Margaret Price - Polski Serwis Naukowy

Margaret Price (ur. 13 kwietnia 1941 w Blackwood, zm. 28 stycznia 2011 w Ceibwr) – walijska śpiewaczka operowa, sopran.

Price przyszła na świat w muzykalnej rodzinie, od dzieciństwa śpiewała amatorsko, jednak planowała pracę jako nauczycielka biologii. Jako piętnastolatka, za namową nauczyciela muzyki, zdecydowała się jednak ubiegać o przyjęcie do londyńskiego Trinity College of Music. Została przyjęta i uzyskała stypendium. Została zaklasyfikowana jako mezzosopranistka. Po szkole zadebiutowała w Narodowej Operze Walijskiego jako Cherubino w Weselu Figara. Trafiła do zespołu Covent Garden, jednak grała początkowo tylko role drugoplanowe. Przełom nastąpił, gdy Teresa Berganza, odtwórczyni roli Cherubina, w ostatniej chwili musiała odwołać swój występ i zastąpiła ją właśnie Price.

Metropolitan Opera – teatr operowy w Nowym Jorku, pierwotnie (od powstania do 1966 roku) znajdujący się w gmachu przy Broadwayu, pomiędzy Trzydziestą Dziewiątą a Czterdziestą ulicą.

Tristan i Izolda - dramat muzyczny w trzech aktach skomponowany w 1859 roku przez niemieckiego kompozytora Richarda Wagnera, bazujący na historii Tristana i Izoldy w legendach arturiańskich (wersja Gotfryda ze Strasburga).

Jej umiejętności zostały dostrzeżone przez krytyków muzycznych i artystów, z których największą rolę w życiu Price odegrał pianista James Lockhart. Przekonał on ją do dodatkowych lekcji głosu, w czasie których mogła rozwinąć swoją niedocenianą do tej pory skalę głosu i ujawnić pełnię talentu jako sopran liryczny. W 1972 r. Price ugruntowała swoją popularność, nagrywając kolejną operę Mozarta – Così fan tutte, gdzie grała Fiordiligi.

Così fan tutte, pełny tytuł: Così fan tutte ossia la scuola degli amanti (Tak czynią wszystkie, czyli szkoła kochanków), KV 588 – opera buffa w dwóch aktach. Muzykę skomponował Wolfgang Amadeusz Mozart, a libretto napisał Lorenzo da Ponte.

Covent Garden – część Londynu znajdująca się w dzielnicy City of Westminster, znana ze spotkań artystów, cyrkowców, muzyków i osób związanych ze sztuką. Dawniej był tutaj klasztor (konwent – ang. convent – Covent).

Price niechętnie podróżowała i dlatego występy poza rodzimą sceną - kolejno Covent Garden, a następnie opery w Kolonii i Monachium - zdarzały jej się rzadko. W 1985 r. pojawiła się w Metropolitan Opera jako Desdemona w Otellu Giuseppe Verdiego. Koncertowała także w Polsce. Zakończyła karierę w 1999 i wróciła do rodzinnej Walii.

Czarodziejski flet (Die Zauberflöte, KV 620) – dwuaktowa opera (a ściślej: singspiel) z librettem autorstwa Emanuela Schikanedera i muzyką skomponowaną przez Wolfganga Amadeusza Mozarta.

Kolonia (niem. Köln posłuchaj ?/i do 1919 Cöln, łac. za Rzymian najpierw: oppidum ubiorum, potem CCAA, Colonia Claudia Ara Agrippinensium, w średniowieczu: Coellen, w dialekcie kolońskim Kölle) – czwarte co do wielkości miasto niemieckie i największe w Nadrenii Północnej-Westfalii, stolica Rejencji Kolonia. Jedno z najważniejszych historycznych ośrodków kultu religijnego w Europie. Leży na zachodzie Niemiec nad rzeką Ren. Wizytówką miasta i historyczną dominantą jest gotycka katedra (Kölner Dom), siedziba arcybiskupstwa kolońskiego. Uniwersytet w Kolonii (Universität zu Köln) jest jedną z najstarszych wszechnic w Niemczech, w którym kształci się ok. 44 tys. studentów. Kolonia jest najważniejszym gospodarczym, kulturalnym i historycznym miastem Nadrenii. Położona jest na wysokości od 38 do 118 m n.p.m.

Repertuar

Margaret Price była uznawana przede wszystkim za wspaniałą wykonawczynię repertuaru mozartowskiego. Oprócz Cherubina i Fiordiligi stworzyła wysoko cenione kreacje Hrabiny i Barbariny w Weselu Figara, Paminy w Czarodziejskim flecie oraz Donny Anny w Don Giovannim. Grała też role Amelii w Balu maskowym, tytułowej bohaterki w Aidzie, Elżbiety w Don Carlosie Giuseppe Verdiego oraz tytułową rolę w Ariadnie na Naksos Ryszarda Straussa. Przez całą karierę obawiała się zniszczenia głosu przez nieodpowiedni dobór repertuaru, dlatego m.in. odmawiała konsekwentnie wykonywania na scenie ról wagnerowskich (chociaż studyjnie nagrała Tristana i Izoldę). Bodaj jeszcze większe sukcesy niż w operze, odnosiła jako interpretatorka pieśni: jej niezrównane wykonania Schuberta, Schumanna, Liszta, czy Musorgskiego do dziś uchodzą za wzorcowe. Wykonywała tez tradycyjne pieśni walijskie i niemieckie.

Przypisy

Anne Midgette: Margaret Price RIP (ang.). washingtonpost.com, 2011-01-28. [dostęp 2011-01-30].