Maria Kownacka - Polski Serwis Naukowy

Maria Ludwika Kownacka (ur. 11 września 1894 w Słupie, zm. 27 lutego 1982 w Warszawie) – polska pisarka, tłumaczka z jęz. rosyjskiego, autorka "Dziennika Dziecięcego" redagowanego w czasie powstania warszawskiego, sztuk scenicznych i słuchowisk radiowych dla dzieci. Współpracowała z czasopismem "Płomyk", na łamach którego debiutowała w 1919 roku.

Powstanie warszawskie () – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji "Burza", połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Na wniosek dzieci została Kawalerem Orderu Uśmiechu. W roku 1979 w plebiscycie czytelników "Płomyka" otrzymała "Orle Pióro".

Przed II wojną światową pisarka sprowadziła się do Warszawy na Żoliborz, na ulicę Słowackiego 5/13 m 74, gdzie obecnie znajduje się Izba Pamięci Marii Kownackiej, oddział Muzeum Książki Dziecięcej. W 1939 nabywa plac pod dom letniskowy w Łomiankach przy ul. Szpitalnej, jednak wybuch wojny i lata powojenne nie sprzyjały wzniesieniu tu domu. Dopiero w 1958 powstał tu domek letniskowy Plastusiowo, gdzie pisarka oddawała się swoim hobby – tkaniu gobelinów, wytwarzaniu miedzianej biżuterii, wyrobowi domowych przetworów, a także obserwacji ptaków, o których posiadała dużą wiedzę. W tym domu powstały m.in. Na tropach węża Eskulapa, czy Za Żywopłotem.

Jan Edward Kucharski (ur. 26 grudnia 1914 w Sosnowcu - zm. 1 lipca 1979 w Warszawie) - polski prozaik, autor utworów dla dzieci i młodzieży, słuchowisk i widowisk telewizyjnych.

Jan Bogumił Sokołowski (ur. 24 maja 1899 w Dakowach Mokrych pod Bukiem w Wielkopolsce, zm. 7 kwietnia 1982 w Poznaniu) – polski zoolog, profesor na Uniwersytecie Poznańskim, ornitolog, popularyzator wiedzy o ptakach.

Pisarka jest pochowana na Starych Powązkach w Warszawie.

Nagrody

1951 – nagroda Prezesa Rady Ministrów

1952 – nagroda miasta Warszawy

1976 – nagroda Prezesa Rady Ministrów

Twórczość

1935 – Bajowe bajeczki i świerszczykowe skrzypeczki, czyli o straszliwym smoku i dzielnym szewczyku, prześlicznej królewnie i królu Gwoździku

1935 – Deszczyk pada, słonko świeci

1936 – Plastusiowy pamiętnik

1936 – Kukuryku na ręczniku

1937 – O Jaśku, co się z Rokitą założył

1937 – Cztery mile za piec

1939 – Miała babuleńka kozła rogatego

1947 – Jak mysz pod miotłą

1948 – Kajtkowe przygody

1948 – O Rochu i jego grochu

1948 – Tajemnica uskrzydlonego serca

1949 – O Kasi, co gąski zgubiła

1949 – O Żaczku-Szkolaczku i o Sowizdrzale, co jeden kochał szkołę, a ten drugi wcale

1950 – Entliczek pentliczek

1950 – Kwiatki Małgorzatki

1951 – Wawrzyńcowy sad

1957 – Przygody Plastusia

1957 – Rogaś z Doliny Roztoki

1958 – Szkoła nad obłokami

1960 – O Bidzie i złotych jabłkach

1961 – Orzeszek

1963 – Plastusiowo

1963 – Kamizela na niedzielę

1965 – W Świerszczykowie

1969 – Wesołe przedszkole

1970 – Teatrzyk supełków

1971 – Za żywopłotem

Z Marią Kowalewską

Hobby (pasja, pot. konik) – czynność wykonywana dla relaksu w czasie wolnym od obowiązków. Może łączyć się ze zdobywaniem wiedzy w danej dziedzinie, doskonaleniem swoich umiejętności w pewnym określonym zakresie, albo też nawet z zarobkiem — głównym celem pozostaje jednak przyjemność płynąca z uprawiania hobby.

Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.

1963 – Głos przyrody

Z Janem Edwardem Kucharskim

1965 – Wiatrak profesora Biedronki

1967 – Skarb pod wiatrakiem

Z Kazimierzem Garstką

1980 - "Na tropach węża Eskulapa"

Z Zofią Malicką

1951 - "Dzieci z Leszczynowej Górki"

Przypisy

Kownacka Maria, w: Słownik literatury dla dzieci i młodzieży, Warszawa 1964, str. 169.
Jej znajomość z ornitologiem, prof. Janem Sokołowskim zaczęła się od listu, w którym zwróciła uwagę wybitnemu znawcy na błąd w opisie zachowania któregoś z małych ptaków.
Dom podpalony został w nocy z 10/11 marca 1976, odbudowany w 1977 służył pisarce aż do śmierci.

Linki zewnętrzne

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Marii Kownackiej

Łomianki – Plastusiowo