Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Konkurs dla śląskich studentów piszących o etyce w biznesie
"CSR strategią współczesności" - to hasło pierwszej edycji konkursu na studencki artykuł naukowy, organizowanego przez Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach (UEK). Do wygrania są staże oraz nagrody rzeczowe. Prace można nadsyłać do 26 lutego.Społeczn...
 
Konferencja pt. "Unia Europejska w sprawach międzynarodowych 2010", Bruksela, Belgia
W dniach 22-24 kwietnia 2010 r. odbędzie się w Brukseli, Belgia, konferencja pt. "Unia Europejska w sprawach międzynarodowych 2010". Wydarzenie poświęcone będzie rozmaitym aspektom Unii Europejskiej i rolom, jakie odgrywa ona w systemie międzynarodowym. Pośród głównych tematów konf...
 
Warsztaty internetowe - europejska inicjatywa na rzecz ekologicznych samochodów, Rzym, Włochy
Dnia 14 lipca 2011 r. odbędą się w Rzymie, Włochy, internetowe warsztaty nt. europejskiej inicjatywy na rzecz ekologicznych samochodów. Sponsorem tego internetowego wydarzenia będzie finansowany ze środków unijnych projekt Smart (Usługi dla małych i średnich przedsiębiorstw we wspólnych bad...
 
Zgłoszenia na konkurs UJ "Zobaczyć matematykę" - do końca lutego
Do końca lutego tego roku trwa przyjmowanie zgłoszeń do III edycji konkursu "Zobaczyć matematykę", organizowanego przez Instytut Matematyki Uniwersytetu Jagiellońskiego i objętego patronatem Zarządu Województwa Małopolskiego.W konkursie mogą wziąć udział...
 
18. Europejska konferencja i wystawa nt. biomasy, Lyon, Francja
W dniach 3-7 maja 2010 r. w Lyonie, Francja, odbędzie się 18. Europejska konferencja i wystawa nt. biomasy. Tematy konferencji obejmą cały zakres zagadnień związanych z bioenergią - dostępność zasobów, technologie konwersji, projekty demonstracyjne, integracja ...

Reklama:


Marc-Antoine Charpentier

Czy wiesz że...?
Jezuici (pełna nazwa: Towarzystwo Jezusowe ) – męski papieski . Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła rzymskokatolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, .

Magnificatkantyk śpiewany w czasie nieszporów. Nazwa pochodzi od pierwszych jego łacińskich słów: „Magnificat anima mea Dominum” („Wielbi dusza moja Pana”). Jest to radosna pieśń dziękczynna, oparta na tekstach ze Starego Testamentu, którą wg Ewangelii św. Łukasza (1, 46-55) wypowiedziała (lub zaśpiewała) Maryja podczas spotkania ze świętą Elżbietą, krótko po Zwiastowaniu.

Giacomo Carissimi - kompozytor włoski, ochrzczony 18 kwietnia 1605 w Marino - zm. 12 stycznia 1674 w Rzymie, obok Luigi Rossiego jest twórcą kantaty, pisał również msze i inne utwory kościelne. Jego nazwisko łączy się jednak przede wszystkim z twórczością oratoryjną, przy czym głównym osiągnięciem było ustalenie ostatecznej formy dwuczęściowego oratorium,(dotąd opartego na dramatach liturgicznych i misteriach będących dialogami o treści religijnej w których muzyka grała rolę drugorzędną), na które składały sie arie, recytatywy, ensamble, partie chóralne i instrumentalne. Napisał szereg oratoriów z tekstem łacińskim, spośród których najbardziej znane są: Jephte, Jonas, Judicium Salomonis, Extremum Judicium. Do tradycji oratoryjnej Carissimiego nawiązywali będący jego uczniem Marc-Antoine Charpentier, Antonio Draghi i Alessandro Stradella.

Marc-Antoine Charpentier (ur. 1643 w Paryżu, zm. 24 lutego 1704 tamże) – francuski kompozytor epoki baroku.

