Wydawnictwo Akademickie DIALOG – polskie wydawnictwo założone w 1992 roku. Publikuje książki o tematyce orientalnej (innymi słowy "prowadzi dialog" z Orientem). Są to publikacje związane z Afryką i Azją, w tym również dzieła tamtejszych autorów (wydawana była np. klasyczna poezja sanskrycka, współczesna poezja chińska czy powieści z północnej Afryki). Ostatnio wydawana jest również literatura europejska (rosyjska, fińska, francuska, szwedzka - takich autorów jak Władimir Kantor, Daniel Katz). Znaczna część pozycji dotyczy religioznawstwa i filologii orientalnych.

Waiwaswata Manu ( dewanagari: वैवस्वत ) w hinduizmie syn boga Słońca Wiwaswana, którego Kryszna wprowadził w nauki Bhagawadgity, zanim później wyłożył je Ardźunie. Ludzkość to potomkowie tego Manu. Waiwaswata Manu miał dziesięciu synów: Ikszwaku, Nabhaga, Dhriszta, Śarjati, Narisjanta, Nabhaga, Diszta, Karusza, Prisadhra i Wasuman. Na początku panowania Waiwaswata Manu pojawiła się Awatara Wisnu jako Matsja (gigantyczna ryba) . Uczył się on zasad Bhagawadgity od swojego ojca Wiwaswana, boga Słońca, i sam następnie pouczył o nich swojego syna Maharaję Ikszwaku. Na początku Treta jugi bóg Słońca nauczył bhakti Manu, a Manu z kolei nauczył jej Ikszwaku dla dobra całego ludzkiego społeczeństwa.

Emanuel Jesus Bonfim Evaristo znany jako Manú (ur. 28 sierpnia 1982 w Setúbal) – portugalski piłkarz występujący na pozycji prawego pomocnika w polskim klubie Legia Warszawa.

Sanskryt (dewanagari: संस्कृतम् saṃskṛtam; sa.msk.rtaa bhaa.saa, od sa.m+k.r: zestawiać, składać; bhaa.saa: język; "język uporządkowany", w przeciwieństwie do języków naturalnych prakrytów, tzn. ludowych o "nieuporządkowanej" gramatyce) – język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii. Należy do indoaryjskiej gałęzi indoirańskiej grupy rodziny języków indoeuropejskich. Pomimo powszechnego w Europie przekonania, iż jest językiem martwym, jak łacina, zasadniczo nim nie jest, gdyż nie tylko jest jeszcze stale używany w ceremoniach religijnych hinduizmu, ale także istnieją niewielkie grupy osób deklarujące go jako ich jedyny język ojczysty (wg spisów ludności z 1999 roku – ok. 3000 osób na 900 mln ludności Indii). Czynione są też próby rewitalizacji tego języka poprzez tworzenie sanskryckich neologizmów na określenie współczesnych terminów, np. technicznych (np. telewizja, sanskr. duuradarshana). Jest też uznawany od 1949 roku za jeden z 13 konstytucyjnych języków Republiki Indii (obecnie 23 - 2008 r.). Dlatego właściwsze jest określenie go jako język wegetujący niż jako martwy.