Okładka siódmego wydania z 1520 roku

Malleus Maleficarum (Młot na czarownice) to tekst na temat magii, spisany przez dominikańskiego inkwizytora Heinricha Kramera, być może we współpracy z innym inkwizytorem z tego zakonu Jacobem Sprengerem. Tekst ten został po raz pierwszy opublikowany w 1487 i stał się znany jako podręcznik łowców czarownic od XV do XVII wieku. Był uważany za jedno z podstawowych kompendiów wiedzy o czarach, czarownicach i ich związkach z Szatanem. Dzieło to było wielokrotnie wydawane (do 1520 roku ukazało się jego 13 edycji, a w latach 1574 - 1669 było ono wydawane aż 16 razy zarówno w krajach katolickich, jak i protestanckich).

Autorstwo

Tradycyjnie za autorów uważani są dwaj dominikańscy inkwizytorzy Heinrich Kramer i Jakob Sprenger, tak jak sugeruje tekst książki i jak wprost podają drukowane wydania począwszy od 1519. O ile autorstwo tego pierwszego nie budzi żadnych wątpliwości, o tyle udział Sprengera w powstaniu dzieła jest obecnie kwestionowany. Przypuszcza się, że Kramer posłużył się nazwiskiem bardziej znanego i cenionego współbrata bez jego upoważnienia. Wiadomo, że po publikacji Młota w 1487 Sprenger zainicjował wewnątrzzakonne śledztwo przeciwko Kramerowi, zakończone jego potępieniem przez władze zakonne w 1490. Nie zachował się jednak dokument potępiający Kramera, a jedynie jego regest, który określa jego przewiny bardzo ogólnikowo, stąd trudno stwierdzić, czy miało to jakiś związek z publikacją Młota. Obaj domniemani współpracownicy do końca życia pozostali wrogami. Serwatius Fanckel, wikariusz Sprengera, krótko po jego śmierci wprost zaprzeczył, jakoby miał on cokolwiek wspólnego z powstaniem Młota na czarownice. Kwestia ta nie została jak dotąd definitywnie wyjaśniona. W każdym razie nie ulega wątpliwości, że głównym autorem dzieła był Heinrich Kramer, a ewentualny współudział Sprengera ograniczał się do minimum.