Maria Laskarina - Polski Serwis Naukowy

Maria Laskarina (ur. 1206, zm. w lipcu 1270), córka cesarza nicejskiego, Teodora I i Anny Angeliny.

Jej starszą siostrą była Irena Laskarina, poślubiona Janowi Dukasowi Watatzesowi. Maria była młodszą córką i dlatego ojciec nie musiał szukać dla niej takiego małżonka, który ewentualnie w przyszłości zostałby jego następca na tronie. Wykorzystał Marię aby zabezpieczyć sojusz nicejsko-węgierski. W 1218 roku została wydana za mąż za królewicza węgierskiego Belę. Oboje mieli wtedy około dwunastu lat. Urodziła mu następujące potomstwo:

Bolesław Pobożny (ur. między 1224 a 1227, zm. 13 lub 14 kwietnia 1279) – książę wielkopolski w latach 1239–1247 (według niektórych historyków tylko książę na Ujściu w latach 1239–1241), książę kaliski w latach 1247–1249, książę gnieźnieński w latach 1249–1250, w latach 1250–1253 usunięty, książę gnieźnieńsko-kaliski w latach 1253–1257, w całej Wielkopolsce w latach 1257–1273, od 1261 roku w Lądzie, książę regent na Mazowszu w latach 1262–1264, w Bydgoszczy w latach 1268–1273, w Inowrocławiu w latach 1271–1273, od 1273 roku książę gnieźnieńsko-kaliski.

Cesarstwo Nicejskie (gr. Βασίλειον τῆς Νίκαιας) – greckie państwo istniejące w latach 1204–1261 na zachodnich obszarach Azji Mniejszej.

Świętą Kingę (1234-1292), żonę króla Bolesława Wstydliwego, księcia krakowskiego i sandomierskiego, następnie zakonnicę i przełożoną zakony, kanonizowaną w 1999,

Annę (ok.1226-po 1270), żonę Rościsława ze Slavonii,

Katarzynę (ok. 1229-1242), zmarłą podczas ucieczki z rodziną po przegranej bitwie na równinie Mohi,

Elżbietę (ok. 1236-1271), żonę Henryka XIII, księcia Bawarii,

Konstancję Arpadównę (zm. po 1287/1288), żonę Lwa, księcia Halicza,

Błogosławioną Jolentę Helenę (ok. 1238-1298), żonę Bolesława Pobożnego, księcia wielkopolskiego, potem zakonnicę i przełożoną zakonu, błogosławioną,

Stefana V (1239-1272),

Świętą Małgorzatę (1242-1271), nazwaną po zmarłej siostrze, kanonizowaną w 1943,

Belę, księcia Slavonii, Chorwacji i Dalmacji (ok. 1243-1269), męża Kunegundy Brandenburskiej.

26 października 1235 zmarł ojciec Beli, a on sam został królem jako Bela IV. Maria została królową i nosiła ten tytuł przez kolejne 35 lat. Jej mąż zmarł 3 maja 1270. Maria przeżyła go o około 2 miesiące. Zmarła po 3 maja 1270 roku i pochowana w klasztorze dominikanek na Wyspie Małgorzaty w Budapeszcie.

Ruś Halicko-Wołyńska lub Ruś Halicko-Włodzimierska (ukr. Галицько-Волинське князівство, łac. Regnum Galiciae et Lodomeriae) – jedna z dzielnic powstałych w wyniku rozpadu Rusi Kijowskiej, z ośrodkami w Haliczu i Włodzimierzu Wołyńskim. Miasta wchodzące w skład księstwa: Chełm, Przemyśl, Zwenigród, Bełz i Lwów.

Małgorzata Młodsza, Małgorzata Węgierska (ur. 27 stycznia 1242 na zamku Klis koło Splitu, zm. 18 stycznia 1271) - córka króla Węgier Beli IV i cesarzówny Nikai Marii Laskaris, ofiarowana Bogu z prośbą o uratowanie Węgier z najazdu tatarskiego, dominikanka, mistyczka, stygmatyczka, święta katolicka.