|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Martwą ciężarną samicę morświna znaleziono na plaży w Niechorzu (Zachodniopomorskie). Gatunek ten naukowcy uznają za "krytycznie zagrożony". W całym Bałtyku żyje zaledwie kilkuset jego przedstawicieli . Jak poinformował PAP w czwartek Pawe... Unikatowy polski nanobiodetektor, czujnik zbudowany w oparciu o przewodzące prąd elektryczny nanowłókna, umożliwia wykrycie przetrwalników oraz określenie ich liczby, a nawet rozróżnienie, czy analizowany materiał jest żywy (aktywny biologicznie) czy też mart... Każdego roku odnotowuje się ponad 3 miliony narodzin martwych dzieci. Jednak pomimo postępów oraz dostępności informacji - niekiedy nawet w nadmiarze - dla środowisk medycznych liczba przypadków takich narodzin jest w dalszym ciągu zaniżana i albo nie można odnaleźć informacji... Od października 2011 roku w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego będzie można studiować archeologie podwodną - informuje dr Radosław Karasiewicz-Szczypiorski, wicedyrektor ds. studenckich IA UW. To drugi ośrodek akademicki w Polsce, po Insty... Stałej ekspozycji prezentującej pradzieje Sudanu w poznańskim Muzeum Archeologicznym przybyło prawie 100 nowych zabytków. Jest wśród nich jeden z najstarszych na świecie instrumentów muzycznych oraz unikatowe, skórzane sandały z IV wieku n.e. Dodatkowe...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 MacherontCzy wiesz że...? Herod Wielki (Herodes Magnus), czasami w literaturze opisywany jako Herod (II) Wielki (ur. 73 lub w 72 roku p.n.e., zm. 4 roku p.n.e.) - syn Idumejczyka Antypatra i Nabatejki Kypros. Od roku 47 p.n.e. był namiestnikiem Galilei mianowanym przez swojego ojca, a od 46 r. p.n.e. namiestnikiem Celesyrii i Samarii z ręki Sekstusa Cezara. W latach 39 - 4 p.n.e. król Judei z łaski Rzymu. Zakon Braci Mniejszych (łac. Ordo Fratrum Minorum, pot. franciszkanie) – katolicka wspólnota zakonna z grupy zakonów żebrzących. Założona w 1209 przez św. Franciszka z Asyżu. Zakon ten w 1517 r. na mocy bulli Ite et vos ad vineam meam został podzielony na Zakon Braci Mniejszych zwanych Obserwantami, oraz Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych. W 1619 r. pełną niezależność uzyskała trzecia gałąź: Zakon Braci Mniejszych Kapucynów. Wszystkie trzy zakony są oparte na tej samej regule, napisanej przez św. Franciszka i zatwierdzonej przez papieża Honoriusza III 29 listopada 1223 r. Posiadają wspólne dziedzictwo historyczne i duchowe. Różne konstytucje oraz przełożeni stanowią jednakże o ich odrębności prawnej. Studium Biblicum Franciscanum - Franciszkańskie Studium Biblijne to Wydział Nauk Biblijnych i Archeologii Papieskiego Ateneum Antonianum w Rzymie. Rozpoczęło swoją oficjalną działalność w 1924 roku. Siedzibą tego międzynarodowego ośrodka naukowego jest klasztor Ubiczowania przy ulicy Via Dolorosa na starym mieście w Jerozolimie. Uczelnia prowadzi prace w zakresie badań egzegetycznych, lingwistycznych i archeologicznych na terenie Izraela, Autonomii Palestyńskiej i w Jordanii. 
 Macheront (arab. Jebel al-Misznaqa lub ِقلة المشناقى Qalaat al-Misznaqa; łac. Machærus) – forteca Heroda Wielkiego usytuowana na szczycie pustynnego wzgórza na wschód od Morza Martwego (739 m n.p.m.), pomiędzy dolinami Wadi Zarka oraz Wadi Mudżib w Jordanii. Józef Flawiusz (hebr. Josef ben Matatia, gr. ᾿Ιώσηπος Φλαύιος, łac. Iosephus Flavius, ur. 37, zm. po 94) – żydowski historyk pochodzący z rodu kapłańskiego.
