Awidja ( trl. Avidyā ) to pojęcie filozoficzne, oznaczające niewystarczająco refleksyjną postawę wobec rzeczywistości, w religiach Wschodu opisujące indywidualny stan niewiedzy (większe lub mniejsze, ale nadal jeszcze zagubienie danej jaźni w świecie). W życiu awidja przejawia się cierpieniami, których zakres zależy od zakresu samoświadomości ("im więcej świadomości, tym mniej cierpienia"). W buddyzmie termin awidji, czyli niewiedzy, ma kluczowe znaczenie, jako pierwsze i fundamentalne ogniwo powstawania cierpień dukkha, spośród dwunastu ogniw współzależnego powstawania.

Jidam (transliteracja Wyliego: yi dam; sanskryt. iṣṭadevatā) – jeden z trzech korzeni praktyki do oświecenia poprzez buddyzm; charakterystyczna dla wadżrajany metoda praktyki w której występuje medytacyjne skupienie na postać manifestacji buddy (lub mahasiddhy np. Padmasambhawy) wybieranej na podstawie indywidualnie wybranej tantry lub termy i bezpośredniego przekazu autentycznego mistrza (język tybetański: lama) odpowiednio do możliwości i zdolności adepta wadżrajany.