Maksymilian Małkowiak - Polski Serwis Naukowy

Maksymilian Małkowiak (ur. 26 września 1922 w Gnieźnie, zm. 6 września 2009 tamże) – polski hokeista na trawie, reprezentant kraju, olimpijczyk.

Jeden z najbardziej utytułowanych polskich hokeistów na trawie w historii tej dyscypliny, odznaczony orderem Zasłużonego Mistrza Sportu. Zawodnikiem pozostawał w latach 1935-1956, występując wyłącznie w klubach gnieźnieńskich: KS Stella, Kolejarz i KKS Stella. W reprezentacji Polski debiutował 19 czerwca 1948 roku w spotkaniu z Czechami, zdobywając historyczną - pierwszą bramkę w oficjalnym meczu polskiej reprezentacji (Polacy przegrali wówczas 1:2). Dla drużyny narodowej rozegrał do roku 1956 trzynaście spotkań, strzelając w nich dwie bramki. W roku 1952 razem z reprezentacją uczestniczył w Olimpiadzie w Helsinkach, zajmując szóste miejsce (zwycięstwa 1:0 z Belgią i 1:0 ze Szwajcarią, porażka 2:7 z Niemcami) i rozegrawszy wszystkie możliwe mecze helsińskiego turnieju. W roku 1956 zakończył karierę jako zawodnik i został trenerem, prowadząc MKS Gniezno, KKS Stella i KS Start Gniezno. Pozostawał także działaczem Klubu Olimpijczyka.

UKH Start 1954 Gniezno – polski klub hokeja na trawie z siedzibą w Gnieźnie przy ul. Paczkowskiego 4. Założony w 2004 roku klub kontynuuje tradycje sekcji hokejowej SKS Start Gniezno, której początki sięgają 1953 r. Laskarze Startu występują obecnie w I lidze. Trenerem drużyny seniorów jest Piotr Mikuła.

Reprezentacja Czech w hokeju na trawie mężczyzn jest jednym z zespołów narodowych w Europie. Nie startowała dotychczas w igrzyskach olimpijskich i mistrzostwach świata oraz w Champions Trophy. Jeden raz brała udział w mistrzostwach Starego Kontynentu, zajmując 8. miejsce w 2007 roku.

Maksymilian Małkowiak zmarł 6 września 2009 w wieku 87 lat. Został pochowany na cmentarzu Św. Piotra w Gnieźnie. Począwszy od roku 2010, w Gnieźnie co roku odbywa się Memoriał im. Maksymiliana Małkowiaka.

Odznaczenia

Za zasługi Maksymilian Małkowiak został uhonorowany:

Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski

Medalem im. Sobiesława Paczkowskiego - najwyższym odznaczeniem Polskiego Związku Hokeja na Trawie (w związku z czym do dziś trwa dyskusja, czy stadion hokejowy w Gnieźnie mieszczący się przy ulicy Paczkowskiego nie powinien zostać nazwany imieniem Maksymiliana Małkowiaka)

Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi

Tytułem Mistrza Sportu i Zasłużonego Mistrza Sportu

Źródła

Oficjalna strona PZHT (dostęp: 10 września 2009)

Gniezno (łac. Gnesna, niem. Gnesen, czes. Hnězdno) – miasto w województwie wielkopolskim, siedziba władz powiatu gnieźnieńskiego. Leży na Pojezierzu Gnieźnieńskim wśród jezior Jelonek, Świętokrzyskie i Winiary, na terenie dawnego jeziora plioceńskiego[2]. Pierwsza stolica Polski [3][4][1], siedziba arcybiskupów gnieźnieńskich, siedziba pierwszej metropolii kościelnej, ośrodek akademicki; od 19 grudnia 2009 siedziba kurii prymasowskiej[5]. Miasto wznosi się na siedmiu pagórkach: Lechowym, św. Piotra, św. Wawrzyńca, św. Michała, Panieńskim, Krzyżackim i Żnińskim[6].

XV Igrzyska Olimpijskie odbyły się w 1952 roku w Helsinkach (Finlandia). Ofertę organizacji zgłosił również Amsterdam oraz pięć miast amerykańskich. W Helsinkach miały się odbyć igrzyska w 1940 roku, jednak odwołano je z powodu wybuchu II wojny światowej.