Życie

Charpentier urodził się w Paryżu, jako syn urzędnika dworskiego mającego bardzo dobre kontakty z paryskim parlamentem. Marc-Antoine otrzymał bardzo dobre wykształcenie, prawdopodobnie u jezuitów, i w wieku 18 lat został wpisany na listę uczniów w szkole prawniczej w Paryżu. Między 1667 i 1669 rokiem prawdopodobnie był w Rzymie, gdzie studiował u Giacomo Carissimiego. Według legendy przybył do Rzymu by studiować malarstwo, a Carissimi miał namówić go do poświęcenia życia muzyce. Dokładnie zapoznał się wówczas ze współczesną mu muzyką włoską.

Konkurs Piosenki Eurowizji (ang. Eurovision Song Contest, fr. Concours Eurovision de la Chanson, potocznie Eurowizja) – organizowany od 1956, zwykle w maju, coroczny konkurs muzyczny, w którym udział biorą przedstawiciele publicznych stacji telewizyjnych zrzeszonych w Europejskiej Unii Nadawców (EBU).

Koncert noworoczny filharmoników wiedeńskich - organizowany przez Filharmoników Wiedeńskich, nieprzerwanie wykonywany co roku od początku II wojny światowej. Poświęcony jest głównie kompozytorom z rodziny Straussów (Johannom Straussom ojcu i synowi, oraz Józefowi i Eduardowi), ale zawiera także utwory innych kompozytorów. Sam koncert wzbogacany bywa występami zespołu baletowego Opery Wiedeńskiej, a także pewnymi elementami żartobliwymi, w tym z udziałem publiczności inspirowanej przez dyrygenta. Od 1959 transmitowany jest przez liczne stacje radiowe i – za pośrednictwem Eurowizji – telewizyjne (w roku 2006 transmitowano go do 44 krajów, liczbę słuchaczy szacowano na miliard osób), w tym przez Telewizję Polską, dla której komentatorem tego koncertu jest od kilku dziesięcioleci Bogusław Kaczyński.

Pracował dla dwóch obdarzonych władzą kobiet, początkowo dla Marie-Louise de Lorraine "Mademoiselle de Guise" (do jej śmierci w 1688), później dla Isabelle d’Orléans, nazywanej "Madame de Guise". Skomponował w tym czasie wiele hymnów i psalmów, mszy i motetów a także magnificat.

Oratorium - wielka forma muzyczna wokalno-instrumentalna (zbliżona do opery, lecz bez akcji scenicznej), wykonywana na estradzie koncertowej (lub w kościele).

Europejska Unia Nadawców (ang. European Broadcasting Union, w skrócie EBU), (franc. Union européenne de radio-télévision, w skrócie UER), nazywana także Eurowizją, powstała w 1950 roku jako organizacja skupiająca publiczne (niekomercyjne) stacje radiowe i telewizyjne Europy Zachodniej w celu wymiany realizowanych programów i wspólnej produkcji audycji dla widzów w wielu krajach. W socjalistycznej Europie Wschodniej powstała kilkanaście lat później konkurencyjna instytucja o nazwie Interwizja. Polskie Radio i Telewizja należały do Interwizji. W latach 70. XX wieku Festiwal w Sopocie miał nawet formułę "Festiwalu Interwizji", odpowiednika Konkursu Piosenki Eurowizji.

Od około 1672 roku rozpoczął pracę z Molierem, który zakończył współpracę z Jean'em-Baptiste Lully'm. W latach osiemdziesiątych Charpentier służył jako maître de musique w jeziuckim paryskim kościele Św. Ludwika, był też nauczycielem muzyki Filipa, księcia Chartres. W 1698 roku został mianowany maître de musique w Sainte Chapelle (Kaplicy Św. Ludwika) i pozostał na tym stanowisku do r. 1704.

Parlament - w państwach o demokratycznych systemach władzy, jest to najwyższy organ przedstawicielski, a jednocześnie zasadniczy organ władzy ustawodawczej.

Malarstwo – obok rzeźby i grafiki jedna z gałęzi sztuk plastycznych. Posługuje się środkami plastycznego wyrazu, np. barwną plamą i linią, umieszczonymi na płótnie lub innym podłożu (papier, deska, mur), a dzieła zwykle są dwuwymiarowe lub dwuwymiarowe z elementami przestrzennymi. Twórczość malarska podlega zasadom właściwym dla danego okresu. Poszukiwanie odmiennych form wyrazu przyczynia się jednak do kształtowania nowych oryginalnych kierunków i niezwykłej różnorodności dzieł malarskich.

