce. Na arenie krajowej zdobył złoty medal w biegu na 15 km stylem dowolnym, a także po raz pierwszy wywalczył medal w sprincie, zajmując trzecie miejsce.

W sezonie 2011/2012 wypadł najsłabiej od pięciu lat, zajmując trzynaste miejsce w klasyfikacji generalnej. Dwukrotnie stawał na podium: 10 grudnia w Davos zajął trzecie miejsce w biegu łączonym na 30 km, a 22 stycznia w Otepää był drugi w biegu na 15 km klasykiem. W klasyfikacji końcowej szóstego Tour de Ski zajął szóstą pozycję. Punktował w siedmiu z dziewięciu etapów, jednak na podium nie stawał. Ostatni występ w tym sezonie zaliczył 11 lutego 2012 roku w Novym Měscie, gdzie zajął osiemnaste miejsce na dystansie 30 km techniką klasyczną. Opuścił ostatnie dziesięć startów, przez co wypadł z pierwszej dziesiątki Pucharu Świata.