Małgorzata Kapet - Polski Serwis Naukowy

Małgorzata francuska (listopad 1157 – sierpień/wrzesień 1197) - starsza córka króla Ludwika VII Młodego i jego drugiej żony - Konstancji Kastylijskiej.

Królowa Anglii jako małżonka Henryka Młodego, potem królowa Węgier jako druga żona Beli III.

Rodzina

Jej matka była córką Alfonsa VII Imperatora, króla Kastylii, i Berengarii z Barcelony, córki Ramona Berenguera III, hrabiego Barcelony.

Barcelona [bərsəˈɫonə] (hiszp. [barθeˈlona]) – miasto w północno-wschodniej Hiszpanii, nad Morzem Śródziemnym, stolica prowincji o tej samej nazwie oraz wspólnoty autonomicznej Katalonii. Drugie co do wielkości miasto Hiszpanii. Główny ośrodek przemysłu kraju (samochody, komputery, prod. chemikaliów, przetwórstwo żywności) i finansowy regionu. Duży port morski oraz port lotniczy – Prat de Llobregat.

Ludwik VII Młody (franc. Louis VII le Jeune) (ur. 1120, zm. 18 września 1180 w Saint-Pont) – król Francji w latach 1137-1180. Syn Ludwika VI, króla Francji z dynastii Kapetyngów, i Adelajdy z Maurienne, córki Humberta II Grubego, hrabiego Sabaudii.

Małgorzata była młodszą siostrą przyrodnią Marii, hrabiny Szampanii, i Alicji, hrabiny Blois. Jej młodszą rodzoną siostrą była Alicja, hrabina Vexin. Matka Małgorzaty zmarła podczas porodu Alicji, 4 października 1160. Z trzeciego małżeństwa, jej ojciec miał jeszcze przyszłego króla - Filipa II Augusta i przyszłą cesarzową bizantyjską - Agnieszkę.

Filip II August (ur. 21 sierpnia 1165 w Gonesse, zm. 14 lipca 1223 w Mantes-la-Jolie) - król Francji w latach 1180 - 1223. Syn Ludwika VII, z dynastii Kapetyngów i jego trzeciej żony, Adeli z Szampanii.

Blois – miejscowość i gmina we Francji, w Regionie Centralnym, w departamencie Loir-et-Cher nad rzeką Loarą. Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 49 318 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 1317 osób/km² (wśród 1842 gmin Centre Blois plasuje się na 5. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 203.).

Pierwsze małżeństwo

Henryk Młody Król, pierwszy mąż Małgorzaty

W roku 1158 Małgorzata została zaręczona z angielskim królewiczem Henrykiem. Narzeczony był drugim z pięciu synów króla Anglii - Henryka II Plantageneta i Eleonory Akwitańskiej (pierwszej żony ojca Małgorzaty). Ślub nieletnich narzeczonych odbył się w obecności papieskiego legata 2 listopada 1160, gdy Henryk miał 5 lat, a Małgorzata zaledwie 2 lata.

Vexin – region historyczny w północno–wschodniej Francji, podzielonym od X wieku na Vexin normański (Vexin normand) i Vexin francuski (Vexin français).

Henryk II Plantagenet lub Andegaweński, Curtmantle, Fitzempress (ur. 5 marca 1133 w Le Mans, zm. 6 lipca 1189 w Chinon) – od 1151 hrabia Andegawenii, od 1154 król Anglii, w różnych czasach kontrolował także część Walii, Szkocji, północną Irlandię i zachodnią Francję.

Od roku 1170 mąż Małgorzaty, zwany Henrykiem Młodym Królem, oficjalnie współrządził Anglią razem z ojcem. Uroczysta koronacja Małgorzaty przez biskupa Evreux odbyła się 27 sierpnia 1172 w katedrze w Winchester.

Para miała tylko jednego syna:

Wilhelma (ur. 19 czerwca 1177 - zm. 22 czerwca 1177).