Dorobek

Charpentier był kompozytorem bardzo cenionym przez współczesnych. Zajmował się wieloma gatunkami muzycznymi, jednak największe osiągnięcia miał w muzyce wokalnej.

Komponował muzykę religijną w stylu francuskim: 18 oratoriów, motety, magnificat, 8 mszy, psalmy. Tworzył też kompozycje sceniczne: 2 opery, kompozycje baletowe, tragedie i inne. Napisał muzykę w stylu włoskim do komedii Moliera Chory z urojenia (1673).

Łączył tradycje włoskie i francuskie, napisał pierwszą francuską sonatę "Sonate à huit", rozwinął narzędzia dramaturgiczne w dramacie lirycznym "Médée", jednak problemy z cenzurą i odejście z Wersalu zamknęło mu drogę do pisania utworów scenicznych.

Psalm (gr. ψαλμός psalmós, pochodzi od psallein i oznacza śpiew przy akompaniamencie instrumentu strunowego zwanego psalterion) – liryczny utwór modlitewny, rodzaj pieśni religijnej, o podniosłym charakterze, którego adresatem jest zazwyczaj Bóg, rzadziej człowiek. Ze względu na treść wyróżnia się psalmy: dziękczynne, błagalne, pokutne, prorocze, pochwalne, patriotyczne, żałobne.

Motet (franc. le mot - słowo) – forma muzyczna, wokalna a cappella lub wokalno-instrumentalna, trwale obecna w muzyce od XIII do XIX wieku, pomimo zmian stylistycznych. Największą rolę odegrała w okresach średniowiecza i renesansu, gdy była głównym polem rozwoju polifonii. W wiekach późniejszych wchłaniała techniki wykształcone w innych formach, lub była używana jako archaizm.

Spośród wielu dzieł Charpentiera najbardziej znane jest preludium do utworu Te Deum, które stało się oficjalnym sygnałem Europejskiej Unii Nadawców. Fragment emitowany jest na początku każdego Konkursu Piosenki Eurowizji, a także przy okazji koncertu noworocznego filharmoników wiedeńskich.

Muzyka barokowamuzyka epoki, której początek w historii muzyki wyznacza data skomponowania w roku 1597 przez Jacopo Periego pierwszej opery zatytułowanej Dafne, a koniec – połowa XVIII w., kiedy to powstawały kompozycje ostatnich twórców baroku, między innymi: Antonio Vivaldi, Johann Sebastian Bach (jego śmierć w 1750 r. uważa się za symboliczną datę zakończenia tego okresu), Georg Friedrich Händel, Jean-Philippe Rameau czy Domenico Scarlatti.

24 lutego jest 55. dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostało 310 (w latach przestępnych 311) dni. W latach przestępnych dzień ten jest zdwajany.

Dzieła Charpentiera zostały skatalogowane przez Hugh Wileya Hitchcocka (katalog wydany w Paryżu w 1982 r.).

Opery

  • Les Amours d'Acis et Galatée, zaginęła, 1678?
  • Les Arts florissants, H. 487, 1685-6
  • La Descente d'Orphée aux Enfers, H. 488; 1686-7
  • Le Jugement de Paris, 1690
  • Philomele, zaginęła, 1690
  • Médée, H. 491; 1693
  • Tragedie biblijne

  • Celse Martyr, muzyka zaginęła; libretto opublikowane w 1687
  • David et Jonathas, H. 490, 1688 (libretto autorstwa P. Bretonneau)
  • Pastorałki

  • Petite Pastorale Eglogue de Bergers, H. 479; 1670?
  • Actéon, H. 481; 1684
  • Il faut rire et chanter: Dispute de Bergers, H. 484; 1685
  • La Fête de Ruel, H. 485; 1685
  • La Couronne de Fleurs, H. 486; 1685
  • Le Retour de Printemps, zaginęła
  • Cupido Perfido Dentr'al Mio Cor
  • Pastoraletta

