Maciej Drygas - Polski Serwis Naukowy

Maciej Drygas (ur. 3 kwietnia 1956 r. w Łodzi) - polski dokumentalista, reżyser filmowy i radiowy, scenarzysta.

Absolwent (1979 r.) reżyserii Wszechrosyjskiego Państwowego Instytutu Kinematografii w Moskwie (zdawał również do łódzkiej PWSFTViT, ale zabrakło mu jednego punktu, by się dostać). Zaraz po studiach był asystentem Krzysztofa Zanussiego (przy filmach „Constans” i „Z dalekiego kraju”) oraz Krzysztofa Kieślowskiego (przy „Przypadku”).

Łódź – miasto wojewódzkie w środkowej Polsce, położone na Wzniesieniach Łódzkich, na dziale wodnym I rzędu Wisły i Odry. Przejściowa siedziba władz państwowych w 1945 roku. Siedziba władz województwa łódzkiego oraz powiatu łódzkiego wschodniego.
IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza aktorów i filmów. Zawiera informacje o artystach i produkcjach z wielu części świata (w tym także polskich). Z bazy możemy się dowiedzieć między innymi o dorobku aktorów (reżyserów, scenarzystów, muzyków i innych osób związanych z produkcją i tworzeniem filmu), przeczytać krótkie syntetyczne biografie (przy niektórych osobach). Baza pozwala również sprawdzić informacje o filmach, serialach i produkcjach telewizyjnych (nawet tych w produkcji), jak również o nagrodach filmowych. Mankamentem bazy jest nieuwzględnianie charakterystycznych znaków diakrytycznych niektórych języków, w tym języka polskiego.

Jego debiut reżyserski, „Usłyszcie mój krzyk”, opowiada o Ryszardzie Siwcu, który w 1968 r. podpalił się podczas uroczystości dożynkowych na Stadionie Dziesięciolecia w Warszawie. W ten sposób Siwiec protestował przeciwko inwazji na Czechosłowację. Kolejne filmy Macieja Drygasa (oprócz „Stanu nieważkości”) również dotyczyły Polski okresu PRL. W swoich filmach, „Drygas często narusza zmitologizowane wyobrażenie o jednostronnym układzie: represyjna władza i represjonowane, ale zachowujące wolę oporu społeczeństwo. Pokazuje smutne skutki totalitarnego nacisku, bezwolność, uległość, konformizm, a nawet daleko posuniętą indoktrynację.”

Scenarzysta – osoba pisząca scenariusz do filmu, serialu, reklamy, audycji radiowej, programu telewizyjnego itp., w przeciwieństwie do osoby piszącej sztuki teatralne nazywanej dramaturgiem.
Prix Italia – nazwa międzynarodowego konkursu organizowanego we Włoszech i przyznawanych w ramach niego najstarszych i najbardziej prestiżowych, międzynarodowych nagród dla twórców radiowych, telewizyjnych i internetowych, zwanych "radiowymi Oscarami". Nagrody rozdawane są podczas corocznego festiwalu, organizowanego w którymś z najważniejszych, włoskich miast.

Znany z długich i dokładnych przygotowań do realizacji swoich filmów. Poszukiwanie śladów Ryszarda Siwca zajęło mu półtora roku. Dokumentacja do „Stanu nieważkości”, dokumentu o radzieckich kosmonautach – prawie dwa lata. Scenariusz do filmu o Radiu Wolna Europa, „Głos nadziei”, powstał po wysłuchaniu 6 tys. taśm radiowych. Dokumentacja do filmu „Jeden dzień w PRL” zajęła mu trzy lata. Sam produkuje swoje filmy. „Zacząłem się bawić w producenta, żeby mieć poczucie wolności twórczej. Wiem, na co mnie stać, wiem, ile pieniędzy mogę wydać. Poza tym - jaki producent zniósłby trzy lata dokumentowania tematu?”.

Krakowski Festiwal Filmowy - festiwal filmowy poświęcony filmom krótkometrażowym i dokumentalnym, odbywa się na przełomie maja i czerwca w Krakowie, jeden z najważniejszych festiwali tego typu w Europie. W ramach festiwalu odbywają się dwa konkursy - konkurs międzynarodowy oraz konkurs ogólnopolski. Na oba są selekcjonowane filmy krótkometrażowe, bez ograniczeń dotyczących formy (dokument, animacja, fabuła). Jednak tradycyjnie większość filmów zgłaszanych oraz pokazywanych w ramach konkursów to filmy dokumentalne. Od 2007 roku także pełnometrażowe dokumenty z całego świata prezentowane są w nowej sekcji konkursowej Festiwalu.
Europejska Nagroda Filmowa (ENF) (ang. The European Film Awards) – najbardziej prestiżowa nagroda przyznawana europejskim filmom. Odpowiednik amerykańskiego Oscara, przyznawany przez członków Europejskiej Akademii Filmowej, której pierwszym laureatem był Krzysztof Kieślowski. Nagroda przyznawana w dziesięciu kategoriach, z których najważniejsza to Film Roku. W latach 1988-1996 laureaci otrzymywali statuetkę Felixa. Od 1997 wręczana jest nowa, bezimienna póki co, statuetka, nazywana po prostu Europejską Nagrodą Filmową. Ceremonię transmitują oprócz krajów ośrodków telewizyjnych z Europy, także z USA, Ameryki Łacińskiej i Nowej Zelandii.

Laureat wielu międzynarodowych festiwali. Filmy i słuchowiska radiowe Macieja Drygasa emitowane były przez stacje telewizyjne i radiowe w Europie, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii i Japonii.

Filmografia

fabuły

„Psychoterapia” – 1983 (scenariusz, reżyseria)

„Przypadek” – 1981 (współpraca reżyserska)

dokumenty

„Cudze listy” – 2010

„Usłysz nas wszystkich” – 2010

„Po tamtej stronie” – 2007 (współpraca realizatorska, producent)

„Jeden dzień w PRL” – 2005

„Głos nadziei” – 2002

„Schizofrenia” – 2001 (współpraca realizatorska, producent)

„Stan nieważkości” – 1994

„Usłyszcie mój krzyk” - 1991

Reżyser – autor realizujący własną artystyczną koncepcję multidyscyplinarnego utworu: spektaklu, filmu, audycji radiowej, programu telewizyjnego, nagrania dźwiękowego itp. Nadzoruje i koordynuje działania wszystkich biorących udział w przedsięwzięciu. Reżyser nadaje ostateczny kształt utworowi i jest za niego odpowiedzialny w sensie artystycznym.
Internetowa Baza Filmu Polskiego (filmpolski.pl) – największa pośród istniejących, redagowana w Bibliotece i Ośrodku Informacji Filmowej PWSFTviT im. Leona Schillera w Łodzi przez Jarosława Czembrowskiego. Istnieje od 1990, początkowo udostępniana w Bibliotece PWSFTviT, od marca 1998 również w internecie.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)