Ten artykuł dotyczy dzielnicy Kalisza. Zapoznaj się również z: wieś Majków w województwie świętokrzyskim.

Majków – prawobrzeżna dzielnica Kalisza położona na północny zachód od Warszawskiego Przedmieścia, ograniczona Kanałem Bernardyńskim, ulicą Stawiszyńską oraz granicą miasta; źródłach pisanych od 1283; od 1783 gniazdo rodowe Lipskich herbu Grabie; w granicach administracyjnych od 1934 (przedmieście Majków) i 1965 (gromada Majków); pełni funkcje mieszkaniowe.

Majków, dwór Lipskich

Ma charakter willowy. Znajduje się tu, obecnie zlikwidowana, stacja początkowa Kaliskiej Kolei Dojazdowej do Turku.

Dzielnica położona jest na wzniesieniu ok 35 m n. p. Prosny płynącej u jej stóp. Zamieszkiwana przez około 5 900 mieszkańców. Z głównej ulicy roztacza się panorama centrum miasta. Najważniejszymi elementami dzielnicy są m. in. kościół NMP Królowej Polski, Cmentarz Żołnierski, Park Majkowski, Zachodnia Obwodnica, dworek. Majków stał się dzielnicą Kalisza w 1976, kiedy to został włączony w granice administracyjne miasta. Majków jako wieś wymieniony został po raz pierwszy w dokumencie z 1283 w związku z postanowieniem Przemysła II o jej poddaniu pod jurysdykcję sądu kaliskiego. W 1883 r. na Majkowie założono cmentarz dla żołnierzy wyznania prawosławnego carskiego garnizonu. W latach I wojny światowej stał się nekropolią żołnierską.

Majków położony jest przy drodze krajowej nr 25 Kalisz-Konin. Głównymi ulicami Majkowa są: Stawiszyńska, L. Staffa, Wyspiańskiego, J. Piłsudskiego, Godebskiego, J. Tuwima, Żeromskiego, Żeleńskiego, Spacerowa, Koszutskiego, Wieniawskiego, Karłowicza, Szenwalda, Kwiatów Polskich, Morelowa. Komunikację z innymi osiedlami zapewniają linie autobusowe. Znajduje się tu Szkoła Podstawowa nr 2 im. Jana Pawła II oraz Gimnazjum nr 1 im. Prymasa Tysiąclecia. W skład dzielnicy Majków wchodzi 60 ulic. Dzielnica Majków jest ściśle powiązana z sąsiednią dzielnicą Chmielnik, tworząc jednocześnie północną i północno-wschodnią część miasta zamieszkiwaną przez około 10 000 mieszkańców, stanowiąc jednocześnie największą willową dzielnicę Kalisza.

Komunikacja miejska

Na tym osiedlu komunikację miejską obsługują Kaliskie Linie Autobusowe

Liczba mieszkańców

Galeria

Główne ulice, kościół, przedszkole

Typowa jednorodzinna zabudowa

Trasa Stanczukowskiego (Zachodnia Obwodnica) – budowana obwodnica Kalisza będąca fragmentem dróg krajowych nr 12 i nr 25. Wchodzi w skład ulic: Podmiejskiej, Stanczukowskiego i Piłsudskiego. Jest to bardzo ruchliwa trasa. Połączy ona aleję Wojska Polskiego na wysokości ronda Westerplatte z Trasą Bursztynową. Obwodnica omija śródmieście Kalisza i kilka innych dzielnic, lecz i to już nie wystarcza potrzebom miasta. Do tego celu zostanie wybudowana druga zachodnia obwodnica Kalisza, która przede wszystkim ominie największą sypialnię miasta - Dobrzec. Trasa Stanczukowskiego jest podzielona na cztery etapy. Zostały już zrealizowane trzy z nich o łącznej długości 4,9 km. Po zrealizowaniu czwartego etapu trasa będzie mieć około 9,1 km długości. W planach jest dobudowanie na większej długości drugiej jezdni.

Willa – w starożytnym Rzymie były to przeważnie wiejskie domy bogatych obywateli. Dom mieszkalny miał na ogół kształt prostokąta, pomieszczenia (sypialnie, izby dla służby) otaczały atrium i perystyl. Dookoła willi znajdował się ogród z licznymi altankami. Wille budowano w miastach, na wsiach i na terenach nadmorskich. Willa wiejska (villa rustica) swoim układem najbardziej przypominała dom rzymski z wcześniejszych okresów. Willach miejskich (villa urbana) centralnym miejscu zamiast atrium znajdowała się eksedra, wokół której sytuowano pozostałe pomieszczenia otoczone portykami. Wille nadmorskie (villa martima) oprócz domu, ogrodu z altanami miały dodatkowo pobudowane baseny.

Widok Kalisza od strony Majkowa

Ścieżka rekreacyjna