|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Zofia - takie imię wybrano dla jednego z 27 satelitów europejskiego systemu Galileo. Imienia satelicie użyczy 11-letnia Zosia Ćwir z Krasnegostawu, laureatka polskiej edycji konkursu plastycznego dla dzieci, którego wynik ogłoszono w poniedziałek w Wars... Proteomika jest dziedziną nauki zajmującą się badaniem białek, oddziaływań pomiędzy różnymi białkami oraz pełnionych przez nie funkcji. Proteomem z kolei określamy skład białkowy organizmu, tkanki czy też komórki. Jest to dość ciekawa i ważna gałąź nauki.
Obecni... Ceramiczne zabytki archeologiczne oraz próbki spieków metalicznych, polepy, kości zwierzęcych, węgli drzewnych, pobrane z osad położonych na styku Krainy Wielkich Jezior Mazurskich i Krainy Węgorapy przebadano w ramach projektu "Doli... Podniesienie świadomość przyrodniczej ludzi, którzy zawodowo związani są z Tatrami, oraz edukację dzieci i młodzieży ma na celu Akademia Tatry - nowy projekt Tatrzańskiego Parku Narodowego. Cykl szkoleń rozpocznie się pod koniec sierpnia... Polska obrończyni Doliny Rospudy - Małgorzata Górska - została laureatką prestiżowej amerykańskiej nagrody Fundacji Goldmanów, przyznawanej obrońcom środowiska naturalnego. Nagrodzie, zwanej Zielonym Noblem, towarzyszy czek na 150 tys. dolarów.Zielony...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Mała BasztaCzy wiesz że...? Język słowacki (słow. slovenský jazyk, też slovenčina) należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Językiem tym posługuje się ponad 6 mln osób - przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest językiem urzędowym. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki mógł być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych. Przełęcz nad Skokiem (słow. Sedlo nad Skokom) – przełęcz w słowackich Tatrach Wysokich. Znajduje się w bocznej Grani Baszt pomiędzy Małą Basztą (2288 m) a Skrajną Basztą (2203 m) . Odcinek grani pomiędzy przełęczą a Skrajną Basztą jest dość szeroki i stromy, grań zaś pomiędzy przełęczą a Małą Basztą jest łagodna, trawiasto-skalista. Zachodnie stoki spod przełęczy opadają do Doliny Młynickiej w okolicy Stawu pod Skokiem i stąd pochodzi nazwa przełęczy. Po przeciwległej, wschodniej stronie spod przełęczy opada do Doliny Mięguszowieckiej wybitny żleb. Przecina on ścieżkę czerwonego szlaku turystycznego z Szczyrbskiego Jeziora nad Popradzki Staw. Mała Baszta (słow. Malá bašta, niem. Kleine Bastei, węg. Kis-Bástya, 2288 m n.p.m.) – szczyt tatrzański położony na terenie Słowacji, w Grani Baszt (Hrebeň bášt) rozdzielającej doliny: Młynicką (Mlynická dolina) i Mieguszowiecką (Mengusovská dolina). Mała Baszta znajduje się pomiędzy Pośrednią Basztą (Predná bašta, 2374 m), od której oddziela ją Przełęcz nad Szerokim Żlebem (Sedlo nad Širokým žľabom, 2206 m), a Skrajną Basztą (Patria, 2203 m), od której oddziela ją Przełęcz nad Skokiem (Sedlo nad Skokom). Las urwiskowy – typ ekosystemu leśnego, las rosnący na bardzo stromych zboczach brzegów potoków, urwiskach i ścianach. Występuje głównie w górach i w Europie Środkowej jego drzewostan tworzą najczęściej świerki, które powykręcanymi korzeniami trzymają się szczelin skalnych, owijają wokół dużych głazów i różnych skalnych formacji. Las taki często niszczony jest przez lawiny śnieżne i kamienne, burze i wichury. Szczególnie narażone na niszczenie są większe, wyrośnięte okazy drzew.