  • Amor Vince Ogni Cosa, H. 492
  • Muzyka sceniczna

  • Les Facheux, 1672, na podst. komedii Moliera; muzyka zaginęła
  • La Comtesee de'Escarbagnas, H. 494; na podst. komedii Moliera, 1672
  • Le Médecin malgré lui, na podst. komedii Moliera; muzyka zaginęła
  • L'Inconnu, 1675, ; na podst. sztuki Thomasa Corneille'a i Donneau de Visé; muzyka zaginęła
  • Circé, H. 496; 1675; na podst. tragedii Thomasa Corneille'a
  • Andromède, H. 504; na podst. tragedii Pierre'a Corneille'a, 1682
  • Vénus et Adonis, H. 507; na podst. sztuki Donneau de Visé, 1685
  • Balety

  • Le Mariage forcé, 1672
  • Le Malade imaginaire, 1672
  • Le Sicilien, 1679
  • Wszystkie trzy dzieła na podstawie komedii Moliera

    Hymn (z greckiego hymnos – pieśń pochwalna) – uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei. W kręgu kultury europejskiej hymny znane były w basenie Morza Śródziemnego już w starożytności. Na stałe weszły do kanonów kulturowych wraz z rozwojem chrześcijaństwa, który uczynił swoim ten rodzaj literacki wzorując się na hebrajskim Starym Testamencie i judeochrześcijańskim Nowym Testamencie.

    Opera (wł. "dzieło") – sceniczne dzieło muzyczne wokalno-instrumentalne, w którym muzyka współdziała z akcją dramatyczną (libretto). Istotą tego gatunku muzycznego jest synteza sztuk, czyli połączenie słowa, muzyki, plastyki, ruchu, gestu oraz gry aktorskiej. Podobnie jak i balet, wywodzi się z włoskich, renesansowych maskarad karnawałowych, które przerodziły się w widowiska dramatyczne. Opera składa się najczęściej z 4 aktów, które podzielone są na sceny.
  • Polyeucte, H. 498; 1679
  • Divertissements

  • Les Plaisirs de Versailles, H. 480; 1682
  • Idylle sur le Retour de la Sante du Roi, H. 489; 1686-7
  • Interludia (Intermèdes)

  • Le Triomphe des Dames, 1676
  • La Pierre Philosophale, 1681
  • Endymion, 1681
  • Dialogues d'Angélique et de Médor (1685)
  • Sonaty

  • Sonates à huit
  • Muzyka kościelna

  • Extremum Dei Judicium, H. 401
  • Messe de Minuit pour Noël, H. 9; ok. 1690
  • Missa Assumpta est Maria, H. 11; 1698-1702
  • Litanies de la vierge, H. 83; 1683-1685
  • Te Deum, H. 146; ok. 1690
  • Dixit Dominus, H. 204
  • In nativitatem Domini canticum, H. 416
  • Noëls (3), H. 531; ok. 1680
  • Noëls pour les instruments, H. 534; ok. 1690
  • Posłuchaj


    Molier (fr. Molière), właściwie Jean Baptiste Poquelin (ur. 15 stycznia 1622 w Paryżu, zm. 17 lutego 1673 tamże), uważany za najwybitniejszego komediopisarza w historii literatury francuskiej, aktor, dyrektor teatru.

    Źródła (anglojęzyczne)

    Biografie

  • Cessac, Catherine. Marc-Antoine Charpentier. Translated from the French ed. (Paris 1988) by E. Thomas Glasow. Portland (Oregon): Amadeus Press, 1995.
  • Ranum, Patricia. Portraits Around Marc-Antoine Charpentier [1]. Baltimore: Dux Femina Facti, 2004. ISBN 0-9660997-3-7.
  • Historia i teoria muzyki

  • Anthony, James R. French Baroque Music: From Beaujoyeulx to Rameau. Revised and expanded edition. Portland (Oregon): Amadeus Press, 1997.
  • Hitchcock, H.W. Les Oeuvres de Marc-Antoine Charpentier: Catalogue Raisonné. Paris: Picard, 1982.
  • Thomas, Downing A. Aesthetics of Opera in the Ancien Régime, 1647-1785. Cambridge (UK): Cambridge University Press, 2002.
  • Tunley, David. The Eighteenth-Century French Cantata. 2nd edition. Oxford (UK): Clarendon Press Oxford University Press, 199






  • Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.