|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Ponad 10 tys. osób już zwiedziło otwarty tydzień temu skansen archeologiczny Karpacka Troja w Trzcinicy k. Jasła (Podkarpackie) - poinformował w czwartek dyrektor Muzeum Podkarpackiego w Krośnie Jan Gancarski. W Trzcinicy odkryto m.in. najstarsze w... Zespołowi naukowców z Uniwersytetu Cardiff w Wlk. Brytanii, którego prace są finansowane ze środków unijnych, udało się wystrzelić fotony (cząstki lekkie) w małą wieżę z materiału półprzewodnikowego. Prace mogą przyczynić się do stworzenia szy... Wszystkie obiekty się poruszają W świecie zdominowanym przez urządzenia elektroniczne łatwo jest zapomnieć, że wszystkie pomiary wiążą się z ruchem - czy to ruchem elektronów w tranzystorze, czy to manipulowaniem elementami mechanicznymi. Wyniki nowyc... Naukowcy z Belgii i Hiszpanii po raz pierwszy udowodnili, że nowe systemy kryptologii kwantowej są znacznie pewniejsze od obecnych systemów zabezpieczających. Źródłem unijnego wsparcia badań był projekt Q-ESSENCE (Interfejsy, czujniki i komunikacja kwan... Finansowany ze środków unijnych zespół naukowców z Instytutu Optyki Kwantowej im. Maxa Plancka w Niemczech poczynił znaczące postępy na drodze w kierunku wielkoskalowej informatyki kwantowej i symulacji systemów skondensowanej materii dzięki nowym odkryciom dotyc...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Magnetyczna spinowa liczba kwantowaCzy wiesz że...? Atom (z gr. ἄτομος atomos: "niepodzielny") – najmniejszy składnik materii, któremu można przypisać właściwości chemiczne. Atomistyczną teorię budowy materii sformułował w roku 1808 John Dalton. Spin jest to własny moment pędu cząstki w układzie w którym nie wykonuje ruchu postępowego. Własny oznacza tu taki, który nie wynika z ruchu danej cząstki względem innych cząstek, lecz tylko z samej natury tej cząstki. Każdy rodzaj cząstek elementarnych ma odpowiedni dla siebie spin. Cząstki będące konglomeratami cząstek elementarnych (np. jądra atomów) mają również swój spin będący sumą wektorową spinów wchodzących w skład jego cząstek elementarnych. Spin jest pojęciem czysto kwantowym. W mechanice klasycznej, gdy cząstka spoczywa, musi mieć zerowy moment pędu. Układ spoczynkowy istnieje tylko, gdy cząstka ma masę. Gdy cząstka jest bezmasowa (np. foton), można jedynie określić rzut spinu na kierunek propagacji cząstki. Matematycznie spin jest wielkością tensorową wynikającą z teorii kwantowej. Dokładnie jest to własność związana z tensorowym charakterem funkcji falowej, opisującej daną cząstkę, względem grupy obrotów. Np. funkcja falowa pionów może być uważana za wektor, funkcja falowa hipotetycznych grawitonów miałaby być tensorem 2. rzędu, zaś funkcja falowa elektronów jest spinorem o rzędzie 1/2. Magnetyczna spinowa liczba kwantowa (ms)- może przyjmować dwie wartości: -½ i ½. Elektrony, rozróżniające się tylko wartością tej liczby kwantowej, są opisywane tym samym orbitalem w atomie. Często o elektronach różniących się znakiem magnetycznej kwantowej liczby spinowej mówi się, że mają przeciwne spiny. Liczba π (czytaj: liczba pi), ludolfina – stała matematyczna, która pojawia się w wielu dziedzinach matematyki i fizyki. W geometrii euklidesowej π jest równe stosunkowi długości obwodu koła do długości jego średnicy. Można też zdefiniować π na inne sposoby, na przykład jako pole koła o promieniu równym 1 albo jako najmniejszą dodatnią wartość x, dla której sin(x) = 0.
Stała Plancka (oznaczana przez h) jest jedną z podstawowych stałych fizycznych. Ma wymiar działania, pojawia się w większości równań mechaniki kwantowej. Kwantuje orientację przestrzenną spinu elektronu, czyli określa jego rzut (Sz) na wyróżniony kierunek (np. przyłożonego zewnętrznego pola magnetycznego) zgodnie ze wzorem:
gdzie: π- liczba pi Bibliografia
Czy wiesz że...? beta Pole magnetyczne — stan przestrzeni, w której siły działają na poruszające się ładunki elektryczne, a także na ciała mające moment magnetyczny niezależnie od ich ruchu. Pole magnetyczne, obok pola elektrycznego, jest przejawem pola elektromagnetycznego. W zależności od układu odniesienia w jakim znajduje się obserwator, to samo zjawisko może być opisywane jako objaw pola elektrycznego, magnetycznego lub obu. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |