Manon - opera - Polski Serwis Naukowy

Manon – pięcioaktowa opera Jules’a Masseneta do libretta Henriego Meillaca i Philippe’a Gille’a według powieści André-François Prévosta d’Exiles’a. Prapremiera 19 stycznia 1884 w Opéra-Comique w Paryżu.

Recepcja

Swoistym dopełnieniem historii, przedstawionej w „Manon” jest jednoaktowy “Portret Manon” tego samego kompozytora.

Osoby

Manon Lescaut – sopran

Kawaler des Grieux – tenor

Lescaut, kuzyn Manon – baryton

Hrabia des Grieux, ojciec kawalera – bas

Guillot Morfontaine, kochanek Manon – tenor

Pan de Brétigny – baryton

Pousette – sopran

Rosette – mezzosopran

Javotte – mezzosopran

Sierżant – baryton

Treść

Miejsce i czas akcji: Francja za panowania Ludwika XV.

Lesław Czapliński (ur. 22 kwietnia 1956 w Krakowie) - polski eseista i felietonista, historyk idei, krytyk muzyczny, filmowy i teatralny, tłumacz literatury francuskiej, rosyjskiej i włoskiej.

Ludwik XV, zw. Ukochanym (ur. 15 lutego 1710 w Wersalu, zm. 10 maja 1774 w Wersalu) – król Francji i Nawarry od 1715, gdy zmarł jego pradziadek Ludwik XIV, z dynastii Burbonów.

Akt I

W Amiens. Przed zajazd pocztowy podjeżdża dyliżans, z którego wysiada młoda dziewczyna Manon, udająca się do klasztoru. Pod nieuwagę swego kuzyna wdaje się w rozmowę z kawalerem des Grieux. Młodzi szybko przypadają sobie do gustu i postanawiają razem uciec do Paryża.

Akt II

W Paryżu wiodą skromne życie, które nie zadowala dziewczyny. Pod nieobecność kochanka, odwiedza Manon jego ojciec – hrabia des Grieux – i namawia do opuszczenia kawalera.

Sierżant – stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji. W polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym. Następny, wyższy stopień nosi nazwę starszy sierżant.

Portret Manon (fr. Le portrait de Manon) – jednoaktowa opera Jules’a Masseneta do libretta Georges’a Boyera. Prapremiera w Opéra Comique 8 maja 1894 w Paryżu.

Akt III

Manon opływa w luksusach u boku swego podstarzałego protektora – Guillota Morfontaine’a. Tymczasem des Grieux przyjął święcenia kapłańskie. Słuchając jego kazania w kościele św. Sulpicjusza, Manon postanawia odzyskać kochanka, który porzuca dla niej stan duchowny.

Akt IV

Manon i des Grieux prowadzą hulaszczy tryb życia, większą cześć dnia spędzając na grze w kasynie. Wiedziony żądzą zemsty Morfontaine oskarża des Grieux o oszustwa, a Manon o nierząd. Zostają aresztowani.

Akt V

Des Grieux, za sprawą swego możnego i wpływowego ojca zostaje uwolniony, natomiast Manon skazana na deportację do Luizjany. Wraz z jej kuzynem Lescautem przekupują straże, by uwolnić Manon, ale wyczerpana przejściami umiera w ramionach kochanka.

Bibliografia

Lesław Czapliński „We władzy operowych kurtyzan: Violetta, Manon, Lulu” (o „Manon” Jules’a Masseneta) w: „W kręgu operowych mitów” Kraków 2003