|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Prof. Franciszek Kokot - nestor śląskich lekarzy, wybitny nefrolog i endokrynolog - skończył 80 lat. Od kilku dekad jest niekwestionowanym autorytetem oraz nauczycielem i mistrzem dla kolejnych pokoleń lekarzy. 25 listopada świętował urod... Największy uczony XX w. i jeden z najwybitniejszych umysłów w historii. Żył w latach 1879-1955. Znany jest przede wszystkim jako twórca teorii względności. Nazwa ta obejmuje właściwie dwie teorie; pierwsza to szczeg... Ludwik Pasteur, francuski chemik i biolog, jest powszechnie uważany za najważniejszą postać w historii medycyny. Pasteur dokonał wielu odkryć naukowych, ale zasłynął przede wszystkim jako rzecznik zakaźnej teorii c... Sir Ernest Rutherford (ur. 30 sierpnia 1871 w Brightwater, zm. 19 października 1937 w Cambridge) – chemik i fizyk z Nowej Zelandii. Rutherford jako pierwszy potwierdził istnienie jądra atomowego.
Rutherford u... Wilhelm Conrad Roentgen, odkrywca promieni X, urodził się w 1845 r. w Lennep w Niemczech. W 1869 r. uzyskał doktorat na uniwersytecie w Zurychu. Przez następne dziewiętnaście lat pracował na paru uniwersytetach, zyskując so...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Męskie imiona germańskieCzy wiesz że...? Eryk – imię męskie pochodzenia skandynawskiego. Nadawane wielu jarlom i królom szwedzkim i duńskim. Pochodzenie tego imienia podaje się ze staro-wysoko-niemieckiego, gdzie era – honor, cześć oraz richi – bogaty. Całość zaś oznacza osobę zasobną w honor. Jego popularność sięga czasów króla szwedzkiego Eryka zmarłego w 1160. Drugie spotykane znaczenie to "Wieczny władca" od ei(r) co oznacza w staronordyjskim "wieczny" i ríkr – w staronordyjskim "władca". Teodoryk — imię męskie pochodzenia germańskiego, zapisywane w Polsce od średniowiecza. Poza zbliżonym brzmieniem, nie ma ono wiele wspólnego z imieniem Teodor. ABCDEFGHIJKLŁMNOPRSŚTUWYZŻEkhard, Eghard, Ekard, Ekehard, Hekard, Hekehard, Hekhard, Jakert — germańskie imię męskie, występujące w Polsce od średniowiecza. Pierwszy człon tego imienia najprawdopodobniej oznacza "ostrze, szpica", a jego forma podstawowa to eg(g)i, ek(k)i (goc. Agja, stsas. eggia, stwniem. egga, ecka — "kąt, kant, ostrze jakiejś broni, miecz"; śrwniem. ecke, egge — "ostrze broni, kąt, kant"); może być to jednak także egi (goc. agis, stwniem. āgi, ēgi — "strach, trwoga"). Drugi człon to hart, hard — "silny, mocny, krzepki, dzielny". Imię to było w Polsce zapisywane w formach wymienionych powyżej. Możliwe zdrobnienia: Hekiel, Hekosz.
Baldwin — imię męskie pochodzenia germańskiego, złożone z członów Bald- — "śmiałość, odwaga" i wini — "przyjaciel, miłośnik". Mogło ono zatem oznaczać "miłośnika odwagi", czy też po prostu "śmiałego, odważnego". Baldwin był jednym z imion rodowych hrabiów z Bouillon i hrabiów flandryjskich. W Polsce spotykane po raz pierwszy na przełomie XI i XII wieku jako imię Baldwina, biskupa krakowskiego. Pojawiało się także w formach Baldewin, Beldwin, Balwin, oraz lat. Baldwinus, Baldewinus, Balduwinus, Balwinus i fr.-lat. Bauduinus. Niektóre możliwe staropolskie zdrobnienia to: Bal, Bala (masc.), Balich.
Czy wiesz że...? beta Lotar — imię męskie pochodzenia germańskiego, utworzone z elementów hlut — "głośny, sławny" i heri, oznaczającego "dowódca wojskowy", jeśli stanowił drugi człon imienia. Od tego imienia, a konkretnie od imienia Lotara II, pochodzi nazwa regionu Lotaryngia we Francji. Istnieje dwóch świętych Lotarów — patronów tego imienia, w tym św. Lotar, biskup Séez (VIII wiek).
Robert – imię męskie pochodzenia germańskiego, z imienia Hrodebert. Wywodzi się od słów hrod (sława) oraz beraht (jasny, bystry), co oznacza "ten, który jest sławny", "ten, który żyje w chwale" oraz "ten, który oświeca noce".
Gerwin — imię męskie pochodzenia germańskiego, złożone z członów Ger- ("oszczep, dzida") i -win ("przyjaciel"). W Polsce pierwszy raz notowane w 1264 roku u osoby o niejasnej narodowości. Istnieje dwóch świętych katolickich o tym imieniu.
Arnold – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "orzeł" lub "panujący"[potrzebne źródło]. Jednym z patronów tego imienia w Kościele katolickim jest Arnold Janssen.
Lubart, Libard, Lifard, Lubart, Lubert, Lupard — imię męskie pochodzenia germańskiego, nadawane na terenie państwa Polskiego od średniowiecza i notowane w formach Lephard, (Libard), (Lifard), (Lipard), Liphard, Liphart, Lubart, Lubart, (Lubert), Lubhard, Lubhart, (Lupard), (Lupert) (<Liuphart). Pierwszy człon wiąże się z germ. leuba, stwniem. liub, stsas. liof, śrwniem. liep, liup, średnio-dolno-niemieckim lēf — "kochany, miły, przyjemny". Człon drugi to germ. hart — "silny, mocny, krzepki, dzielny". Imię to można rozumieć jako "bardzo kochany".
Edward – imię męskie pochodzenia angielskiego. W języku staroangielskim słowo ead oznacza "pomyślność, dobrobyt, szczęście", a także "obrońca".
Gwido, Gwidon — imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa witu oznaczającego "drzewo, las" i stanowi skróconą formę germańskich imion dwuczłonowych z pierwszym członem Witu-, takich jak Widukind. Do Polski trafiło za pośrednictwem języków romańskich. Na jego podstawie powstało imię Gwisław. Forma Gwidon powstała pod wpływem łacińskim. W dokumentach polskich spotyka się formę Gwido już w 1155 roku. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