Archeologia (z gr. ἀρχαῖος archaīos – dawny, stary i -λογία -logiā – mowa, nauka) – nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie źródeł archeologicznych, czyli materialnych pozostałości działań ludzkich. Arabska nazwa fortecy ("forteca ścięcia") jest odwołaniem do przypuszczalnego miejsca męczeństwa św. Jana Chrzciciela (epizod ten lokalizuje na Macheronte również historyk żydowski Józef Flawiusz). ArcheologiaMacheronte zidentyfikował U. Seetzen w 1807. Wykopaliska w latach 1978-1981 przeprowadzili archeolodzy włoscy, franciszkanie o. Virgilio Corbo oraz Stanislao Loffreda z Jerozolimskiego Studium Biblijnego. Po roku 1990 prace badawcze i restauracyjne kontynuował o. Michele Piccirillo. Archeolodzy wyróżnili dwa okresy okupacji miejsca: 90 - 55 przed Chr. oraz 30 przed Chr. - 72 po Chr. Jordania (الأردن Al-Urdunn, pełna nazwa: Jordańskie Królestwo Haszymidzkie, المملكة الأردنية الهاشمية Al-Mamlaka al-Urdunnijja al-Haszimijja) – arabska monarchia konstytucyjna na Bliskim Wschodzie.
Jan Chrzciciel, Jan Baptysta , scs. Prorok, Priedtiecza i Krestitiel Gospodień Ioann, łac. Ioannes Baptista, hebr. יוחנן המטביל Jehohanan ben Zekarijahu (ur. pomiędzy 6 p.n.e.-2 p.n.e. w Ain Karem, zm. ok. 32 n.e. w Macheront) – pustelnik, prorok żydowski, święty katolicki i prawosławny. BibliografiaZobacz teżLinki zewnętrzneMichele Piccirillo OFM (ur. 18 listopada 1944 w Casanova di Carinola, zm. 26 października 2008 w Livorno) – włoski archeolog, biblista, kapłan katolicki, franciszkanin, członek Kustodii Ziemi Świętej, profesor Franciszkańskiego Studium Biblijnego w Jerozolimie.
Język arabski – język należący do południowej grupy języków semickich, zapisywany alfabetycznym pismem arabskim od strony prawej do lewej. Kod ISO 639-3: ar/ara
Czy wiesz że...? beta Stanislao Loffreda OFM (ur. 15 stycznia 1932 w Monteprandone w Marchii Ankońskiej we Włoszech) – włoski archeolog, franciszkanin, doktor nauk biblijnych (Studium Biblicum Franciscanum w Jerozolimie) i profesor archeologii (Oriental Institute of Chicago), wykładowca archeologii biblijnej i topografii Jerozolimy, jeden z najlepszych ceramologów włoskich (ceramika Palestyny I-XII w.).
Morze Martwe (arab. ألبَحْر ألمَيّت, Al-Bahr al-Majit, hebr. יָם הַמֶּלַח, Jam haMelach, Morze Soli) – słone jezioro bezodpływowe położone w tektonicznym Rowie Jordanu, na pograniczu Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii.
Liber Annuus - rocznik wydawany przez Franciszkańskie Studium Biblijne w Jerozolimie (Izrael). Na każdy z woluminów składają się artykuły dotyczące zagadnień z takich dziedzin jak biblistyka, lingwistyka czy archeologia Bliskiego Wschodu. Na kartach tego 500-stronnicowego periodyku franciszkańscy archeolodzy prezentują wstępne relacje z prowadzonych przez siebie kampanii archeologicznych na terenie Izraela, Jordanii i Syrii. Pierwszy numer ukazał się w 1951 roku. Jednym z jego założycieli był znany archeolog włoski, franciszkanin o. Bellarmino Bagatti ofm.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).
Starożytne państwo żydowskie istniejące z długimi przerwami na Bliskim Wschodzie (tereny dzisiejszego Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii) od ok. XVI wieku p.n.e. do 66 roku p.n.e. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