Jan Gwalbert Pawlikowski (ur. 18 marca 1860 w Medyce, zm. 5 marca 1939 we Lwowie) – ekonomista, publicysta i polityk, historyk literatury, pionier ochrony przyrody. Szczyt jest łatwy do zdobycia od strony Doliny Młynickiej albo z sąsiadujących z nim przełęczy. Toteż drogi tam prowadzące były znane i uczęszczane od dawna. Pierwsze odnotowane wejścia (na szczyt wchodzono już wcześniej): Strome stoki od strony Doliny Mięguszowieckiej porasta urwiskowy las modrzewiowo-limbowy. Przypisy
Pośrednia Baszta (słow. Predná bašta, 2374 m n.p.m.) – szczyt w Tatrach Wysokich położony na terenie Słowacji, w Grani Baszt (Hrebeň bášt) rozdzielającej doliny: Młynicką (Mlynická dolina) i Mięguszowiecką (Mengusovská dolina). Według Wielkiej Encyklopedii Tatrzańskiej jego wysokość wynosi 2366 m. Dawniej nieprawidłowo nazywana była Przednią Basztą.
Maciej Sieczka, właśc. Maciej Gąsienica Sieczka (ur. 3 kwietnia 1824 w Zakopanem, zm. 25 września 1897 tamże) – jeden z najsłynniejszych przewodników tatrzańskich w II połowie XIX wieku.
Czy wiesz że...? beta Zofia Radwańska-Paryska (ur. 3 maja 1901 w Warszawie, zm. 24 października 2001 w Zakopanem) – botaniczka, taterniczka, pisarka. Żona i współtowarzyszka pracy Witolda Henryka Paryskiego.
Przełęcz nad Szerokim Żlebem (słow. Sedlo nad Širokým žľabom) – położona na wysokości 2206 m n.p.m. przełęcz w słowackich Tatrach Wysokich, w bocznej Grani Baszt oddzielającej Dolinę Mięguszowiecką od Doliny Młynickiej. W grani tej znajduje się pomiędzy Pośrednią Basztą (2374 m) a Małą Basztą (2288 m). Od strony Doliny Mięguszowieckiej spod przełęczy opada wybitny żleb zwany Szerokim Żlebem i od niego pochodzi nazwa przełęczy.
Dolina Młynicka (słow. Mlynická dolina), dawniej błędnie nazywano ją Doliną Młynicy (Mlynica lub dolina Mlynica) – dolina położona na terenie słowackich Tatr Wysokich. Należy do większych dolin tatrzańskich, jej długość to ok. 6,0 km, a powierzchnia ok. 5,8 km².
Słowacja, Republika Słowacka () – państwo śródlądowe w Europie Środkowej. Graniczy z Austrią (127 km), Polską (597 km), Czechami (240 km), Ukrainą (98 km) oraz Węgrami (678 km). Łączna długość granicy lądowej wynosi 1740 km. Do 1993 wchodziła w skład Czechosłowacji. Od maja 2004 kraj należy do Unii Europejskiej, a od 1 stycznia 2009 – do strefy euro. Stolicą państwa jest Bratysława, położona nad Dunajem przy granicy z Austrią i Węgrami.
Skrajna Baszta (słow. Patria, 2203 m n.p.m.) – szczyt tatrzański położony na terenie Słowacji, w Grani Baszt (Hrebeň bášt) rozdzielającej doliny: Młynicką (Mlynická dolina) i Mieguszowiecką (Mengusovská dolina).
Józef Nyka (ur. 5 grudnia 1924 w Łysininie k. Żnina) – alpinista, taternik, popularyzator alpinizmu i turystyki górskiej, autor wielu przewodników turystycznych po polskich górach. Ma na koncie szereg najwyższej klasy przejść dróg i pierwszych przejść w Tatrach oraz w Dolomitach. Członek honorowy prestiżowych międzynarodowych organizacji alpinistycznych i górskich, między innymi Polskiego Związku Alpinizmu.
Witold Henryk Paryski (ur. 10 września 1909 w Pittsburgh w stanie Pensylwania, USA, zm. 16 grudnia 2000 r. w Zakopanem) – krajoznawca, taternik, przewodnik tatrzański i ratownik TOPR-u, alpinista, działacz ochrony przyrody, absolwent medycyny, autor wielu prac o Tatrach i Podtatrzu. Autor przewodnika taternickiego Tatry Wysokie oraz (razem z żoną Zofią Radwańską-Paryską) Wielkiej Encyklopedii Tatrzańskiej. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |