Maciej Kozłowski - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy aktora. Zapoznaj się również z: inne osoby o tym nazwisku.

Grób aktora na Wojskowych Powązkach w Warszawie

Maciej Marian Kozłowski (ur. 8 września 1957 w Kargowej, zm. 11 maja 2010 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny.

Biografia

Do dwunastego roku życia wychowywał się w Kargowej. Potem mieszkał w Zgierzu, gdzie ukończył szkołę średnią (Technikum Gospodarki Wodnej). W 1984 ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWSFTviT w Łodzi. Zagrał m.in. w Kingsajzie, Psach, Liście Schindlera, Nic śmiesznego, Kilerze i Ogniem i mieczem. Z małego ekranu znany głównie z serialu M jak miłość. Znany także z działalności sportowej. Zadeklarowany fan piłki nożnej i obrońca Reprezentacji Artystów Polskich (libero).

39 i pół – polski serial komediowy emitowany od 4 marca do 27 maja 2008 przez stację TVN. Od 7 grudnia 2008 roku na antenie TVN pokazywane były powtórki pierwszej serii. Tuż po nich 3 marca 2009 r. stacja TVN rozpoczęła emisję drugiej serii. Od 8 września 2009 r. TVN emitował trzecią serię. 1 grudnia 2009 miała miejsce emisja ostatniego odcinka serialu, nazwanego przez twórców odcinkiem 39 i pół.
13 posterunek 2 – polski serial telewizyjny, kontynuacja serialu 13 posterunek. Serial ten wyprodukowany został przez Heritage Films na zlecenie Canal+ emitowany był także w stacji TVN.

W 2005 r. chcąc oddać krew w ramach kampanii Krewniacy, Kozłowski dowiedział się, że jest zakażony wirusem zapalenia wątroby typu C. Pomimo choroby pozostawał aktywny zawodowo. Zmarł w nocy z 10 na 11 maja 2010 w warszawskim szpitalu.

Pogrzeb aktora odbył się 18 maja 2010 w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B II 30 rz. Tuje m. 6). W ostatniej drodze oprócz rodziny i najbliższych towarzyszyli mu liczni koledzy z branży.

Teatr

W teatrze oficjalnie zadebiutował 17 grudnia 1983.

Olaf Lubaszenko, właśc. Olaf Sergiusz Linde-Lubaszenko (ur. 6 grudnia 1968 r. we Wrocławiu) – polski aktor filmowy i teatralny, reżyser i producent, także wokalista i konferansjer. Związany z Teatrem Buffo.
Magdalena Łazarkiewicz, z domu Holland (ur. 6 czerwca 1954 w Warszawie) – polska reżyserka i scenarzystka, córka Ireny Rybczyńskiej i Henryka Hollanda, siostra Agnieszki Holland, wdowa po reżyserze Piotrze Łazarkiewiczu oraz matka kompozytora Antoniego Gross-Łazarkiewicza.

W latach 1983–1988 aktor Teatru Nowego w Poznaniu, w latach 1988–1993 – Zespołu Janusza Wiśniewskiego. Od 1998 do śmierci związany był z Teatrem Narodowym w Warszawie.

Za najważniejszą kreację teatralną uważał wcielenie się w postać niezrównoważonego psychicznie mężczyzny w spektaklu Zagubieni Macieja Dejczera.

Spektakle teatralne

Teatr Studyjny w Łodzi

1983 – Bal manekinów (reżyseria Bogdan Michalik) jako Delegat

Teatr Nowy w Poznaniu

1984 – Jezioro Bodeńskie jako Marynarz (reż. Izabella Cywińska)

1985 – Matka jako Alfred hr. de la Trefouille (reż. Marcel Kochańczyk)

1985 – Trzy siostry jako Tuzenbach; Rode (reż. Janusz Nyczak)

1986 – Zorza jako Dedal (reż. I. Cywińska)

1987 – Modlitwa chorego przed nocą jako Osioł (reż. Janusz Wiśniewski)

1987 – Wesele jako Kasper (reż. J. Nyczak)

1988 – Cmentarze jako Plutonowy (reż. I. Cywińska)

Zespół Janusza Wiśniewskiego

1989 – Olśnienie jako Koń (reż. J. Wiśniewski)

Teatr Narodowy w Warszawie

1997 – Noc listopadowa jako Generał Józef Chłopicki (reż. Jerzy Grzegorzewski)

1998 – Dialogus de passione jako Kat (reż. Kazimierz Dejmek)

1999 – Wybrałem dziś zaduszne święto jako Śmiejąca się Czaszka (reż. J. Wiśniewski)

1999 – Kartoteka jako Gruby (reż. Kazimierz Kutz)

1999 – Nowe Bloomusalem jako Pierwszy policjant (reż. J. Grzegorzewski)

2000 – Wesele jako Wojtek (reż. J. Grzegorzewski)

2000 – Noc listopadowa jako Oficer Dąbrowski (reż. J. Grzegorzewski)

2002 – Nie-Boska komedia jako Wariat (reż. J. Grzegorzewski)

2002 – Kurka Wodna jako Izaak Widmower (reż. Jan Englert)

2003 – Merlin. Inna historia jako Secundus, czyli Gowen konetabl (reż. Ondrej Spisak)

2004 – Ryszard II jako Sir Piers of Exton (reż. Andrzej Seweryn)

2006 – Nora jako Doktor Rank (reż. Agnieszka Olsten)

2007 – Stara kobieta wysiaduje jako Ślepiec (reż. Stanisław Różewicz)

2007 – Chłopcy z Placu Broni (reż. Michał Zadara)

2008 – Wiele hałasu o nic jako Don Juan (reż. Maciej Prus)

Teatr na Woli im. Łomnickiego w Warszawie

1999 – Miłość - to takie proste jako Robert (reż. Jacek Gąsiorowski)

Teatr Polski we Wrocławiu

2009: Samsara Disco jako Lebiediew (reż. Agnieszka Olsten)

Teatr Polonia w Warszawie

2009: Krzysztof M. Hipnoza (reż. Krzysztof Materna)

Widowiska plenerowe

2005 – Częstochowska Victoria jako Ojciec Augustyn Kordecki (reż. Jerzy Bielunas)

Teatr Polski we Wrocławiu – składa się z trzech wrocławskich scen: Sceny Kameralnej (przy ul. Świdnickiej 28), Sceny na Świebodzkim (pl. Orląt Lwowskich 20c) oraz Sceny im. Jerzego Grzegorzewskiego - mieszczącej się w głównej siedzibie Teatru Polskiego, przy ul. Gabrieli Zapolskiej 3.
Viva! - polski dwutygodnik typu people, publikujący głównie artykuły o życiu znanych osób i wywiady z nimi. Wydawany od 1997 r. przez wydawnictwo Edipresse Polska.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)