Magister - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy tytułu zawodowego. Zapoznaj się również z: inne znaczenia.

Zobacz hasło magister w Wikisłowniku

Magister (z łac. mistrz, nauczyciel), mgr – tytuł zawodowy nadawany przez wyższe uczelnie po ukończeniu studiów drugiego stopnia (dawniej: studiów jednolitych magisterskich lub magisterskich studiów uzupełniających), a w przypadku niektórych kierunków (farmacja, prawo, psychologia, teologia spec. kapłańska) – studiów jednolitych oraz wcześniejszym uzyskaniu absolutorium, złożeniu pracy dyplomowej i zdaniu egzaminu magisterskiego. Jest to również tytuł zwyczajowy używany w stosunku do farmaceutów (podobnie jak tytuł doktora używany przez lekarzy).

Tytuł zawodowy – system certyfikatów i tytułów, które otrzymują osoby, które dowiodły, że posiadają określony zasób wiedzy i umiejętności potrzebnych do wykonywania danego zawodu.

Master of Business Administration, MBA (pol. Magisterskie Studia Menedżerskie) - dwuletnie studia podyplomowe (często wymaga się tu ponadto posiadania określonego doświadczenia zawodowego), najczęściej zaoczne, które po raz pierwszy zaczęły być organizowane w USA na początku lat pięćdziesiątych XX w. (chociaż pierwsze próby kształcenia specjalistów w zarządzaniu specjalnie dla potrzeb przedsiębiorstw pojawiły się już wraz z powstaniem pierwszej amerykańskiej szkoły biznesu w 1881 r., którą była Wharton School of the University of Pennsylvania, na kontynencie europejskim jej odpowiednikiem była École des Hautes Études Commerciales założona przez Paryską Izbę Przemysłowo-Handlową również w 1881 r.), w Polsce programy tego typu pojawiły się na początku lat dziewięćdziesiątych XX w.

Po ukończeniu niektórych kierunków nadawane są tytuły równorzędne tytułowi magistra: tytuł lekarza po ukończeniu kierunku lekarskiego, lekarza dentysty po stomatologii oraz lekarza weterynarii po weterynarii, które to kierunki faktycznie są studiami magisterskimi. Jest to odstępstwem od Deklaracji Bolońskiej, która stanowi, że po ukończeniu studiów magisterskich absolwent otrzymuje tytuł magistra.

Master of Science (MSc, MS) - tytuł anglosaski będący odpowiednikiem polskiego magistra inżyniera. Przyznawany jest w naukach ścisłych i ekonomicznych. W naukach ekonomicznych równie często stosuje się jednak tytuł Master of Arts, stosowany w naukach humanistycznych. Uwaga - błędem jest używanie tytułu MBA do określenia magistra zarządzania, ponieważ MBA to tytuł podyplomowy i nie jest dowodem ukończenia studiów wyższych drugiego stopnia.

Deklaracja Bolońska (18-19 czerwca 1999) jest podstawą procesu na rzecz tworzenia harmonijnego systemu szkolnictwa wyższego w Europie, podniesienia prestiżu uczelni europejskich w porównaniu z uczelniami amerykańskimi, przyjęcie systemu porównywalnych stopni i tytułów akademickich. Zakłada wprowadzenie systemu szkolnictwa wyższego opartego na trzech cyklach kształcenia:

Tytuł magistra w Polsce

Na podstawie obowiązującej do 1982 r. ustawy z dnia 5 listopada 1958 r. o szkołach wyższych, szkoły wyższe wydawały absolwentom dyplomy stwierdzające ukończenie studiów i nadanie tytułu magistra, magistra inżyniera lub lekarza. Natomiast tytuły nadawane absolwentom studiów zawodowych określała Rada Ministrów w drodze rozporządzenia. Magister nie był wówczas tytułem zawodowym, lecz tytułem związanym z ukończeniem studiów wyższych (z dodaniem specjalności), uprawniającym do podjęcia studiów doktoranckich itp.

Profesor (z łac. professor) – tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym lub tytuł zwyczajowy honorowy nadawany nauczycielom szkolnictwa podstawowego, gimnazjalnego oraz ponadgimnazjalnego, a także stanowisko nauczycieli akademickich.

Medycyna weterynaryjna (potocznie weterynaria) - nauka traktująca o chorobach zwierząt, ich leczeniu oraz profilaktyce, higienie produktów pochodzenia zwierzęcego oraz zajmująca się ochroną ludzi przed chorobami pochodzenia odzwierzęcego.

Art. 9 ust. 1 kolejnej ustawy z 1982 r. zaliczał w art. 9 ust. 1 stopnie mgr, mgr inż. i lekarza do tytułów zawodowych, łącząc je z innymi — poprzednio odróżnionymi jako tytuły ukończenia studiów zawodowych. Tym samym tytuły sprzed 1982 r. zgodne są z deklaracją bolońską, zaś późniejsze, traktowane jako tytuły zawodowe — są z nią sprzeczne.

Lekarz – osoba posiadająca właściwe kwalifikacje, potwierdzone wymaganymi dokumentami, do udzielania świadczeń zdrowotnych, w szczególności do: badania .

Lekarz weterynarii (potocznie określany jako weterynarz) - przedstawiciel jednej z trzech nauk lekarskich (obok medycyny i stomatologii) - osoba, która ukończyła 5,5 letnie studia na jednym z wydziałów medycyny weterynaryjnej i uzyskała prawo do wykonywania zawodu nadawane przez okręgową izbę lekarsko-weterynaryjną, posiadająca kwalifikacje do badania i leczenia zwierząt oraz do kontroli środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego.

Przypisy

art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.)
Dz. U. z 1958 r. Nr 68, poz. 336, z późn. zm.

Zobacz też

Master of Business Administration

Master of Engineering

Mastère Spécialisé

Linki zewnętrzne

Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie rodzajów tytułów zawodowych nadawanych absolwentom studiów i wzorów dyplomów oraz świadectw wydawanych przez uczelnie (Dz. U. Nr 11, poz. 61)