Maiko - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy kultury japońskiej. Zapoznaj się również z: inne znaczenia tego słowa.

Maiko

Maiko (jap. 舞妓, Maiko) – uczennica na gejszę. Termin maiko występuje tylko w Kioto. Odpowiednik maiko w Tokio to hangyoku.

Podczas bycia maiko dziewczyna przechodzi kilka etapów kształcenia się.

Cechy charakterystyczne dla maiko

kimono z długimi rękawami, tzw. furisode

długi pas obi zawiązany tak, by zwisał swobodnie z tyłu

hana kanzashi, czyli kwiatowe ozdoby do włosów (inne na każdy miesiąc)

okobo - klapki na 10-15cm koturnie (jeśli maiko jest zbyt wysoka, nie nosi okobo)

Fryzury maiko

wareshinobu - noszona na początku kariery

ofuku - noszona przez dwa ostatnie lata kandydowania

sakko (sakkou) - noszona przez dwa tygodnie poprzedzające debiut jako geiko

yakko shimada - noszona podczas Nowego Roku i 1 Sierpnia

katsuyama - noszona podczas festiwalu Gion matsuri

Maiko zawsze czesze swoje naturalne włosy, nigdy nie nosi peruki. Ponieważ wykonanie fryzury jest bardzo kosztowne, maiko chodzi do fryzjera co 5-7 dni. Aby nie zniszczyć misternego uczesania, musi spać z podłożoną pod szyję podkładką z laki, na której jest mała poduszeczka. Jeśli podkładka w nocy się przewróci, fryzura zostanie zniszczona.

Obi (jap. 帯, Obi) – wspólna nazwa dla kilkunastu rodzajów pasów i szarf służących do przepasywania tradycyjnych japońskich kimon i keikogi zarówno męskich jak i damskich. Obi może przyjmować formę prostego pasa wykonanego z tkaniny, wiązanego od przodu jak i skomplikowanych ozdób wiązanych z tyłu w złożone kokardy.

Ofuku - fryzura noszona przez maiko (kandydatkę na gejszę) w dwóch ostatnich latach okresu kandydowania. Podobna do stylu wareshinobu. Nazywana także momoware (przedzielona brzoskwinia) z powodu koka przedzielonego pasmem płótna (czerwonego, różowego lub niebieskiego).

Makijaż

twarz i szyja pobielone

usta pomalowane karmazynową szminką, lecz tak, by wyglądały na mniejsze i przypominały kształtem pączek róży (młodsze maiko malują tylko dolną wargę)

oczy obrysowane czernią i różem

brwi zaznaczone są czernią, a od dołu karmazynem

młodsza maiko maluje różem policzki

O tym, że jest bardziej doświadczoną maiko, stanowi mniejsza liczba ozdób we włosach i kanzashi, kimono z mniejszą liczbą wzorów (znajdujących się coraz niżej), a także przewaga koloru białego nad czerwonym na kołnierzyku (eri).

Gejsza (?) – termin, który powstał w epoce Tokugawa. Składa się on z wyrazu gei (sztuka) i sha (człowiek). Tak więc chodzi tu o kogoś uprawiającego tradycyjne japońskie sztuki, innymi słowy - artystę. W Kioto używa się terminu geiko co oznacza "kobietę zajmującą się sztuką". Gejsze są mistrzyniami w sztuce konwersacji, tańca, śpiewu i gry na tradycyjnych instrumentach japońskich (np. na shamisenie - trzystrunowym instrumencie szarpanym). Zajmują się też kaligrafią, ikebaną i innymi sztukami japońskimi. Zanim kobieta zostanie gejszą musi przejść sześcioletni okres bycia maiko.

Kimono (? dosłownie "coś do noszenia na sobie") – tradycyjny ubiór japoński. Pierwotnie słowem kimono określano każde ubranie, później zaczęto je stosować tylko do konkretnego ubioru, który wciąż noszony jest przez kobiety, mężczyzn i dzieci.

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Maiko