Maciej Prus - Polski Serwis Naukowy

Maciej Prus (ur. 9 listopada 1937 r. w Samborze) – reżyser i aktor teatralny.

Uczył się w Liceum Kopernika w Bielsku-Białej, a następnie studiował historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1961 roku ukończył Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie, a w 1968 roku Wydział Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Na początku lat 60. XX wieku został zaangażowany do zespołu Starego Teatru w Krakowie. Później związał się z Jerzym Grotowskim i jego Teatrem Laboratorium 13 Rzędów w Opolu, gdzie występował w latach 1962-1963. Na lata 1963-1965 przypadło jego członkostwo w zespole aktorskim krakowskiego Teatru Rozmaitości. Jesienią roku 1965 asystował Konradowi Swinarskiemu przy realizacji Nie-Boskiej komedii w Starym Teatrze w Krakowie. W latach 1965-1968 pracował jako aktor i asystent reżysera w Teatrze Narodowym, był asystentem Wandy Laskowskiej.

Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna im. Ludwika Solskiego – publiczna szkoła wyższa założona w 1946 w Krakowie, zajmująca się kształceniem przyszłych aktorów i reżyserów. Posiada wydział zamiejscowy we Wrocławiu.

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

W 1968 roku przypadł jego debiut reżyserski w sztuce Pierwszy Dzień Wolności Leona Kruczkowskiego w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym w Koszalinie-Słupsku. W sezonie 1968/1969 pełnił funkcję kierownika artystycznego tej sceny, później, do 1970 roku, pracował tutaj jako reżyser. Na początku lat 70. Maciej Prus realizował spektakle w warszawskim Teatrze Ateneum i Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu, gdzie był zatrudniony jako reżyser w latach 1970-1972.W latach 1974-1976 Maciej Prus wrócił do Krakowa. Pracował w Starym Teatrze jako reżyser. W sezonie 1977/1978 był kierownikiem artystycznym i reżyserem Teatru Muzycznego w Słupsku. W latach 1980-1982 pełnił funkcję kierownika artystycznego Teatru Wybrzeże w Gdańsku. W latach 80. był związany przede wszystkim z warszawskim Teatrem Dramatycznym i łódzkim Teatrem im. Stefana Jaracza. W latach 90. współpracował z wieloma polskimi scenami, nadal reżyserował w Teatrze Dramatycznym (w latach 1990-1993 był dyrektorem artystycznym tej sceny) oraz w warszawskim Teatrze Polskim, Teatrze Narodowym, Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, Teatrze Polskim we Wrocławiu i Teatrze Polskim w Poznaniu. W latach 2003-2004 był reżyserem Teatru Nowego w Łodzi.

Kalisz (łac. Calisia, jid. קאַליש, niem. Kalisch) – jedno z najstarszych miast w Polsce, historyczna stolica Wielkopolski Wschodniej. Drugi co do wielkości i również drugi najsilniej zurbanizowany ośrodek województwa wielkopolskiego, powiat grodzki, siedziba powiatu ziemskiego. Centralne miasto aglomeracji kalisko-ostrowskiej, którą tworzy wraz z Ostrowem Wielkopolskim. Siedziba diecezji kaliskiej.

Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie – teatr w Krakowie, narodowa instytucja kultury, drugi najstarszy teatr w Polsce. Obok Teatru Narodowego w Warszawie i Teatru Wybrzeże w Gdańsku jest jedną z trzech narodowych scen dramatycznych, podlegających bezpośrednio Ministrowi Kultury.

W latach 90. Maciej Prus dwukrotnie wystawiał Wyzwolenie Stanisława Wyspiańskiego - w Teatrze im. Jaracza w Łodzi (1990) i w krakowskim Teatrze im. Słowackiego (1992), a także powrócił do literatury romantycznej i Witkacego. W 2003 roku w Teatrze Nowym w Łodzi Maciej Prus podjął się przygotowania premiery Hamleta, nieukończonego przed śmiercią przedstawienia w reżyserii Kazimierza Dejmka.

Jerzy Grotowski (ur. 11 sierpnia 1933 w Rzeszowie, zm. 14 stycznia 1999 w Pontederze) – polski reżyser, teoretyk teatru, pedagog oraz twórca metody aktorskiej. Jeden z największych reformatorów teatru XX wieku.

Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi jest najstarszym łódzkim teatrem, kontynuatorem tradycji najstarszej stałej sceny w mieście uruchomionej 6 października 1888 z inicjatywy Łucjana Kościeleckiego przy ul. Piotrkowskiej. Inauguracyjną sztuką wystawioną w teatrze było "Małżeństwo Apfel" Kazimierza Zalewskiego. Po pożarze gmachu przy ul. Piotrkowskiej, teatr został przeniesiony do budynku przy ul. Cegielnianej 63 (obecnie ul. Jaracza 27), gdzie działa do dziś. Zanim teatr zyskał jako patrona Stefana Jaracza, znany był jako Teatr Polski a później jako Teatr Miejski. W czasie II wojny światowej teatr działał jako niemiecki Theater zum Litzmannstadt. Po wyzwoleniu zespół Teatru Wojska Polskiego kierowany przez Władysława Krasnowieckiego, obrał sobie jako swoją siedzibę gmach obecnego teatru. Po przeniesieniu się w 1949 roku części zespołu Teatru Wojska Polskiego do Warszawy, teatrowi nadano imię Stefana Jaracza.

Laureat nagrody im. Konrada Swinarskiego - przyznawanej przez redakcję miesięcznika "Teatr" - za sezon 1978/1979, za reżyserię spektaklu „Noc listopadowa” Wyspiańskiego w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. 22 lipca 1973 roku otrzymał nagrodę ministra kultury i sztuki III stopnia .

Stanisław Ignacy Witkiewicz, ps. Witkacy (ur. 24 lutego 1885 w Warszawie, zm. 18 września 1939 w Jeziorach w województwie poleskim) – polski malarz, fotografik, pisarz, dramaturg i filozof.

Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie (do 1996 jako Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna) – publiczna szkoła wyższa z siedzibą w Warszawie.

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Macieja Prusa

Źródło

Sylwetka Macieja Prusa w serwisie Kultura.pl

Przypisy

Dziennik Polski, rok XXIX, nr 172 (9145), s. 2.