Mahajuga - Polski Serwis Naukowy

Liczby oznaczają długość każdej jugi wyrażoną w latach

Mahajuga (sanskr.: wielka juga) – w hinduizmie okres istnienia materialnego świata składający się z czterech okresów.

Podział

Mahajuga dzieli się na cztery jugi:

Satjajuga trwająca 1 728 000 lat

Tretajuga trwająca 1 296 000 lat

Dwaparajuga trwająca 864 000 lat

Kalijuga trwająca 432 000 lat

Kolejność

Mahajuga wyznacza czas istnienia wszechświata. Rozpoczyna się satjajugą, która cechuje się długim życiem i pobożnością ludzi, dostatkiem, brakiem chorób itp. Z biegiem czasu dobre cechy zanikają będąc zastępowanymi przez ich przeciwności. Kulminacja zła następuje pod koniec kalijugi, kiedy to zstępuje Kalkin (jedna z inkarnacji Wisznu), by unicestwić demony i na nowo rozpocząć kolejną mahajugę. Cykl ten powtarza się przez 100 lat Brahmy, a mahajuga stanowi tylko tysięczną część jego jednego dnia (kalpy).

Demon (gr. δαίμων daimon - dosłownie ten, który coś rozdziela lub ten, który coś przydziela, także: nadprzyrodzona potęga, dola; łac. daemon) – istoty występujące w wielu wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, które zajmują pozycję pośrednią między bogami a ludźmi, między sferą ziemsko-ludzką, materialną, a sferą boską, czysto duchową; istoty o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej są to nieprzyjazne człowiekowi duchy, związane pierwotnie z pojęciem nieczystości sakralnej.

Dwaparajuga (dewanagari द्वापरयुग , ang. Dvapara Yuga) -w kosmologii hinduistycznej trzecia część mahajugi trwająca 864 000 lat. Dwaparajugę poprzedzają satja- i tretajuga, a po niej następuje kalijuga. Dwaparajuga jest określana jako wiek brązowy.

Mahajuga

Dawniej

Podczas pierwszej jugi, satjajugi, ludzie byli bardzo pobożni. Każdy praktykował system jogi mistycznej, aby osiągnąć duchowe zrozumienie i realizację Boga. Ponieważ wszyscy byli zawsze pogrążeni w samadhi, nikt nie był zainteresowany materialną przyjemnością zmysłową. Zasady religijne są przestrzegane całkowicie, bez odchyleń.

W tretajudze ludzie cieszyli się zmysłową przyjemnością bez żadnych kłopotów. Zasady są lekceważone i wypełnia się jedynie ¾ religijnych obowiązków.

Materialne niedole rozpoczęły się w dwaparajudze, ale nie były bardzo surowe, przestrzega się jedynie połowy zasad religijnych

Srogie niedole materialne rozpoczynają się naprawdę z chwilą nadejścia kalijugi gdzie dharma to jedynie ¼ obowiązków człowieka a i tak stopniowo zanikają. Pod koniec kalijugi zasady religii czy też zawodowe obowiązki ludzkości ulegają niemalże zatraceniu.

We wszystkich jugach, prócz kalijugi, Wisznu przychodzi w różnych inkarnacjach i ujawnia się jako awatar.

Samãdhi (nie mylić z mahasamadhi) (skt समाधि, chiń. sanmade 三摩提, kor. samadi 사마디, jap. さんまい, wiet. tam-ma-địa) — w religiach dharmicznych oznacza medytacyjne pochłonięcie, stan osiągany dzięki wytrwałej praktyce medytacji (np. zazen lub innej), polegający na głębokiej koncentracji niezakłóconej zewnętrznymi bodźcami. Samadhi nie polega na izolacji od świata, tylko na takim zjednoczeniu z nim, które wolne jest od lgnięcia do zjawisk.

Kalijuga - w kosmologii hinduistycznej czwarta część mahajugi trwająca 432 000 lat. Kalijugę poprzedzają satjajuga, tretajuga i dwaparajuga. Kalijuga jest określana jako wiek żelazny oraz jako "wiek kłótni i hipokryzji".

Dziś

Według niektórych minęło dopiero 5000 lat kali jugi. Mimo to upadek sanatanadharmy jest bardzo znaczny. Dlatego obowiązkiem świętych osób jest poważne wystąpienie w obronie sanatanadharmy i podjęcie próby przywrócenia jej dla dobra całego społeczeństwa ludzkiego.

Przypisy

Bhagawatapurana (11.5.32)

Linki zewnętrzne

The concept of Ages in Hinduism (ang.)

Nama-hatta, Biblioteka On-line