Maciej Szczepański - Polski Serwis Naukowy

Maciej Szczepański, pseud. Barabasz (ur. 7 lipca 1928 w Sosnowcu) – polski publicysta i dziennikarz, działacz PZPR.

Życiorys

Uzyskał tytuł zawodowy magistra nauk społecznych. W latach 1966–1972 był redaktorem naczelnym "Trybuny Robotniczej" (śląskiego dziennika, organu KW PZPR w Katowicach), która pod jego kierownictwem stała się wielkonakładowym dziennikiem o znaczeniu ogólnopolskim. Od 1970 był zastępcą członka, a od 1975 członkiem KC PZPR. W latach 1969–1985 pełnił mandat posła na Sejm PRL V, VI, VII i VIII kadencji (pod koniec był posłem bezpartyjnym). Reprezentował za każdym razem okręg Rybnik.

Jan Paweł II (łac. Ioannes Paulus II), właśc. Karol Józef Wojtyła (ur. 18 maja 1920 w Wadowicach, zm. 2 kwietnia 2005 w Watykanie) – polski duchowny rzymskokatolicki, arcybiskup krakowski, kardynał, papież (16 października 1978 – 2 kwietnia 2005), sługa Boży Kościoła katolickiego, kawaler Orderu Orła Białego.

Posłowie VIII kadencji (od 23 marca 1980 do 31 sierpnia 1985) – posłowie na Sejm PRL, wybrani 23 marca 1980. Złożyli ślubowanie poselskie 2 kwietnia 1980.

Od października 1972 do sierpnia 1980 był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji. Rozbudował bazę techniczną Telewizji Polskiej, która dzięki niemu nie odbiegała poziomem wyposażenia od dobrej przeciętnej europejskiej.

Za przyjęcie w latach 70. łapówek w wysokości 1,5 mln zł oraz zabór mienia Radiokomitetu na sumę ok. 3,5 mln zł w roku 1981 został postawiony przed sądem i, po dwuletnim procesie, skazany na osiem lat więzienia. Zwolniony został po czterech latach.

Kontrowersje

Był postacią kontrowersyjną, konsekwentnie realizował politykę propagandy sukcesu Edwarda Gierka, której był współtwórcą.

Sosnowiec – miasto położone na południu Polski, w Zagłębiu Dąbrowskim, w województwie śląskim, w centrum Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego (GOP). Najludniejsze miasto Zagłębia Dąbrowskiego.

Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (PZPR) – partia założona w grudniu 1948, na skutek połączenia Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej, po przeprowadzeniu czystek w ich szeregach. Określana również jako realno-socjalistyczna, sprawująca rządy w Polsce Ludowej, w latach 1948–1989 na drodze dyktatury proletariatu.

W trakcie pielgrzymki do Polski papieża Jana Pawła II starał się pomniejszyć jej znaczenie poprzez wydanie polecenia kamerzystom "kamery na klechę", tak aby nie pokazywano w telewizji faktycznej liczby osób, które uczestniczyły w spotkaniach i nabożeństwach z papieżem. Aczkolwiek, kierując transmisją telewizyjną, stanowczo odmówił wykonania polecenia Stanisława Kanii wyłączenia głosu papieskiego na wizji i na całym placu Zwycięstwa po tym, kiedy Jan Paweł II w homilii, nawiązując do zniszczenia Warszawy, powiedział o pomocy, której Warszawa próżno oczekiwała z drugiej strony Wisły. Następnie niezwłocznie poinformował telefonicznie o tym Edwarda Gierka, który go pochwalił za ową decyzję. Jednocześnie wykorzystał pielgrzymkę jako pretekst, by - po uzyskaniu odpowiedniej zgody władz politycznych - całkowicie zmodernizować bazę techniczną TVP, dzięki czemu osiągnęła ona dobry poziom europejski.

Propaganda sukcesu to rodzaj propagandy wyolbrzymiający sukcesy ekipy rządzącej. Wszystkie problemy zostają zminimalizowane, a odpowiedzialność za nie zrzuca się na poprzednią ekipę, wrogie siły itp.

Trybuna Robotnicza – gazeta codzienna (organ Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Katowicach), wydawana za czasów PRL-u. Miała wtedy największy[potrzebne źródło] nakład w całej Polsce, większy niż popularna wśród społeczeństwa Trybuna Ludu. Gazeta wychodziła na Górnym Śląsku i była dostępna również w zachodniej części Małopolski; Gazeta zmieniła nazwę w 1990 r. na "Trybuna Śląska", została zamknięta w 2004 roku przez Passauer Verlagsgruppe.

Głośnym echem odbiło się odsunięcie Joanny Rostockiej - od prowadzenia Wielkiej gry, ponieważ rzekomo podczas programu miała na szyi zawieszony krzyżyk.

Był szefem niezwykle wymagającym, często w stosunku do podległego personelu bezwzględnym i brutalnym (nazywano go w środowisku "Krwawy Maciek").

Linki zewnętrzne

http://historia.newsweek.pl/krwawy-maciek-z-telewizji,70368,1,1.html

Edward Gierek (ur. 6 stycznia 1913 w Porąbce (ob. dzielnica Sosnowca), zm. 29 lipca 2001 w Cieszynie) – polski polityk, działacz komunistyczny, w latach 1970–1980 I sekretarz KC PZPR; mąż Stanisławy, poseł na Sejm PRL I, II, III, IV, V, VI, VII i VIII kadencji, ojciec Adama.

Sejm Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej – składał się w I kadencji z 425, w II kadencji z 459, a w pozostałych kadencjach z 460 posłów. Początkowo ustalono jednolitą normę przedstawicielską – 1 poseł: 60 tys. mieszkańców, później wykreślono ją z konstytucji jako niepraktyczną. Zerwano z zasadą mandatu wolnego (poseł był przedstawicielem ludu pracującego i mógł być przezeń odwołany, w praktyce ani razu nie wykorzystano tego przepisu – jako zbyt niebezpiecznego). Wprowadzono czteroprzymiotnikowe prawo wyborcze (wykreślenie zasady proporcjonalności). Sejm większością głosów przyjmował ustawy i podejmował uchwały, wybierał ze swego grona Prezydium (funkcja marszałka zwykle przypadała przedstawicielowi ZSL), na pierwszym swym posiedzeniu powoływał Prezesa Rady Ministrów wraz z Radą Ministrów oraz Radę Państwa. Uchwalał budżet i narodowe plany społeczno-gospodarcze. Miał prawo przyjmować petycje od obywateli. Do niego należały też niektóre uprawnienia kreacyjne, m.in. wybór szefa NIK, członków Trybunału Stanu i Konstytucyjnego oraz Rzecznika Praw Obywatelskich (trzy ostatnie instytucje powołane dopiero w latach osiemdziesiątych). Parlament obradował w trybie sesyjnym. Sesje zwoływane były w określonych terminach przez Radę Państwa.