W 1182 Małgorzatę oskarżono o romans z Williamem Marshalem, 1. earla Pembroke, jednak bardzo prawdopodobne, że romans nie miał miejsca. Młody Król potrzebował jedynie pretekstu do wszczęcia procedury anulowania ich małżeństwa, ponieważ żona nie dała mu następcy. Małgorzatę odesłano do Francji, prawdopodobnie dla jej własnego bezpieczeństwa podczas konfliktu między Henrykiem II a jego synami (do konfliktu tego włączyli się również Francuzi). Małżeństwa ostatecznie nie anulowano, bo Młody Król zmarł latem 1183.

Kastylia (hiszp. Castilla) – kraina historyczna w środkowej Hiszpanii na rozległym płaskowyżu Meseta na wysokości 600-1000 m n.p.m. Nazwa pochodzi od licznych zamków występujących w jej granicach w średniowieczu. Kastylia była kolebką języka kastylijskiego, który jest utożsamiany ze współczesnym językiem hiszpańskim. Jest otoczona łańcuchami górskimi, a środkiem biegnie pasmo górskie Gór Kastylijskich (Kordyliera Centralna ze szczytem Almanzor - 2592 m) do 2600 m n.p.m. Góry te dzielą Kastylię na dwie części:

Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie) – termin , podczas gdy dla jego mieszkańców było to po prostu Cesarstwo Rzymskie (łac. Imperium Romanum, gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję cesarzy rzymskich. Świat islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (ar. روم, "ziemia Rzymian").

Drugie małżeństwo

Królowa węgierska Małgorzata w trakcie pielgrzymki do Ziemi Świętej

W 1186 Małgorzata została drugą żoną króla Węgier - Bela III. Ślub zawarto po otrzymaniu znaczej pensji w zamian za zrzeczenie się jej posagu w postaci ziem Gisors i Vexin.

Z drugim mężem nie miała potomstwa. Trudny poród jej jedynego znanego dziecka w 1177, nasuwa przypuszczenia, że Małgorzata stała się bezpłodna i dlatego nie mogła mieć już więcej dzieci.

Królowe Anglii - jest to chronologiczny spis żon władców angielskich; wszystkich koronowanych lub też jedynie używających tytułu królewskiego. W nawiasach podane są ich daty życia i śmierci, obok podane jest również imię ich królewskiego małżonka.

Earl – najstarszy i pierwotnie najwyższy brytyjski tytuł feudalny, następnie arystokratyczny. Samo słowo wywodzi się ze skandynawskiego jarl (pierwotnie znaczyło to po prostu człowiek możny, potężny, bogaty, później było tytułem wodzów drużyny zbrojnej, namiestników królewskich, zarządców prowincji. W XIII wieku w Szwecji był to tytuł najwyższego urzędnika państwa). Encyclopædia Britannica wywodzi ten tytuł również od starofrancuskiego eorl, oznaczającego szlachcica, wojownika. Wprowadzony w Anglii w XI w. po najeździe duńskim w miejsce wcześniej używanego tytułu Ealdormana.

W 1196 Małgorzata owdowiała. Sama zmarła w 1197 w Akce, podczas pielgrzymki do Ziemi Świętej, zaledwie kilka dni po przybyciu na miejsce. Została pochowana w katedrze w Tyrze.

Przypisy

Douglas Boyd, Eleonora Akwitańska. Królowa Francji i Anglii, Warszawa 2004, s. 162.
Douglas Boyd, Eleonora Akwitańska. Królowa Francji i Anglii, Warszawa 2004, s. 199.
Charles Cawley, Medieval Lands, Kings of England 1154-1485 (Anjou) [dostęp 2012-01-20]

Bibliografia

Douglas Boyd, Eleonora Akwitańska. Królowa Francji i Anglii. Warszawa: Amber, 2004. ISBN 83-241-2065-3